Rundveehouderij

Achtergrond 15801 x bekeken 1 reactielaatste update:26 mei 2017

Boer Olke: ‘Ik ben vooral een manager en reken veel’

Melkveehouder Olke Jongsma in de Amerikaanse staat Texas wil zijn marge vergroten door kritisch te zijn op aankopen en te werken aan een maximale ruwvoerproductie. Hij rekent veel.

Jongsma heeft in de Amerikaanse staat Texas een melkveebedrijf, Amelia Dairy, met ongeveer 1.400 melkkoeien. Hij produceert 11 miljoen kilo melk per jaar. In 1985 emigreerde Jongsma met zijn ouders vanuit Friesland naar de Verenigde Staten. Als producent op de wereldmarkt van zuivel probeert hij de kosten zo laag mogelijk te houden.

Olke Jongsma (52) is melkveehouder in Winnsboro, in de Amerikaanse staat Texas. Hij houdt circa 1.400 melkkoeien, 1.200 stuks jongvee en heeft 450 hectare grond. - Foto: Anne van der Woude
Olke Jongsma (52) is melkveehouder in Winnsboro, in de Amerikaanse staat Texas. Hij houdt circa 1.400 melkkoeien, 1.200 stuks jongvee en heeft 450 hectare grond. - Foto: Anne van der Woude

Een groot bedrijf vraagt een grote arbeidsbezetting: op het bedrijf zijn 17 mensen werkzaam, allemaal Mexicanen. Ze werken bij de koeien, bij de 1.200 stuks jongvee en bewerken de 450 hectare grond bij het bedrijf. Daarvan is grofweg de helft grasland en de helft bouwland.

Hoe heeft u de arbeid georganiseerd?

“Alle mensen hebben eigen vaste taken, zoals melken, zieke koeien verzorgen, insemineren, kalveren voeren of buitenwerk. Met arbeidsprotocollen doe ik nog niks. Het is wel de bedoeling daarmee meer te gaan doen. Het is in opkomst hier. Ik ben zelf altijd op het bedrijf aanwezig en stuur zelf iedereen aan. Dat werkt motiverend voor de mensen.”

Is het gemakkelijk om nieuwe mensen te vinden?

“Nee, dat is het niet. Nieuwe mensen komen via-via op het bedrijf. Ze zijn niet geschoold en worden ook niet bijgeschoold. Ze kunnen het werk leren, en als ze dat goed doen verantwoordelijker werk krijgen. Ik probeer een goede baas te zijn en de mensen goed te betalen. Maar dan verwacht ik wel iets terug. Soms moet ik iemand wegsturen.”

U produceert voor de wereldmarkt. Kunt u zich indekken tegen lage prijzen?

“Er zijn wel mogelijkheden, maar ik doe daar niks mee. Het geeft geen garantie op een betere prijs. Er zijn denk ik meer boeren arm dan rijk van geworden. Wat ik wel doe, is naar een andere fabriek gaan als ik daar een betere prijs kan krijgen. De verschillen zijn redelijk groot tussen fabrieken. Ik zit nu bij een particulier bedrijf met een hogere melkprijs dan de grote coöperatie waaraan ik eerst leverde. Bij de coöperatie had ik een jaarcontact, nu kan ik weg wanneer ik wil. Met mijn omvang ben je al snel een interessante partij.
Ook werk ik aan hoge gehaltes in de melk. Bij de aankoop van ruwvoer probeer ik wel risico’s te spreiden door voorkoop en grondstoffen in te kopen op de termijnmarkt. Dat kan goed uitpakken, maar is natuurlijk geen garantie.”

Voor welke prijs kunt u melken?

“Mijn totale kostprijs ligt rond $ 18 per 100 pound, dat is krap € 36 per 100 kilo. De melkprijs is nu $ 20, dus er is goed te melken. De afgelopen jaren varieerde de melkprijs van $ 13 à $ 14 tot ruim $ 25. Afhankelijk van hoeveel geld er binnenkomt, kan ik uitgaven doen. Ik pas me met de bedrijfsvoering aan de marktsituatie aan. Ik ben vooral een manager en reken veel. Een keer per maand komt een nutritionist alles doorrekenen. Die is hier een halve dag op het bedrijf. We kijken welke producten op de markt zijn en hoeveel geld er is om aankopen te doen.”

‘Ik pas me met de bedrijfsvoering aan de marktsituatie aan. Ik ben vooral een manager en reken veel’

Welke mogelijkheden heeft u om de kostprijs laag te houden?

“Door zo weinig mogelijk aan te kopen. We proberen een maximale hoeveelheid ruwvoer van eigen grond te halen. Ik koop geen brok maar wel losse grondstoffen. Na twee keer maaien zaai ik mais en na de oogst daarvan nog sorghum. Per hectare is de opbrengst 22 tot 25 ton droge stof. Droogte is funest, een paar droge jaren kan een bedrijf als het onze de kop kosten.”

Hoe bereikt u een hoge opbrengst?

“Ik geloof in de werking van mest. Alle drijfmest gaat via ondergrondse leidingen naar een mobiel beregeningssysteem. Het wordt vermengd met water en het hele jaar door over de gewassen gesproeid. Met heel weinig kunstmest heb ik toch een hoge productie die al vroeg begint. Eind februari had ik de eerste snede al in de kuil, een maand eerder dan veel andere boeren.”

‘Ik geloof in de werking van mest. Alle drijfmest wordt vermengd met water en het hele jaar door over de gewassen gesproeid’

Is er iets merkbaar van uw Nederlandse roots?

“We hebben altijd geïnvesteerd en gebruikgemaakt van de kansen die zich voordeden. Toen 200 hectare van de buurman te koop kwam, heb ik die gekocht. Daardoor ben ik ook weer meer koeien gaan melken. Dat zie ik toch wel als een typisch Nederlandse eigenschap. Ik zie hier ook bedrijven in de buurt stilstaan. Als ik iets in het bedrijf kan verbeteren, doe ik dat.”

Wat kunnen Nederlandse melkveehouders van de Amerikanen leren?

“Nederlandse melkveehouders zijn echte boeren. Ik denk dat ze wel wat meer financieel manager mogen zijn. Meer kijken naar de kosten en opbrengsten en inspelen op de omstandigheden.”

Hoe ziet uw bedrijf er over vijf jaar uit?

“Ik wil voorlopig niet meer groeien. Mijn zoon is 18 jaar en weet nog niet of hij het bedrijf gaat overnemen. De komende jaren wil ik hard melken om de schuld naar beneden te brengen. We kunnen op land en koeien 65 tot 70% financieren. Ik ben best stevig gefinancierd. Dat komt omdat de bank vertrouwen heeft. Dat maakt ook dat de bank positief wil meedenken als de melkprijzen een tijd laag zijn.”

Leer alles over ruwvoer op 15 of 22 juni tijdens de Boerderij Ruwvvoerronde Gras.

Eén reactie

  • agpros

    Een hond heeft een baas, een mens een werkgever.

Of registreer je om te kunnen reageren.