Rundveehouderij

Achtergrond 2123 x bekeken 2 reacties

Noord-Ierse boer heeft geen trek in Brexit

Donderdag is het referendum over een Brexit in het Verenigd Koninkrijk. In Noord-Ierland zitten boeren niet te wachten op een vertrek uit Europa, aldus schapenhouder John Martin.

Op nog geen uur rijden van Belfast liggen de glooiende heuvels van de Noord-Ierse provincie County Down. Net voor het plaatsje Greyabbey, bovenop een heuvel, staat de boerderij van de 48-jarige John Martin, een Noord-Ierse schapenboer met vriendelijk gezicht, blauwe overall en bruine laarzen. Rondom zijn bedrijf begrazen zo'n 600 schapen, een mix tussen Belclare, Higlander, Lleyn en Romney, de groene heuvels.

Martin, tevens voorzitter van de Noord-Ierse 'Grassland Society', spreekt duidelijke taal. Hij wil lid blijven van de Europese Unie. "Zonder de steun die ik op dit moment krijg van Europa zou mijn bedrijf simpelweg niet kunnen bestaan."

Schapenhouder John Martin: "Ook zonder Europa zullen er regels blijven."</p>
<p><em>Foto: Floris van der Woude</em>
Schapenhouder John Martin: "Ook zonder Europa zullen er regels blijven."

Foto: Floris van der Woude

In Noord-Ierland hangt er nogal wat af van het Europese landbouwbeleid, dat jaarlijks zo'n 350 miljoen pond bedraagt in Noord-Ierland. 8% van de mensen werkt er in de agrarische sector, tegenover minder dan 2% in Engeland, Wales en Schotland bij elkaar. Europese landbouwpotjes zijn verantwoordelijk voor 87% van het jaarlijkse inkomen van Noord-Ierse agrariërs, tegenover 53% in de rest van het Verenigd Koninkrijk. Na een Brexit kunnen die subsidies komen te vervallen en het is nog maar zeer de vraag of Londen even gul zal zijn. Daarnaast baart een nieuwe grens met invoertarieven tussen Noord-Ierland en de Republiek Ierland veel boeren zorgen.

Net quitte spelen dankzij subsidies

Johns grootvader kocht het perceel, dat zo'n 70 hectare omvat, in de jaren 50 en sinds 1989 bestiert John samen met zijn 78-jarige vader de boerderij. Het waren andere tijden en het leven als boer in Noord-Ierland zag er florissanter uit dan nu. Met de subsidies die hij uit Europa krijgt, speelt hij net quitte en daarom heeft hij 16 hectare wilgen aangeplant om tot houtsnippers te verwerken. "Ze worden gebruikt als duurzame brandstof om kachels mee op te stoken en we kappen ze iedere drie jaar, waarna we weer nieuwe bomen aanplanten. De wilgen kosten mij op dit moment minder tijd dan de schapen en leveren relatief meer op."

Vrees voor Franse en Ierse invoertarieven

Een klein deel van John's schapen gaat naar lokale slagers, het grootste gedeelte gaat naar een partij die ze voor hem verhandelt aan supermarkten. Ongeveer 25% daarvan gaat naar de Republiek Ierland en er gaat nog een gedeelte naar Frankrijk. De rest blijft in het Verenigd Koninkrijk. Frankrijk en Ierland zijn twee markten die na een Brexit in gevaar kunnen komen. "Wie weet wat er gaat gebeuren als er straks weer een grens met invoertarieven wordt opgetrokken?" zegt John.

"Het is gewoon naïef om te roepen dat we beter af zijn zonder Europa. Ook als we uit de Europese Unie stappen zullen er regels blijven bestaan, het is niet zo dat er ineens een perfecte wereld ontstaat waarin je nergens meer rekening mee hoeft te houden. Eén ding is zeker; wel of geen Europa, ik blijf hier lekker boeren."

Floris van der Woude

Laatste reacties

  • alco1

    Ook hier blijkt maar weer dat alles met subsidie tevreden moet worden gehouden.
    Dat er ook aan Brussel afgedragen moet worden is ook een must, want daar gaat de zon ook alleen voor niets op.
    Zo wordt alles gemanoeuvreerd zoals Brussel wil.
    En dat is toch vooral ontwikkeling in de achterstallige gebieden.

  • boelenham

    Zo is maar net, subsidies zijn om boeren te sturen.

Of registreer je om te kunnen reageren.