Redactieblog

284 x bekeken 7 reacties

Gewond door stier bij aanbrengen oormerk

De kwaliteit van oormerken had ik ook als aandachtspunt voor de LTO-vakgroep Rundvlees op de onderwerpenlijst gezet. Nu is dit niet iets specifieks voor de vleesveehouderij, ook melkveehouders vinden maar al te vaak afgebroken gele flappen.

Veehouderij-breed is er veel te doen over het irritatiepunt nummer 1. Je kunt er weinig aan doen, maar het kan door boetes en kortingen wél grote financiële gevolgen hebben.

Toch is er één verschil: het gemak waarmee de vervangende merken kunnen worden aangebracht. Melkkoeien zijn contact met mensen gewend, zoogkoeien laten zich veel moeilijker vangen. Om nog maar te zwijgen van een zware stier, los in een hok met negen anderen. En vleeskalveren zien de merken soms als lolly, waardoor ze deze uit elkaars oor sabbelen.

De meeste ongevallen in de landbouw gebeuren in de veehouderij. Waarom? Door de omgang met vee. Machines staan op de tweede plaats volgens Stigas. Jaarlijks vallen er tientallen gewonden. Het is echter niet alleen in Nederland een probleem. TopAgrar schreef onlangs dat het aantal ongevallen hierdoor in Duitsland jaarlijks op 150 ligt, enkele daarvan met dodelijke afloop.

In november vorig jaar raakte ik op een studiedag in gesprek met een vleesstierenhouder die zich ook vreselijk ergerde aan de kwaliteit van oormerken. Ik mocht hem gerust bellen voor het maken van een bedrijfsreportage. Toen ik hem een paar weken geleden belde om dit concreet te maken, was hij minder enthousiast. Eén van zijn hulpen was net ervoor gewond geraakt. De stier had met zijn kop geslingerd en had daarbij de man precies in zijn kruis gestoten. Voorlopig deed hij het even niet meer, oormerken vervangen.

Vee is onberekenbaar, dit is waar. Maar uit ervaring weet ik dat het maar al te vaak de schuld van de veehouder is wanneer het fout gaat. ‘Effe snel…’ of ‘balend als een stekker en dan lomp …’.

Voor het aanbrengen van oormerken moet je de dieren heel dicht benaderen. Zo’n stoot van een stier is een natuurlijke afweerreactie. Maar wiens schuld het ook is, het blijft een rotklus. Om het onderwerp niet verloren te laten gaan heb ik verder gezocht voor mijn reportage. Bij een stierenmester in Twente mocht ik wel meekijken tijdens het karwei, dat hij altijd in de avonduren uitvoert omdat het niet zonder de hulp van zijn zoons te klaren is. Hij heeft hiervoor flink geïnvesteerd, maar kan het nu wel zonder levensgevaarlijke capriolen uit te halen. De reportage staat aanstaande dinsdag in Boerderij.

Foto

Laatste reacties

  • no-profile-image

    mw. m. brouwer

    wat een geklets over dieren, het lijken net meubels of kasten. !! Weten jullie niet , dat je het hebt over levende wezens? Dankzij internet kunnen ook "leken" dit eens lezen ! Walgelijk !! Ik word terstond vegetarisch, en dat willen toch niet laten gebeuren?? Of wel , misschien ??

  • no-profile-image

    Sjoerd Spiekker

    Wij werken nu zo'n anderhalf jaar met vleeskalveren (rosé). Op zich vind ik het leuk werk, weinig arbeid e.d. Oormerken zijn wij nog nooit kwijt geweest. Voorheen met de melkkoeien was t nog wel eens raak. Een groot probleem echter is het voerhek. Een hek kun je het niet noemen, gewoon een stel buizen. Het systeem heeft voordelen; bijv de kalveren er eigenlijk altijd (qua leeftijd) vreten kunnen (even verstellen klus van 10 minuten bij onze 2 hokken). Maar een groot nadeel is het feit dat je een dier niet vast kunt zetten. Je moet feitelijk altijd het hok in en dieren opjagen. En met twee man een dier pakken is ook geen overbodige luxe. Een nog groter probleem is een kalf (bij ons alleen maar stieren) is dat als ze er 5 maanden zijn (bijna slachtrijp) ook flink zwaar en met name sterk zijn. Dit kan toch enig letsel veroorzaken. De oplossing van de heren Lammerink is op zich wel goed bedacht. Overigens werken chips naar mijn mening ook niet 100%. Bij paarden gebruiken ze ze ook, en daar zijn er ook wel eens wat kwijt. Ook lijkt het mij lastig sorteren (die kalveren lopen in dat hok en die in dat hok enz). MVG Sjoerd Spiekker, Ruinen

  • no-profile-image

    frijters

    ook wij klagen over de kwaliteit van de oormerken. bijna wekelijks vinden we oormerken in de stal,ze zijn gewoon afgescheurd. ga eens na of je de tupperware kwaliteit op de oormerken kunt toepassen.

  • no-profile-image

    JURRE HARTWIGSEN -R.S.A.-NW.

    HIER IN RSA. GEBRUIK ONS NEK KLAMP. IN STAAL DRUKGANG.EN WERKKE MET DE DIER AGTER STAAL. VAN BUITE.EN VEILIG.

  • no-profile-image

    Jelmer

    het is dan ook mischien veel handiger en veiliger dat het vleesvee een chip heeft die ze vlak na geboorte in krijgen!

  • no-profile-image

    Corrie Rijnen

    Wij zetten ons vleesvee elke dag een half uur vast aan het voerhek kunnen ze gelijk ook eten. Bij het vervangen van de oormerken staan ze ook vast aan het hek en het is daar door met minder risico te vervangen. Van jongs afaan doen wij dit.

  • no-profile-image

    herman

    laat de AID zelf maar de verloren oormerken inknippen bij slachtrijpe stieren, of laat de overheid zorgen voor deugdelijke oormerken, want dat kan ook!

Laad alle reacties (3)

Of registreer je om te kunnen reageren.