Boerenblog

1111 x bekeken 7 reacties

Bok voor de fun

Ik las de weinig vrolijke blog van Vera Wijnveen over het doodknuppelen van geitjes. Het gaat niet overal zo. Ik wil de lezers ook een plezierige kant van geitenbokjes laten zien. Onze bok heeft zijn plezier wel gehad!

Ik was gevraagd om op een bedrijf eens een blik te werpen op de koeien, want die kampten met hardnekkige bulten. Omdat het vakantietijd was, nam ik mijn zoon Matthei en dochter Antonina mee. Op het bedrijf aangekomen, bleek dat het vee er voor de aardigheid en niet puur voor de winst werd gehouden. Van buitenaf leek het wel een kinderboerderij: koeien, eenden, ganzen, kippen, kuikens, paarden, schapen en geiten, werkelijk van alles liep er rond.
De problemen bij de koeien waren redelijk makkelijk te verhelpen. Daarna heb ik er kalveren onthoornd en de stinkpoten bij de schapen aangepakt. Vervolgens vertelde ik de eigenaar hoe hij preventief behandelen moet en heb ik oxytetra achtergelaten als kuur. Drie dagen later belde hij me al op dat het middel fantastisch werkte. Dat wist ik, want het werkt op alle bedrijven waar ik kom. Zijn schapen zagen er overigens nog goed uit, soms is meer dan de helft van de schapen kreupel door verrotte hoeven.

Bang voor een tamme bok

Toen ik met de schapen bezig was, hoorde ik Antonina roepen: “Help, help me!” Dan loop ik hard. Er stond een enorme geitenbok heel dicht bij haar. Het dier stootte zijn kop voorzichtig tegen de buik van mijn bleek geworden dochter. De eigenaar zei meteen: “Krab hem tussen de horens, dat komt hij altijd voor.” Antonina deed wat de eigenaar zei en de bok werd weer rustig.
Antonina en Mathei waren natuurlijk meteen verliefd op de jonge geiten. De eigenaar vroeg of ze er een wilden? Domme vraag natuurlijk. Geit of bok? Doe maar een bok! Alle bokjes waren gecastreerd, we hoefden niet bang te zijn voor een stinker. De kinderen vingen er een en hups, het beest ging mee naar huis.

Beest vreet vreemd spul

We hebben het beestje direct na aankomst op ons eigen bedrijf ontwormd, want er kwamen geen normale keutels af. Maar ja, dat kan ook een andere oorzaak hebben gehad. Die bok was namelijk geen goede voeding gewend. Op het hobbybedrijf kropen de dieren in de bomen en vraten alles kaal. Ze werden daarom dag en nacht binnengehouden en kregen er rommel te vreten: dik en hard hooi. Het beestje wist helemaal niet dat gras groen hoort te zijn. Hij wilde het de eerste twee weken niet eens vreten. Hij vrat alleen dikke onkruiden en de verse kippenbouten die we van slagers krijgen voor onze honden. Dat had wel een groot voordeel: onze bloemen waren veilig voor hem.

Geit en hond grote vrienden

De eerste dagen heeft het bokje alleen met de kinderen rondgelopen op ons erf. Daarna werd een hond zijn vriend en andersom. Als de geit weg was, ging de hond zoeken. Was de hond weg, dan mekkerde de bok en ging de hond zoeken.

Op een nacht kwam zijn vriend de hond, die ’s nachts aan de ketting ligt, los. Hij volgde de andere hond die ’s nachts buiten zijn ronde maakt. Dus ging in dit geval ook de bok mee. Ze liepen over een gammel bruggetje. Heen ging goed, terug niet. De bok wist het bruggetje niet meer te vinden en bleef achter toen de honden weer naar huis liepen. ’s Morgens kon ik dus de bok niet vinden en zag de hond rondlopen met ketting. Oei, oei, dacht ik. Nu zijn we er klaar mee. Andere honden hebben vast onze vriend opgegeten. Wat moet ik tegen de kinderen en Liouda zeggen? Liouda ging later rond en riep het beest. Ze hoorde hem wel, maar waar? Ik hoorde hem toen ook. Het geluid kwam ergens van de buren verderop vandaan. Liouda ging erheen en zag dat het beest vaststond aan een touw en in paniek mekkerde. De buurman had hem al vastgezet voor de stoofvleespot van die avond. Liouda nam hem maar snel mee.

