Boerenblog

1091 x bekeken 8 reacties

Goodbye Texas! (2)

Droogte en de kredietcrisis nekken de Nederlandse Texanen. De schulden zijn afgelost, het bedrijf staat te koop en ze zoeken nu ook in Noorwegen een bedrijf.

In de vorige blog schreef ik dat de Texanen met 650 koeien dagelijks 25.000 liter molken. Na een paar goede jaren werd het extreem droog en begon het schip te zinken. De tijdens de kennismakingstrip getoonde video met vier snedes, bleek een utopie te zijn. “Dat klinkt niet als de praktijken die Vreba-Hoff uitoefent” onderbreek ik het gesprek. “Klopt, Vreba-Hoff is ‘t niet. Er zijn nog meer van dat soort lui”, antwoordt de Texaan en vervolgt zijn verhaal: “We hebben in al die zes jaren nooit vier snedes gehad en zijn toen de droogte uitbrak, voer gaan bijkopen. Een afstand van 500 kilometer is niets en dat heeft ons geld gekost. Geld dat ik heb moeten lenen van een bank die ging speculeren in de ethanol-business, en daarmee ‘t schip inging. Toen werd de bank onder curatele gesteld!”

Op rantsoen met cactussen

“Het was ook allemaal zo extreem”, vervolgt de Texaan. “Het Coastal Bermuda-hooi ging weg voor 100 dollar de ton! En de vleesveeranchers liepen rond met gasbranders om de stekels van de cactussen te branden, zodat het vee nog iets te vreten had. Echt bizar! Toen de bank onder curatele kwam, hebben wij vee en machines verkocht en de lening afgelost. Grond, huis en stallen staan te koop en het wachten is op de aantrekkende economie. Wij willen ergens in Europa opnieuw beginnen.”

Junkies stelen jodium

Wat een verhaal! Ranchers die met gasbranders rondlopen… “Is dat het meest bizarre, dat vleesvee cactussen te vreten kregen? ” vraag ik. De Texaan denkt even na. “Nee. Het meest extreme waren de junkies die vaten vol met jodium van je erf stalen. En geen kleine jerrycans… vaten van 200 liter! Daar kookten ze crack van, want het bestond toen nog voor 7 procent uit jodium. Dat hebben ze toen teruggebracht tot 2,5 procent, om een einde te maken aan dit soort praktijken.”

Noorwegen?

De Texanen wonen ergens in Europa en kijken niet alleen in Noorwegen rond. Zij hebben ook landen als Frankrijk en Denemarken bezocht. Het voordeel van Noorwegen is dat het geen EU-land is en in bepaalde dingen zoals het mestbeleid soepeler zijn. Ook een fikkie stoken op je land, is de normaalste zaak van de wereld. Erg belangrijk is de stabiele en goede melkprijs. Het verhaal dat Noorse boeren zoveel subsidie ontvangen, vind ik ondertussen wat achterhaald. Zeker nu ik van verscheidene mensen gehoord heb, hoeveel subsidie boeren elders in de EU ontvangen.

Lange winters! Korte zomers!

Het nadeel blijft het klimaat. Van mijn drie Noorse jaren hebben de koeien twee zomers drie à vier maanden buiten gelopen. Zomer 2010 zelfs maar twee maanden! Dan is een oude grupstal erg zwaar, ook al gaat het ‘maar’ om 20 a 25 melkkoeien, wat de gemiddelde bedrijfsgrootte is. Met een moderne loopstal wordt het verhaal anders, maar die heb ik de drie jaar dat ik er gewoond heb, nauwelijks te koop zien staan. Een tijdje terug schreef Eleonie Pijl daar ook een blog over.

Meuk!

