Rundveehouderij

Achtergrond 165 x bekeken

Engelse platteland loopt zich warm voor ruimen dassen

Veehouders in Engeland zijn voorzichtig tevreden dat er nu eindelijk wat gebeurt tegen de voortdurende opmars van runder-tbc. De natuurbescherming is echter woedend dat dit ten koste moet gaan van duizenden beschermde dassen. En dierenactivisten lopen zich nu al warm om het ruimen en de mensen die daarmee belast zijn hard aan te pakken.

De Britse rundveehouderij lijdt al vele jaren onder een epidemie van runder-tbc, die zich steeds verder uitbreidt. Afgelopen jaar werden weer ruim 32.700 dieren geruimd wegens een besmetting of potentiële besmetting, bijna 7.000 meer dan in 2009 en inmiddels vijf keer zoveel als tien jaar geleden. Dat ruimen en alle bijkomende maatregelen, zoals extra toezicht, kost de overheid inmiddels vele miljarden per jaar. Voor veel veehouders betekent dat tegelijk een ernstige beperking van hun bedrijfsvoering. Per eind december golden voor meer dan 6.000 veehouderijen transportrestricties en andere maatregelen omdat er in de voorafgaande periode een of meer tbc-gevallen voorkwamen.

Maar er gloort hoop. De regering van Engeland heeft na jaren dralen, studeren en delibereren het sein voorlopig op groen gezet voor een ruimactie. Eerst komt er nog een nieuwe inspraakronde ’maar die gaat meer over de details dan over het principe zelf,” zegt minister Caroline Spelman van plattelandszaken (Defra). Het ruimen – dat op z’n vroegst volgend jaar zomer begint – zal in eerste instantie beperkt blijven tot twee proefgebieden. Als daar blijkt dat het ruimen ’op een verantwoorde en menselijke wijze kan gebeuren’ dan wordt de actie uitgebreid naar de rest van het runder-tbc-gebied.

Wie wil gaan ruimen moet een vergunning aanvragen bij Defra. Dat kan bijvoorbeeld gebeuren door een groep boeren die daarvoor in hun regio een speciale instelling oprichten. Het ministerie wil daarbij het aantal nieuwe vergunningen beperken tot hooguit tien per jaar, die dan elk vier jaar geldig zullen zijn. Elke vergunning geldt voor een nauwkeurig omschreven gebied, volgens Defra gemiddeld van 350 vierkante kilometer, met daar om heen een vrije zone met bijvoorbeeld een rivier, een grote weg of een gebied zonder vee om te voorkomen dat de dassen toch van het ene naar het andere gebied kunnen struinen. Verder schrijft Defra voor dat ’het ruimen moet gebeuren door de dassen in een kooi te vangen en vervolgens op een beheerde manier af te schieten.’

In ruil voor het ruimen gaan er voor de veehouders in de betrokken gebieden nog strengere voorschriften dan nu al gelden. ”Jullie moeten er wel wat voor doen,” houdt Spelman hen voor. Zo worden de toch al strikte regels voor regelmatige controles en onderzoeken verder verscherpt en vervallen ook een aantal vrijstellingen die nu bij transportbeperkingen gelden. Verder biedt de minister de boeren op het hart nog meer te letten op de ’bioveiligheid’, iets waarvoor ze ook verdere adviezen en diensten wil gaan opzetten. De boeren vinden dat alles prima zo lang het ruimen eindelijk op gang komt. ”Ik slaak, met veel collega’s in het hele land, een enorme zucht van verlichting nu de regering eindelijk toont deze verschrikkelijke ziekte echt aan te willen pakken,” verwoordt voorzitter Peter Kendall van de National Farmers Union de algemene stemming.

Desalniettemin zijn de dierenbeschermers woedend. Zij berekenen dat zeker 40.000 van de naar schatting 250.000 tot 300.000 dassen in het land het slachtoffer zullen worden. De ’officiële’ Britse dierenbescherming RSPCA spreekt van een zwarte dag voor de dassen terwijl de fanatieke Badger Trust, de stichting die fanatiek voor de beschermde diersoort opkomt, al weer aan de zoveelste gang naar de rechter werkt. Juist alle beroepen en juridische vondsten van die Badger Trust hebben een besluit over het ruimen jarenlang opgehouden. Recent nog wist de stichting een proef met het ruimen van dassen in Wales – dat op landbouwgebied redelijk zelfstandig is – opnieuw tegen te houden. Maar juist daar in Wales is ook gebleken dat er een gevaarlijker vijand op de loer ligt. Direct nadat het proefgebied daar was aangewezen, kregen boeren en ’ruimers’ de eerste bedreigingen van dierenactivisten al weer in de bus. Niets voor niets dringt Kendall er op aan de gegevens van iedereen die een vergunning aanvraagt of in huis heeft ”toch in vredesnaam vertrouwelijk te houden”.

Of registreer je om te kunnen reageren.