Boerenblog

1969 x bekeken 10 reacties

Draadbreuk

Het overlijden van een patiënt is nooit leuk. Helemaal niet als het niet had gehoeven.

Het overlijden van een patiënt is nooit leuk. Zeker niet als je heel erg je best hebt gedaan. En al helemaal niet als het onnodig is. En dat was hier het geval. Op een zondagavond werd ik gebeld voor een kalfkoe. Het kalf bleek vergroeide knieën te hebben. Het kon de voorpoten niet strekken, omdat de kniegewrichten vergroeid waren. Hierdoor was het onmogelijk om het kalf op de normale manier te verlossen. Er was simpelweg niet genoeg ruimte. Dus werd het een sectio (keizersnede).

Probleemloze operatie

De operatie verliep voorspoedig en zonder problemen. De koe was rustig en liet alles toe. Het kalf kwam er vrij gemakkelijk uit en het hechten van de baarmoeder en de wond ging snel. Toch werd de koe ziek. Eigenlijk al binnen 48 uur. Alle verschijnselen wezen richting peritonitis (buikvliesontsteking). Nu is er altijd kans op buikvliesontsteking, maar in dit geval was er gewoon geen goede reden: het kalf was fris, de omgeving was schoon tijdens en vooral na de operatie (niet altijd het geval), ik had schoon gewerkt (wel altijd het geval!), de operatie ging vlot (meestal het geval).

Sectie verrichten

Het frustreerde me dus ongelooflijk dat juist deze koe ziek werd, en helemaal toen ze nog eens een paar uur later dood werd gevonden. Omdat ik wilde weten of ik misschien een fout had gemaakt bij de operatie, wilde ik sectie laten uitvoeren. De boer ging akkoord.

Diagnose stellen

Dus hing ik een paar uur later boven de sectietafel en keek mee terwijl het kadaver werd onderzocht. Er was niet heel veel nodig om de diagnose te stellen: draadbreuk. De baarmoederwond stond in het midden open. Eerst was ik nog bang voor een slipknoop (wat in principe een fout van mij zou zijn), maar beide knopen waren aanwezig en intact. Daarbij waren zowel het begin als het einde van de hechting wel intact en nog steeds aan elkaar gehecht en al bezig met heling. In het midden van de hechting was een gat en eruit stak een stuk hechtdraad.

Steeds meer klachten

De patholoog stelde al snel vast dat er geen sprake was van een fout: het was een draadbreuk en die had ik niet kunnen voor-komen. Tenminste, dat dachten we toen nog. In de weken die erop volgden, kwamen er steeds meer klachten van collega’s over de betreffende hechtdraad. Ook zij hadden last van draadbreuk, draad dat tijdens het hechten al afbrak.

Ondeugdelijk hechtmateriaal

Onze praktijk heeft meer dan 40 dierenartsen in dienst en na intern onderzoek kwamen we al snel tot de conclusie dat het allemaal problemen betroffen met een bepaald hechtmateriaal met hetzelfde batchnummer. Er werd contact opgenomen met de fabriek. De mededeling binnen 24 uur dat de hele batch uit de handel werd genomen en niet meer gebruikt diende te worden, bevestigde dat er inderdaad een probleem was met de kwaliteit van het hechtdraad. Deze koe heeft er helaas niets meer aan gehad. Dat frustreert me nog steeds.

Foto

Laatste reacties

  • no-profile-image

    Kollum

    Suzanne, ik neem toch aan dat de fabrikant van het hechtdraad zijn verantwoording neemt. Vooral omdat meerdere van je colega's het verhaal bevestigen en het materiaal uit de handel is genomen.

  • no-profile-image

    Suzanne

    Dat doen ze ook, maar daar gaat veel tijd overheen en maakt de slachtoffers helaas niet meer ongedaan.
    We zitten midden in de procedure en wachten dus af hoe het opgelost gaat worden. Mijn ervaring is dat het wel altijd correct en netjes wordt afgehandeld als er fouten zijn met producten o.i.d.

  • no-profile-image

    ed Bakker

    Susanne Je schrijft dat er meer dan 40 veeartsen in de praktijk werken hoe groot oppervlak beslaan jullie dan zo groot als b.v.een provincie in nederland Nou ja we lezen het wel alvast bedankt voor je altijd intersante blogs

  • no-profile-image

    Suzanne

    Hoi Ed,
    die dierenartsen zijn verspreid over 10 praktijken: eentje in Essex (dekt Essex en delen van Hertfordshire incl Londen), eentje in Cumbria (noorden Engeland) en 8 praktijken verspreid over het zuid-westen van Engeland (dat is idd een vrij groot gebied). Het is de grootste praktijk van Engeland (als je alle dependances bij elkaar optelt), dus ja, we hebben een heel groot gebied en uitbreidingen staan nog steeds op de planning om meer richting het noorden te gaan. De praktijk waar ik werk, dekt heel Essex (3464,6 vierkante km )en delen van Hertfordshire en Londen. Ik breng daardoor veel tijd door in de auto helaas.....