De foto’s zijn gemaakt in zo’n typische Noorse te koop staande boerderij met grupstal, die Johan, de Texaan en ik bezocht hebben. Voordat we weggingen, waarschuwde ik de Texaan zich voor te bereiden op meuk (oude troep), maar dat het zo erg zou zijn, had ik niet verwacht! Al rondlopend kwam de Texaan tot de volgende conclusie: “als je hier aan het trekken gaat, kom je van het één in ‘t ander! Het beste is, de hele zaak plat en nieuw bouwen!” Deze boerderij is ‘t dus niet geworden. Lezers die tips en suggesties hebben voor de Texanen en die dat niet in een reactie op de blog willen plaatsen, kunnen die via mijn e-mail kwijt waarop ik ze door zal sturen.

Goede raad

Aan iedereen die overweegt zich in het buitenland als boer te vestigen, willen de Texanen het volgende kwijt: “Ga niet te snel met zogenaamde emigratiebegeleiders in zee. Ook niet wanneer het landgenoten zijn die er al jarenlang boeren en pretenderen alles te weten! Je kan heel veel zelf! Ga af op je gevoel!”

Foto's: Vera Wijnveen

Foto

Laatste reacties

  • no-profile-image

    Ton

    Het maakt niet uit waar ter wereld je naar emigreert het is altijd verstandig er eerst een paar jaar te werken voor een ander of een goede rondreis te maken en met de lokale boeren te praten. Toen ik hier voor het eerst kwam in 2006 was het mega droog en werd voer vanuit West Australie aangevoerd (ongeveer 3000 km). Nu echter is het een totaal ander verhaal en zal het eerder anders om gaan. Inmiddels in de korte tijd dat ik nu hier zit, 4-5 jaar, zijn er bosbranden, overstromingen, droogtes, locusts, etc, geweest waar tal van ondernemers last van hebben gehad en veel hebben verloren en de overheid is niet zoals in NL om even wat geld bij te leggen. Het is niet alleen het ondernemen waar je naar moet kijken, ook het prive leven en de nieuwe samenleving waar je tussen komt moeten je passen, je verlaat immers al je familie en vrienden achter en de kinderen, tja die moeten ook weer een nieuw leven opbouwen. Terug kijkend is het een goede ervaring geweest en ben ik niet bang om hier grond aan te kopen of huren, ik weet waar ik rekening mee moet houden nu en je hebt je goede en slechte jaren. Het was iig een erg interessante blog Vera en ik denk dat het mensen aan het denken zet voor dat ze emigreren en alles op het spel zetten.

  • no-profile-image

    Sybren

    Dit is toch wel heel extreem. Misschien heeft hij echt veel pech gehad of niet goed genoeg omgekeken, maar het is niet overla zo in de USA of zelfs Texas. Of dit land je ligt of niet overal waar je heen gaat moet je werken en je ogen uitkijken. Het komt niet vanzelf.

  • no-profile-image

    pieter p

    Met de vorige twee reakties ben ik het helemaal eens, maar wat ik nog weleens merk is dat er nederlanders zijn die emigeren, en dan zeggen"ik zal wel eens laten zien hoe het moet".
    Dan lig je er snel uit waar je bent. In ieder land wordt er anders gewerkt(verschilt zelfs per regio) en heeft een reden.

  • no-profile-image

    Toeschouwer

    Deze mensen hebben een bedrijf, dus alleen koeien en machines kopen en beregeningen, of is er geen water? De rabobank en andere Nederlandse banken zijn toch ook aanwezig in Amerika. Die kunnen zelf ook een paar mensen in dienst nemen die verstand hebben van te koop staande landbouwbedrijven. Als kredietvertrekker is het toch eigenbelang dat men een goed advies geeft over een bedrijf, zodat de emigrant in staat is de lening terug te betalen. Altijd beter dan dat een emigrant die door een makelaar is afgezet en dan bij een bank komt aankloppen voor een lening Of zoals Van Bakel die eerst een zijn klanten kansloos maakt door ze te laten tekenen en het geld op te strijken. En nadien het proces begint om een bedrijf te bouwen en hopen dat men een lening krijft bij een bank.

