Boerenblog

451 x bekeken 3 reacties

Texanen in Kazachstan (4)

Ik kwam voor advieswerk op rundveegebied terecht op een bijzonder bedrijf, met een markante eigenaar. Die is zo ongeveer de baas van het dorp.

Even mijn vorige blogs in herinnering roepen: op verzoek van mijn buurman was ik meegegaan naar een rundveebedrijf, 300 kilometer verderop. De eigenaar vond namelijk dat zijn vleesvee slecht groeide. Vind je het gek, ik kwam erachter dat ze elkaars urine dronken. Funest voor de pens- en darmflora, en dus voor de groei!
Na het vee bekeken we het machinepark. De helft ervan stond op een andere lokatie. Daar had de boer in kwestie net een nieuw slachthuis laten bouwen, voor koeien uit China, alsmede een slachthuis voor ganzen. Hij teelde ook rijst en had een nieuwe rijstschonings- en inpakinstallatie laten plaatsen om 20 kilo-zakken te kunnen leveren. Het rijstestro gebruikte hij als strooisel, maar de koeien vraten dat ook. Dat is een mooi product: heel zacht en beetje groenig.

Ondergrondse aardappelbewaring

Ook teelde de ondernemer aardappelen en hij bewaarde die in een bewaarplaats die voor twee derde ondergronds was. De pootaardappelen waren compleet grijs gepoederd tegen ontkiemen. Nou ja, poters van ruim 10 centimeter en meer in doorsnee. Er stond een heteluchtkanon op dieselolie in de bewaarloods om te zorgen dat de aardappelen op temperatuur bleven.

Al die installaties stonden wat uit elkaar, maar ze stonden allemaal binnen loopafstand van het dorpje. Overal waar we kwamen waren de paden net vrijgemaakt van de versgevallen sneeuw. De werknemers waren heel vriendelijk en beleefd. Uit alles bleek me wel dat de directeur een echte Big Boss is. Maar ik zag niet dat hij de mensen vernederend behandelde. Hij deed heel gewoon, niks geen macho persoon.

Dorp straalt welstand en rust uit

Al rijdend door het dorp viel me op dat de oudere mensen, de gepensioneerden, er allemaal netjes gekleed bij liepen. Ze keken je niet met van armoede verlopen gezichten aan, zoals op zoveel andere plekken in Kazachstan. Ik vertelde de veehouder dat het wel leek of dit hele dorp met inwoners compleet van hem was. “Nee”, zei hij. “Maar ik doe wel veel aan het dorp en voor de mensen. Een nieuwe moskee, een gemeenschapshuis dat ook mijn centrale kantoor is, het schooltje is gerenoveerd, er zijn nu eerste hulp voorzieningen en ga maar door.”

Veehouder is feitelijke baas van het dorp

Ook de wegen werden door de ondernemer onderhouden. Duidelijk een wereldje binnen een wereld, net als ten tijde van de communisten. Grote bedrijven waren toen eigenaar van hele dorpen en verantwoordelijk voor het hele dorp. Alleen toen gebeurde dat onder dwang en nu door vrijwillig. Maar neem maar van mij aan dat deze Big Boss in dat dorp de baas is en boven de landelijke wet staat. Hij zal van belastingen en andere regels ook wel weinig last hebben. Want als hij er niet was, zou dat dorp zo ver van bewoonde wereld veranderen in een spookstad zonder werkgelegenheid, verzorging of stroom. En nu is het een heel mooi verzorgd en goed geleid dorpje.

Maaltijd met veel 50 grams wodka

Aan het eind van de middag moesten we mee om te eten. De tafel stond vol met verschillende soorten vlees, groenten en fruit. Aangezien ik de oudste was, moest ik aan de kop van tafel zitten. Dat is een traditie waar ik niks van moet hebben. De Big Boss zat wat verder op aan de lange kant en een manager moest aan de kopse kant van de tafel zitten. Dat maakt ook wel duidelijk dat de directeur zich niets meer voelde dan ieder ander.
Als je aan de kopse kant zit, moet je ook het openingswoord spreken en je daarna nog verschillende keren laten horen. Daar ben ik een slechte in. En bij al die redevoeringen hoort natuurlijk per keer 50 gram wodka. Nou ja, bij dat vette vlees past het prima.

Kazak met 2.000 paarden

Bij de groep die over het bedrijf ging was ook de hele dag een grote Kazak. Dat is een vriend van Big Boss die in de bergen 2.000 paarden houdt en daar op dezelfde manier een dorpje onder zijn hoede heeft. Hij vertelde over zijn paarden en de bedrijvigheid. Hij produceert paardenmelk, de zure en gedroogde kwarkbolletjes en natuurlijk paardenvlees. Dat vlees begint hier nu echt duur te worden. Een slachtpaard met een gewone conditie brengt al dik 1.000 dollar op.

Wordt vervolgd.

Foto

Laatste reacties

  • no-profile-image

    Piet Slingerland

    Hoi Bert, ge schrijft over Texanen in Kazachstan, maar 1 Big Boss ? of meerdere ?, hoe moet ik dat begrijpen ?. Mooi hé dat sociale gedrag!!!... Daar kunnen veel Nederlanders in Texas nog wat van leren (en niet alleen in Texas), sommige heel veel zelfs!!!... Als mijn informatie juist is (?). Nogmaals Bert, zeer mooie blog !!!... groeten.

  • no-profile-image

    frank

    Ikvind het ook altijd hele mooie stukjes Bert.
    Ik lees altijd alle buienland stukjes,maar die van jou vind ik altijd machtig mooi.
    Jij beleeft nog eens wat.
    Het is een mooie kijk in een wereld waar we anders niets van wisten

    De mazzel

  • no-profile-image

    Jeroen

    Bert mooi geschreven blog, zag er netjes uit.

Of registreer je om te kunnen reageren.