Rundveehouderij

Achtergrond 921 x bekeken 1 reactie

Boeren rond het Gooi beginnen met boerderijeducatie

Op vijftien agrarische bedrijven in de Gooi- en Vechtstreek zijn schoolklassen van harte welkom. Melkveehoudster Maartje Jansen uit Hilversum is een van de initiatiefnemers. Kennis over de landbouw begint met de lucht van mest en de aai over de kop van een koe, zegt Jansen.

Kinderen leren waar hun voedsel vandaan komt. Dat is de belangrijkste drijfveer van Maartje Jansen. Elke keer is zij weer verbaasd. Loopt er een schoolklas door de stal en vraagt een van de kinderen waar de boer dat lieve kalfje eigenlijk heeft gekocht. Het meisje zou er graag ook een willen hebben.

Kinderen hebben vaak geen idee dat de moeders van de kalveren daar ook rondlopen. Laat staan dat ze weten dat er kalveren geboren moeten worden om melk uit die dikke uiers te krijgen en wat er later nog allemaal moet gebeuren om bij het ontbijt een glas melk te kunnen drinken.

Maartje Jansen neemt de kinderen niks kwalijk, natuurlijk niet. Ze zijn echt niet dom. Waar zouden de kinderen hun kennis over het boerenbedrijf vandaan moeten halen? De ouders van de kinderen weten het namelijk ook niet, de meesters en juffen idem dito.

Meestal komen er enkele ouders mee met de kinderen. Uit hun vragen blijkt dat het boerenvak bij de meesten totaal onbekend is. Maar zeker niet onbemind, ze slurpen alle weetjes op. Dat geldt zeker ook voor de kinderen en de leerkrachten. Maartje Jansen kan daar echt van genieten.

Promotie van de agrarische sector begint bij haar in de stal, in het weiland, met de lucht van mest en de aai over de kop van een koe. Met voelen, ruiken en proeven.

Maartje Jansen en haar partner Harm hebben een melkveebedrijf in Hilversum met 150 koeien en 60 stuks jongvee. Samen met veertien andere agrarische bedrijven doen zij mee met het project boerderijeducatie, een initiatief van de afdeling Amstel, Gooi en Vechtstreek van LTO Noord, de agrarische natuurvereniging Vechtvallei en ondersteund door het regionale steunpunt van Natuur en Milieueducatie. De website van het project is een paar dagen geleden officieel de lucht in gegaan (www.boerderij-educatie.nl).

Jansen heeft al ervaring met schoolbezoeken en stapte enthousiast in de werkgroep die het idee heeft uitgewerkt. Er zijn ondernemers gezocht die op hun bedrijf schoolklassen willen ontvangen (”die hadden we zo bij elkaar, allemaal erg enthousiast!”), de groep boeren heeft een didactische cursus gevolgd, er is lesmateriaal gemaakt en alle basisscholen in de wijde omgeving zijn op de hoogte gesteld van de mogelijkheid om bij een boer op bezoek te gaan.

Jansen heeft persoonlijk bij een aantal scholen een ouderwetse fles melk voor de schooldeur gezet met daarin een flyer van het project. De belangstelling blijkt verbazingwekkend groot. Zo’n 250 scholen staan inmiddels op de lijst.

Boerderijbezoek is voor de kinderen niet alleen maar leuk uitstapje, zegt Jansen. Er is echt sprake van educatie, zeg maar van biologie in de praktijk. Bij de ontwikkeling van het lesmateriaal is nadrukkelijk gekeken naar de kerndoelen van het onderwijs. Het bezoek wordt in de klas voorbereid en ook weer in de klas nabesproken.

Bij de kinderen uit de groepen 3 en 4 (6-8 jaar) staat het dier centraal. Op het bedrijf van Jansen lopen niet alleen koeien en kalveren rond maar ook schapen, kippen en een paar geiten. Hoe leven de dieren eigenlijk, wat eten ze, hoe ziet hun poep eruit?

De kinderen van groep 7 en 8 (10-12 jaar) kijken verder. Jansen haalt er dan een wereldkaart bij en wijst de landen aan van waaruit grondstoffen worden gehaald voor het veevoer. Ze deelt zakjes rond met soja en tapioca en laat de kinderen ruiken. De oudere kinderen gaan ook de wei in. Ze onderzoeken wat er allemaal leeft onder de graszode en speuren naar weidevogels. Jansen vertelt wat er allemaal moet gebeuren om veel gras te kunnen maaien.

Het eerste kwartier dat de kinderen in de stal rondlopen is het meestal een drukte van belang. De een is bang voor die enorm grote koeien en begint te huilen, de ander schreeuwt dat het zo stinkt en nummer drie klimt over het voerhek. Toch lukt het Jansen meestal vrij gauw om de aandacht van de kinderen te trekken. Even later luisteren ze in aanbidding naar de boerin en aaien voorzichtig over de kop van een koe. Ook het kind dat eerst zo bang was.

Ze gaan allemaal op een andere manier weg dan ze zijn gekomen, zegt Jansen. Ze weet zeker, als de kinderen de volgende dag een glas melk drinken, denken zij terug aan de boerderij. Een jaar later misschien nog steeds.

Foto

Eén reactie

  • no-profile-image

    Leuk initiatief!

Of registreer je om te kunnen reageren.