  • no-profile-image

    dirk van vliet

    er zijn al veel reakties gekomen en over het onderwerp 'emigreren" kun je lang discusieren er zullen altijd verschillen van mening zijn, al is het alleen maar vanwege het fijt dat nou eenmaal niet iedereen de zelfde smaak heeft. natuurlijk is het zo dat als je als boer emigreerd datje dat doet om boer te blijven of te kunnen worden. maar toch mis ik een onderwerp bij al die reakties: de vraag of je eventueel voor een baas kunt gaan werken in je nieuwe vaderland, als je het om de één of andere manier niet lukt om boer te blijven om maar een voorbeeld te noemen:ikzelf ben alweer 21 jaar boer in brazilie maar omdat ik vrij weinig opleiding heb zou het voor mij toch moeilijk worden om een fatsoenlijk betaalde baan te kunnen vinden, iets wat volgens mij in een westers land toch wat makkelijker zou zijn.

  • no-profile-image

    annie beukema

    Wij hebben onze boerderij ook te koop gezet, je mag belangstellende doorsturen.
    Heb het via email geprobeert , maar dit lukte niet.
    Onze melkqoutum is 188.000ltr

  • no-profile-image

    Kees Koomen

    De texaan schrijft: "Het voordeel van Noorwegen is dat het geen EU-land is en in bepaalde dingen zoals het mestbeleid soepeler zijn. Ook een fikkie stoken op je land, is de normaalste zaak van de wereld. Erg belangrijk is de stabiele en goede melkprijs."
    Noorwegen is wel een eu partnerland en voert bijna alle EU directieven klakkeloos in. Het feit dat men in Noorwegen in zake mestbeleid de zaken niet zo streng controleert als in Nederland, wil nog niet zeggen dat men dat ook niet hoeft te doen. De noorse overheid is door de EU becritiseert voor de gebrekkige controle. Verder hetzelfde verhaal voor akkers afbranden. Dit is al jaren lang streng verboden ivm mensen met longaandieningen. Een nog grotere boete krijg je als je even een vuurtje gaat stoken tussen 15 april en 15 september. In verband met bosbrandgevaar moet je hiervoor bij de lokale brandweer toestemming vragen. Doe je dit niet dan krijg je alles iemand het meldt, de brandweer op je dak en mag je een fikse boete betalen en kan je eventueel een proces verbaal krijgen.
    In Noorwegen is alles door en door gereguleerd in de landbouw en alle productie is aan quota gebonden. En die quota zijn lager dan in de EU. Verder is brandstof net zo duur als in Nederland en kunstmest duurder. Met lonen die 30 tot 40% hoger liggen dan in de omringende landen, zijn de diensten ook niet echt goedkoop, rekeningen van een veearts of de inkoop van machines zijn schrikbarend duur. Als je denkt dat je machines wel even in de EU kan kopen en invoeren, dan kan je een importheffing betalen die het noorse prijsniveau evenaart. Na weer een barre winter die al begin november begon, gecombineerd met hoge stroomprijzen kwamen veel mensen en bedrijven in de problemen. De stookkosten rezen de pan uit!

  • no-profile-image

    Vera

    Hallo Kees, even voor de duidelijkheid: de Texaan heeft de blog niet geschreven, hij heeft hem wel nagelezen voordat alles gepubliceerd werd. De tekst is dus geheel van mij. Het klopt dat zij de stabiele melkprijs een voordeel vinden t.o.v. EU-landen. Daar heb ik op voortgeborduurd door de soepele regels erbij te halen! N.a.v. jouw antwoord kan ik niet anders concluderen dat prijzen en de naleving van regels door heel NO blijkbaar erg verschillen. Zeker wat het zuiden van NO betreft, waar veel meer mensen wonen en waar de prijzen ook hoger zijn. Niet voor de kunstmest... Felleskjøpet e.a. zullen vast één prijs hanteren. Maar in het loon van de uitzendkracht en in de rekening van de veearts, zitten grote verschillen. Groet, Vera

Laad alle reacties (4)

Of registreer je om te kunnen reageren.