Redactieblog

192 x bekeken

Vechten of verleiden?

’Twee stromingen tekenen zich af onder de boeren”, zegt Hanna, ”Vechten voor een betere prijs of de consument verleiden een betere prijs te willen betalen. Wat heeft het meeste kans van slagen?” Ik haal mijn schouders op.

”Van de vechters heb ik totnogtoe weinig resultaat gezien. De activistische sectorvakbonden in de landbouw kunnen niet bogen op succes. Men schreeuwt hard, heeft vele volgers, maar het haalt weinig uit. Jammer van de energie, die er in wordt gestoken.”

”Dan geloof je meer in boeren zoals Bastian Kooistra en Anton Stokman. Die zijn ervan overtuigd dat ze via een goed contact met de consument meer bereiken. Wat mij vooral aansprak was dat McDonald het bedrijf van Stokman heeft uitgekozen als voorbeeldbedrijf voor zijn Big Macs en weet ik wat voor hapklare brokken”, zegt Hanna.

”Het resultaat moet nog blijken”, probeer ik haar enthousiasme wat af te zwakken. We hebben nog weinig ervaring met het verleiden van de consument. Nieuw is voor mij de aanpak van
organisaties als Wakker Dier. Gewoon negeren, daar komt het op neer.

Ook de samenwerking, die LTO Nederland en ZLTO zoeken met deze onredelijke tegenstanders, heeft weinig zin. Ze hebben maar één doel en dat is de veehouderij zo inrichten dat het dier boven de boer worden gesteld. Je hoort nooit van hen dat boeren ook een inkomen moeten hebben. Ze gaan alleen voor dierenwelzijn. Boerenwelzijn interesseert ze niet.

”Daarom is goed dat we als boeren de consument massaal proberen te verleiden om een zodanige prijs voor onze producten te betalen dat we meer geld kunnen besteden aan dierenwelzijn. We willen best verbeteren, maar we moeten het wel kunnen betalen. Dat moeten we de consument duidelijk maken. En dat bereiken we eerder met transparantie dan met trekkerblokkades op wegen”.

Hanna heeft gelijk. Het verleden heeft geleerd dat vechten weinig oplevert. We moeten Bastian en
Anton volgen om de consument te verleiden.

Of registreer je om te kunnen reageren.