Rundveehouderij

Achtergrond 2649 x bekeken

Cono wil ‘oude dame’ omvormen tot Beemster-belevingscentrum

Cono Kaasmakers wil een deel van de oude kaasmakerij – het oorspronkelijke gebouw uit de jaren dertig van de vorige eeuw – redden van de sloop en omvormen tot een Cono- en Beemster-belevingscentrum. Goed voor de toeristen en werkgelegenheid in de buurt, maar zeker ook goed voor de uitstraling van de Cono-merken. Het vergt wel een miljoeneninvestering en het fiat van Unesco.

De sloopkogel. Dat zou het lot worden van ‘de oude dame’, de nu buiten gebruik gestelde oude kaasmakerij van Cono in Westbeemster. Er is een nieuwe, architectonisch en landschappelijk verantwoorde kaasmakerij neergezet in de Noord-Hollandse droogmakerij, met een bezoekersgang en een drukbezochte kaaswinkel erbij. Dat zou genoeg moeten zijn om burgers en klanten in contact te brengen met de kazen van coöperatie Cono, zo was het idee.

“Maar het bleef wel een beetje knagen,” vertelt algemeen directeur Wim Betten van Cono Kaasmakers. “Is dit het dan? Kunnen we bezoekers en klanten niet meer laten meebeleven van onze kaasbereiding en merkuitstraling? Veel internationale bedrijven hebben ook hun eigen ‘experience-centra’.” Betten somt op: “Neem Heineken, Guinness, Jameson.”

Kaasmakerij De Tijd in 1955. - Foto: Cono
Kaasmakerij De Tijd in 1955. - Foto: Cono

Onder het genot van een drankje gingen de gedachten terug naar de oude kaasmakerij. De afspraak was dat die zou worden ontmanteld en teruggegeven aan de polder. Dit was vastgelegd in afspraken met gemeente, provincie en de werelderfgoedorganisatie Unesco van de VN.

‘De ‘oude dame’ is nagenoeg de laatste klassieke, Noord-Hollandse kaasmakerij die nog over is’

“Maar de vraag drong zich steeds meer op of we eigenlijk wel moesten slopen? De ‘oude dame’ is nagenoeg de laatste klassieke, Noord-Hollandse kaasmakerij die nog over is. En onder de grijze metaalplaten en achter de andere later aangebouwde delen is de oorspronkelijke zuivelfabriek nog verrassend intact, zo werd geconstateerd. “De oude tegels en bakstenen zien er nog prima uit, al zit er hier en daar een barst in en ontbreekt soms een tegel. Bovendien zitten de oude mahoniehouten vloer en de beluchtingsluiken van destijds er allemaal nog in. De geur van kaas zit in de muren. Het gaat om nog geen 20% van het totaal wat we zouden willen behouden, maar kan het nog?”

Opvang van toeristen

Het coöperatiebestuur werd ook enthousiast van het idee; een kaasbelevingscentrum in de oorspronkelijke kaasmakerij uit de jaren dertig van de vorige eeuw. De burgemeester van de gemeente Beemster werd benaderd en ook die vond het een prachtig idee. Ook met de buren zijn ideeën uitgewisseld. Betten: “Daarbij komt er vanuit Amsterdam ook regelmatig een verzoek naar de omliggende gemeenten om te helpen met de opvang van toeristen. We zouden daarbij kunnen helpen. Daarom moet het experience-centrum ook breder worden en het verhaal van de polder kunnen vertellen, zoals de droogmakerij ooit is begonnen; als de tuin van Amsterdam.”

‘Het zou echt een gemiste kans zijn als we dit lieten liggen.’

Om hiervoor de handen op elkaar te krijgen van onder meer de provincie en Unesco, is het zaak om een goed plan te ontwikkelen, vertelt Betten. De opzet is om samen met een architectenbureau – hetzelfde als dat de nieuwe kaasmakerij vormgaf – zowel een mooi ontwerp te maken als een exploitatieplan, en op basis daarvan een soort ‘voorvergunning’ aan te vragen. Dit om te bezien of het plan kans van slagen heeft. Betten: “We moeten dit proberen. Het zou echt een gemiste kans zijn als we dit lieten liggen.”

Afbeelding: Cono
Afbeelding: Cono

Inzet van ledengeld

Een belevingscentrum is natuurlijk niet alleen bedoeld om toeristen te vermaken. Bovendien vergt de opzet ook wel een serieuze investering, de inzet van ledengeld. Toch is het volgens Betten de moeite waard. De merkkazen van Cono kunnen er een sterker verhaal mee krijgen; meer mensen komen in contact met de kazen van Cono en klanten kan een sterkere beleving worden meegegeven.

Betten: “We kunnen terugzien op een rijke geschiedenis. Al lang vóór 1900 waren er hier allerlei kleine kaasmakerijtjes en werd gewerkt met zuivel. In de oude kaasmakerij laten we het interieur intact, dus daar zie je die geschiedenis ook, met veel beleving.”

‘De waarde van de Beemster wordt niet alleen iets van het verleden, maar ook van de toekomst’

Ook gaat het om het doorvertellen van het verhaal: “Het is toch prachtig dat je hier straks bussen met kinderen kunt krijgen? Kinderen die nauwelijks weten hoe kaas wordt gemaakt en die je daar iets van kunt meegeven. Zo wordt de waarde van de Beemster niet alleen iets van het verleden, maar ook van de toekomst.”

Of registreer je om te kunnen reageren.