Verlamd na stoeien

Op een ochtend vonden we de bok op 50 meter van ons huis in het gras. Hij lag op zijn zij. Zijn buik was enorm opgezwollen door darmgassen. Thuisgekomen heb ik hem neergezet, maar hij kon niet staan. De hele achterhand was verlamd. Ik heb hem toen neergelegd en gezorgd dat hij op zijn buik bleef liggen zodat het gas weg kon, in de hoop dat hij zou herstellen. Maar dat lukte niet, de achterhand bleef verlamd. Na drie dagen was het eerder slechter dan beter. Het dier vervuilde en de buik werd opnieuw heel dik. Dus heb ik een eind aan het leed gemaakt.
Waarschijnlijk is hij met de honden het veld in geweest en daar overhoop gelopen door de daar rondlopende honden en paarden. Daarbij zal een ruggenwervel beschadigd zijn. Hij had in ieder geval nergens bijtwonden.

Dat het zo afliep is natuurlijk heel jammer voor de kinderen. Ze hebben drie maanden erg veel lol gehad met het dier, en de bok had drie maanden een heel goed leven. Hij zou anders rond deze tijd toch allang geslacht zijn door die hobbyboer.
Volgend jaar, als de vakantie van de kinderen begint, haal ik er wel weer.

Foto

Laatste reacties

  • no-profile-image

    Monique Vos

    Leuk verhaal! Ooit heb ik ook twee melkgeitlammetjes meegenomen en met de fles grootgebracht. Ook toen ze volwassen waren sprongen ze met gemak op mijn rug (wat ik niet zo leuk vond maar de geiten des te meer). En dan worden het er meer. Op een dag hoorde ik de bok vreselijk mekkeren maar hoe ik ook zocht, ik kon 'm niet vinden. Totdat ik achter de koeien stond, geblèr van onder hoorde komen en een (alleen nog) witte snoet door het rooster me aanstaarde. Tja, de kampioen-uitbreker zat in de put en hoe! Eruit halen is nog een heel gedoe geweest. De Bok rende elke keer weg, dus een lang touw om het middel van Henk gebonden die daarna de gierput inging welke onder de hele stal liep. Vond het wel beangstigend (gassen). Alles is goedgekomen. Maar de bok vond het wat minder, alleen een hogedrukspuit hielp om hem weer een beetje schoon te krijgen. Tja hij zat niet voor niets in de put :)

  • no-profile-image

    kees

    Mooi verhaal Bert. Lopen daar zoveel zwerfhonden in de buurt dan?

  • no-profile-image

    Bert

    Hoi Kees. ja heel veel. worden afgeschoten soms.de zomer liep ik met kinderen en roken rottigheid van vlees lucht.op ziek en vonden daar een hoop zakken kapot en konden zo dik 15 honden koppen tellen.dus die waren geslacht door Koreanen of Chinees en op je bordje in duur restaurant. Alcoholisten vangen ze ook en eten ze op.Dus verschillende restaurants en alcoholisten zorgen er voor dat de wilde populatie niet uit de hand loopt. ha ha

  • no-profile-image

    Jeroen

    Bert,
    Kan ik er nog 20 naar je toesturen? Heb er al 40 opgeruimt, maar ja ze schieten nog jongen. Kan het restaurant weer vooruit.

    Mooi verhaal, maar ja weet dat wel. Weer wat anders dan ..

  • no-profile-image

    Bert

    Jeroen.Je gaat me niet vertellen he dat je daar in eens geen alcoholisten meer hebt in Oekraïne? Laat je honden maar los in die armere buurten zijn zo weg kerel.Maar let wel eerst voer je ze wat vetter he.Aan botten op vier pootjes heeft niemand wat aan.

  • no-profile-image

    Jeroen

    Bert,
    Nee nog nooit een alcoholist gezien hier :)))
    Ik laat ze altijd vangen en stuur ze 50 km verderop.
    Anders maar het jachtgeweer....

  • no-profile-image

    Klaas van der Tempel

    Beste Bert en Liouda,

    Hoe gaat het met jullie allemaal? Jameer dat ik niet weer eens kan langskomen. Weer een heel verhaal over die geit, jammer.

    Met ons alles goed. Veel sneeuw gehad- we zeggen hier dat we die sneeuw hebben meegenomen uit Astana. Mnoga sneg, mnoga gleb, nietwaar? We zijn alweer anderhalf jaar terug in Den Haag, hoe bestaat het.

    Bert, weet je nog dat je me eens verteld hebt dat je midden op de steppe tussen Ekibastuz en Astana op de steppe in een rotsgebied bent geweest? We zijn er drie maanden na vertrek uit Kazachstan nog geweest. Het heet Bayan Aul, en het was fantastich mooi. We zijn dus op alle drie plaatsen met rotsen geweest- Burabai, Bayanaul, en Karkarali bij Karaganda.

    Wens jullie heel goed en gezond 2011.

    hartelijke groet,

    Klaas van der Tempel
    vdtempel@gmail.com

Laad alle reacties (3)

Of registreer je om te kunnen reageren.