Rundveehouderij

Achtergrond 186 x bekeken 1 reactie

De makke van vrijwilligheid

LTO mikt op verplichte programma’s die de sector zelf heeft opgesteld.

Als de sector goed presteert, dan volgt de beloning voor de individuele boer, zo lijkt LTO te redeneren. De laatste tijd overstelpt LTO de sector met besluiten die op deze strategie geënt zijn. Het was LTO die samen met de Nederlandse Zuivelorganisatie (NZO) besloot tot verplichte aanpak van salmonella. Ook drukte LTO, samen met NZO, de Centrale Organisatie voor de Vleessector (COV) en de beroepsvereniging voor dierenartsen KNMvD het plan van aanpak erdoor voor de verplichte 50 procent reductie van antibioticagebruik.
Slechts een maand geleden sloot LTO met Nevedi een convenant dat de rundveesector aanzet tot vrijwillig terugdringen van het fosfaatoverschot met 10 miljoen kilo in twee jaar tijd. Nou, vrijwillig... op de achtergrond is al een verordening in de maak die het mogelijk maakt daar per 1 januari 2012 via de schappen een verplichting van te maken.
En daar blijft het niet bij. In de twee weken geleden gepresenteerde Toekomstvisie zet LTO het zwart op wit: ‘Met vrijwillige bestrijdingsprogramma’s bereiken we onvoldoende.’ Dus mikt LTO op door de sector zelf opgestelde, verplichte programma’s. De enige juiste weg als je resultaat wilt boeken. Het is de harde les die geleerd is uit het IBR-drama in het verleden. In de toen verplicht gestelde campagne werden dieren ziek, en de verplichte enting is gestopt. Daarna werd ingezet op vrijwillige bestrijding van IBR. We zijn 13 jaar verder en nog steeds is de rundveehouderij niet IBR-vrij. Zonder een verplichte aanpak wordt Nederland dat ook niet. Want er zijn altijd veehouders die vinden dat zij niet hoeven mee te doen aan een of meerdere programma’s. Dat is de makke van vrijwilligheid.
Alleen een opgelegde strategie brengt sectoraal succes. Het is wel zaak om dan goed te kijken naar de acceptatie in de sector, en de werkbaarheid van in de toekomst op te leggen programma’s. Als aan die voorwaarden is voldaan, staat niets een verplicht, maar breed gedragen programma in de weg.

Foto

Eén reactie

  • no-profile-image

    Realist

    Als je IBR aan wilt pakken moete je een doelstelling hebben. Die mis ik hier in Nederland. In Duitsland hebben ze al jaren status 9 . Ze zijn nu in de afrondings fase. Al wat nog psitief is wordt met een vergoeding geruimt. Waarom doet Nederland niet het zelfde als Duitsland? Het bespaart ons allemaal veel geld en moeite en vooral een gezonde veestapel! Hou u bezig met de alle daagse praktijk aan wat er in Europa afspeelt. Als Nederland ben je maar een kleine provincie in Europa. Je ligt wat de concurentiepositie al ver achter, je ligt als je zo door gaat in een ogenblik plat!

Of registreer je om te kunnen reageren.