  • no-profile-image

    ben vandr

    Ik begrijp best dat de oorzaak de draad is ,maar helaas moet ik erop reageren dat je als dierenarts toch wel dadelijk had kunnen ingrijpen hoor,je zegt van buikvlies onsteking ,ja maar je had toen de koe ziek werd moeten zien dat de wonde binnen gaapte want je krijg geen bult maar inzakking,en je moest de wonde dadelijk hebben opengemaakt ,kon ook dat je een fout maakte of de koe een verkeerde stoot had gekregen ,heb vaak keizersnede en jaarlijks heb ik zo een probleem van draad tot fout tot stoot ,vind dat je dat zeker had kunnen genezen en eerder probleem aankaarten ,dus les voor alle dierenartsen ,die durven toegeven dat ze ook fouten kunnen maken

  • no-profile-image

    Suzanne

    Ben, ik ben het echt totaal niet met je eens. Als ik een fout maak, geef ik dat gewoon toe maar daar is hier toch echt geen sprake van.
    Ik weet of je hebt begrepen dat we het hier over een baarmoeder hebben (en dus niet een huidwond/huidhechting!!) die openstond dus ik begrijp niet zo goed wat je bedoelt met "de wonde binnen gaapte en je krijgt geen bult maar inzakking". Ik kan niet door koeien heenkijken, dus het is van buiten niet te zien of de wond naar binnen gaapt of inzakt of wat je ok daarmee bedoelt. Ik begrijp ook niet wat je bedoelt met de koe een verkeerde stoot geven??
    Ik heb meer dan 500 keizersnedes gedaan in de laatste 3 jaar en ik denk dat ik echt wel weet waar ik over praat. En nogmaals, als ik een fout maak, vind ik dat erg vervelend maar zou ik dat direct toegeven (want fouten zijn menselijk). Natuurlijk had ik de koe opnieuw open kunnen maken en dan kunnen zien dat de baarmoeder openstond, maar omdat dat risico's met zich meebrengt (nog een keer verdoven, nog een keer een buikoperatie etc) is dat niet het protocol en de veehouder en ik hebben beiden besloten dat we dat risicio niet gingen lopen. Er zijn nl ook genoeg koeien die dezelfde verschijnselen krijgen vanwege buikvlies en dat -na zware behandeling en veel aandacht- overleven (als het niet wordt veroorzaakt door een open baarmoeder, maar nogmaals: dat zie je niet van buitenaf en dat kun je ook niet voelen!!).
    En voor referenties mag je me mailen!

  • no-profile-image

    Ed Bakker

    Als ik het goed uitgerekend heb is dat ongeveer 185 bij 185 km dat is inderdaad enorm en begrijpelijk zit je dan heel veel in de auto en ook logisch dat je dan een tom tom nodig hebt het is haast ondenkbaar de weg te weten in heel zo'n gebied We hopen weer gauw van je te lezen

  • no-profile-image

    Bert

    Hoi Suzanne. Ja ik kan me voorstellen dat je je ellendig voelt na zulk gebeuren.zo'n touwtje wat te snel breekt en infectie verloop zeer snel.Maar inderdaad is niet door jouw in zet fout gegaan.Nu de volgende 500 maar weer zonder problemen zien te doen. Succes

  • no-profile-image

    s d

    Goeie dag Ben, waar zijn die röntgen-brillen van jou te koop? Dat lijkt mij ook wel wat.....

  • no-profile-image

    Bert

    Ha Suzanne,

    Leuk om af en toe een verhaaltje te lezen uit het mooie Engeland! Draadbreuk is helaas van alle tijden. Wij hebben er vorig jaar ook mee te maken gehad!! Mijn stelregelis als de koe de volgende dag niets eet=openmaken. Is op zich prima te doen: paravertrebaal verdoven en gewoon op dezelfde plaats open maken, baarmoeder opzoeken en opnieuw dichthechten: beide koeien van vorig jaar hebben het overleefd! Succes met alles daar.

Laad alle reacties (6)

Of registreer je om te kunnen reageren.