Rundveehouderij

Achtergrond 136 x bekeken

Melkveehoudersdroom belandt in politiek/bestuurlijk moeras

Stabiele, kostendekkende prijzen en vooraf duidelijkheid over de vraag waar je als melkproducent aan toe bent - een prijs vooraf en weten hoeveel melk je leveren mag. Dat is wat de European Milk Board en de bij haar aangesloten boerenbonden, zoals de DDB en NMV, twee jaar gelden voor ogen stond.

Met deze wensen gingen ze de straat op en bewerkten ze regeringen en Europese instellingen. Meer nog: het is nog steeds het wensenpakket van genoemde organisaties. Het zou bescherming bieden tegen de sterke schommelingen op de zuivelmarkt en ook houvast bieden als de melkquotering in 2015 ophoudt.

De Europese Commissie probeert aan een deel van deze wensen tegemoet te komen. Een pakket voorstellen over producentenorganisaties en contractuele afspraken tussen melkveehouders en industrie is momenteel onderwerp van discussie tussen Commissie, Raad en Europees Parlement.

Frankrijk heeft besloten om de uitkomst van deze discussie niet af te wachten en heeft per 1 januari 2011 de ‘contractualisatie’ verplicht gesteld. Maar wel met een eigen, Franse, draai. Zo heeft de Franse overheid bepaald dat de contracten geldig zijn voor 5 jaar en dat contractvoorwaarden, zoals onder meer de prijzen en te leveren hoeveelheden, per afzonderlijk ‘melkbassin’ in Frankrijk moeten worden uitonderhandeld.

Frankrijk kent sinds een herverkaveling vorig jaar nog 9 ‘melkbassins’, dat zijn landsdelen waarbinnen melkquota mogen worden overgedragen. Daarvoor was er een veelvoud van dit aantal quotumgebieden. De Franse zuivelindustrie heeft de nieuwe nationale wetgeving aangegrepen om zelf het voortouw te nemen bij het opstellen van de melkcontracten.

Volgens kleine boerenorganisaties zoals Apli, OPL en Confederation Paysanne probeert de industrie de melkveehouders daarmee bijna volledig slaaf van haar te maken, omdat de contractvoorwaarden eenzijdig in het voordeel van de industrie zouden zijn. De Franse NZO, de Cniel, weerspreekt dat, maar zegt dat ze haar positie ook veilig moet stellen.

Hoe het ook zij: in Frankrijk is de overstap naar een nieuw zuivelregime al volop gaande, terwijl daar in de rest van Europa nog geen begin mee is gemaakt. De vraag is zelfs of het ook wel zo ver komt. Veel Europese lidstaten zeggen geen behoefte te hebben aan regelgeving die de oprichting voorschrijft van producentenorganisaties en nieuwe melkcontracten.

Ook de zuivelindustrie en veel boerenorganisaties zien er weinig in. Krijgen zij hun zin, dan worden de voorstellen van de Europese Commissie hooguit in een sterk verwaterde vorm van kracht. Misschien per begin volgend jaar. Ondertussen heeft Frankrijk dan al ervaring met een eigen variant op de oorspronkelijke Europese voorstellen.

Het zal vervolgens nog een hele klus worden om die twee regimes weer met elkaar in overeenstemming te brengen. Het kan er op uitdraaien dat Frankrijk voor het Europese Hof wordt gesleept en moet bijdraaien. Ondertussen heeft de zuivelsector wel een tijdlang te maken met twee verschillende economische regimes in Europa, waarbij ook nog eens de vraag is wat de melkveehouder daar uiteindelijk mee opschiet.

Of registreer je om te kunnen reageren.