Rundveehouderij

Achtergrond 24106 x bekeken 1 reactielaatste update:13 jun 2016

'Zonder Ingrid was ik misschien wel geen boer meer geweest'

Samen wonen en werken op hetzelfde erf, wat doet dat met de relatie tussen man en vrouw? Hans en Ingrid te Grotenhuis vertellen wat het voor hen betekent.

Hans (52) en Ingrid (51) te Grotenhuis hebben in De Heurne (Gelderland) een v.o.f. met 70 melkkoeien en een minicamping met 30 plaatsen. Hun kinderen zijn 24, 23, 21, 17 en 12 jaar. Drie wonen nog thuis.

Hans

"Of mijn toekomstige vrouw mee moest werken op het bedrijf, daar was ik nooit mee bezig. Dat het toch zo is gelopen, kwam gewoon op mijn pad. Natuurlijk ben ik er wel heel blij mee. Had Ingrid niet meegewerkt, dan had ik een heel ander soort bedrijf gehad. Of misschien was ik wel geen boer meer geweest, want ik kan het niet alleen.

Toen ik haar leerde kennen, had ze een baan in de zorg. Pas toen dat niet meer te combineren was met de kinderen, kwam ze volledig thuis. We hebben vijf kinderen, dat is best een groot gezin, maar zo zien we het zelf eigenlijk niet. Het is gewoon heel gezellig met zijn allen. Ze zijn erg betrokken en helpen mee als we handen tekortkomen. Ingrid was bijvoorbeeld door een longontsteking een tijd uit de running. Het bedrijf draaide toen gewoon door. De kinderen hielpen extra mee en ik liep ook een beetje harder. Zelf had ze er meer moeite mee dan wij, want ze kan haar werk moeilijk uit handen geven."

'Had ze niet meegewerkt, dan was ik misschien geen boer meer geweest'

"Ze is zorgzaam. Als ik een keer niet zo fit ben, merkt ze dat meteen. Andersom ben ik minder attent, denk ik. Wel wil ik bij dezen even iets zeggen over haar kookkunst. Als we aan tafel zitten, vraagt ze vaak: is het lekker? Dan zeg ik: als je niets hoort, is het goed. Maar ze kookt echt lekker.

Waardering van campinggasten

Wij kunnen erg goed samenwerken. Dat komt doordat we over veel dingen hetzelfde denken. We geven allebei niet om luxe en we zijn allebei nogal makkelijk. We hebben geen bedrijf dat er spic en span uitziet, het is allemaal niet super strak. Dat heeft een zekere charme, de campinggasten waarderen dat erg. We hebben mensen die al sinds de oprichting in 1994 bij ons komen.

Tijdens het hoogseizoen is een camping erbij druk. De gasten komen steeds van alles vragen, maar dat vind ik niet erg. Ik betrek ze juist bij het bedrijf en leg dingen uit. Ze mogen kijken bij het melken en als ze dan toch in de put staan, mogen ze ook best eens melken. Sommige kunnen het inmiddels zelfstandig, dan ga ik wat anders doen.

Als het seizoen na de zomer stilvalt, is dat eerst even wennen. Maar we vinden het ook wel weer fijn om wat meer tijd aan elkaar te kunnen besteden. Dan gaan we wat vaker samen een dagje fietsen. Dat komt er anders niet van."

Melkveehouders Hans en Ingrid te Grotenhuis in De Heurne. <br /><em>Foto: Hans Prinsen</em>
Melkveehouders Hans en Ingrid te Grotenhuis in De Heurne.
Foto: Hans Prinsen

Ingrid

"Wij hadden thuis varkens en mijn ouders werkten hard. Toch heb ik daardoor niet gedacht dat ik zelf nooit met een boer zou willen trouwen. Dat wilde ik best. Ik heb ook overwogen om naar de landbouwschool te gaan, maar ik koos toch voor de zorg. Ik werkte met dementerenden toen ik Hans bij het uitgaan leerde kennen. Na ons trouwen hield ik mijn baan, maar ik werd wel lid van de Jonge Agrarische Vrouwen en volgde cursussen zoals ‘Van kalf tot koe’, zelf zuivelen en de EVAV, economische vorming agrarische vrouwen. Thuis voerde ik de kalveren en deed de boekhouding.

Pas toen we kinderen kregen, werd de combinatie lastig. Hans werkte toen nog deels bij een loonwerker en tijdens pieken was het heel erg druk. Toen koos ik ervoor om helemaal thuis te komen. We hadden 25 koeien, dat was te weinig voor een inkomen. Daarom gingen we er anjers bij telen. Dat bleek nóg drukker. In 1994 - ik was hoogzwanger van de derde - startten we met de minicamping. Dat combineerde wel goed met de kinderen, ze speelden veel met de campinggasten.

Een echt gezinsbedrijf

Mensen denken soms dat ik de camping doe en Hans de koeien. Dat is niet waar, we doen echt alles samen. We ontvangen samen de gasten en we onderhouden samen de camping. Ook de kinderen helpen mee, we zijn een echt gezinsbedrijf. Werkoverleg hebben we niet. ‘s Ochtends aan de koffie bespreken we een beetje wat er moet gebeuren."

'We staan hetzelfde in 
het leven en geven allebei niet om luxe'

"Hans heeft enorm veel geduld, meer dan ik. Als de kinderen van de camping allemaal om hem heen lopen en hem bestoken met vragen, wordt hij nooit ongeduldig. Hij vind dat juist leuk, ook al schiet zijn werk soms niet erg op.

Hans en ik staan op dezelfde manier in het leven, daarom kunnen we goed samenwerken. We zijn niet zo moeilijk en geven niet om luxe. Als ik bijvoorbeeld een chique keuken had gewild, hadden we wel strijd gehad, denk ik. Want daar geeft Hans niet om. Maar ik dus ook niet. En dure vakanties hoeven ook niet. We gaan wel eens dagjes weg, of een weekendje. Dat deden we ook toen de kinderen klein waren. De jongens wilden alleen mee als we naar een boerencamping gingen. Dus deden we dat. Samen zijn en het goed hebben met elkaar, dat vinden we veel belangrijker dan luxe."

Eén reactie

Of registreer je om te kunnen reageren.