Rundveehouderij

Achtergrond 765 x bekeken

Eindelijk weer perspectief

Staatssecretaris Henk Bleker schrapt het natuurgebied Teeselinkven van de lijst Natura 2000-gebieden. Veehouder Leo de Witte uit het Gelderse Rietmolen is opgetogen. Hij en zijn collega’s kunnen weer vooruit. De Witte gaat zijn melkveestapel uitbreiden. Het slot is van de stal.

Bij veehouder Leo de Witte hangt de vlag uit. Weliswaar niet in fysieke zin, maar hij is wel verschrikkelijk blij. Hij kan verder met zijn bedrijf. En al zijn agrarische buren ook. Staatssecretaris Henk Bleker heeft gesproken, drie Natura 2000-gebieden gaan van de lijst van 162 af. Teeselinkven – een gebiedje van 27 hectare in de Achterhoek – is een van die drie. Hij hoorde het heuglijke bericht vorige week.

De stal van De Witte bevindt zich op 720 meter van de grens van het natuurgebied. Hij weet dat zo precies omdat hij de afgelopen jaren vergunningen heeft aangevraagd om uit te breiden. En dan weet je het wel, zegt De Witte. Dan kan elke meter er een te veel zijn. Dus meten, in meters en mollen ammoniak. Daar is hij nou vanaf en dat is een enorme geruststelling.

De feestvreugde is overigens niet compleet. Want de staatssecretaris moet eerst Brussel nog overtuigen van zijn voorstel om in de Achterhoek en Twente een paar kleine natuurgebieden te schrappen. De Witte is optimistisch. Dit is een staatssecretaris met ideeën, een politicus die doorbijt. Hij krijgt Brussel achter zich, verwacht De Witte.

De Witte is melkveehouder met een kleine tak varkenshouderij. Hij houdt van de natuur. Teeselinkven is een hartstikke mooi gebied. Er leven boomkikkers, de zeldzame gevlekte witsnuitlibel zie je er af en toe door de lucht zweven, het ven herbergt verschillende zeldzame plantensoorten. Hij kan daar best van genieten. Maar hij gelooft niet dat regelgeving over zogeheten kritische depositiewaarden en saldering van ammoniakrechten leidt tot meer planten en dieren.

De boerderij van De Witte is al generaties in familiehanden. Naar eigen zeggen is hij de elfde generatie van de familie die op deze plek boert. Hij vreesde het ergste toen hij hoorde dat Teeselinkven was aangewezen als Natura 2000-gebied.

Hij woont aan de rand van de Ecologische Hoofdstructuur en wist dus al wat een natuurbestemming kan betekenen voor de uitbreidingsmogelijkheden van veebedrijven. De nieuwe bestemming – nu uit Europa – zou vast nog meer gevolgen hebben. Dat heeft hij geweten.

De afgelopen jaren heeft De Witte de planvorming van nabij meegemaakt. Hij zat in een werkgroep die nauw betrokken was bij de totstandkoming van het beheerplan. Een werkgroep met zo’n vijftien leden, hij was de enige boer in het gezelschap. De Witte spreekt over een scheve verhouding, maar de landbouw kreeg er echt geen vertegenwoordiger bij.

Er werd gesproken over referentiejaren, depositiewaarden en Europese richtlijnen. Adviesbureaus maakten inventarisaties en schreven dikke rapporten. De Witte zegt het eerlijk, de discussie in de werkgroep ging hem af en toe boven de pet. Wat wel volstrekt helder werd: Natura 2000 zet de landbouw volkomen op slot. De boeren in de omgeving zetten hun hakken steeds dieper in het zand.

Waar de georganiseerde landbouw al jaren over klaagt, maakte De Witte aan den lijve mee. Hij wilde zijn varkenstak uitbreidde, schakelde dure adviseurs in en kreeg na lang soebatten nul op het rekest. Bij zijn aanvraag om meer koeien te houden, had hij geluk. Als hij de papieren een paar maanden later had ingediend, had hij een natuurbeschermingswetvergunning moeten aanvragen. Die had hij zeker niet gekregen.

De landbouw rond Teeselinkven juicht. Maar het Geldersch Landschap – eigenaar en beheerder van het natuurgebied – is boos. De organisatie spant zich in om Bleker op zijn schreden te laten terugkeren. Nederland heeft een internationale verantwoordelijkheid om de gevlekte witsnuitlibel en het galigaanmoeras te behouden, zegt de organisatie. Alleen met de bestemming Natura 2000 kan de vervuiling met ammoniak, fosfaat en nitraat worden aangepakt.

De Witte begrijpt best dat Geldersch Landschap hoog van de toren blaast. Maar zijn beeld over de natuur is minder somber. Hij is ervan overtuigd dat de planten en dieren in Teeselinkven perspectief hebben. De uitstoot van ammoniak gaat omlaag, zegt hij, ook al zal de veestapel op een aantal boerderijen toenemen. Nieuwe stallen moeten immers emissiearm worden gebouwd.
De natuurorganisaties zijn volgens hem te pessimistisch. Wat hem betreft zet Bleker door. De lijst van Natura 2000-gebieden kan nog een heel stuk korter.

Foto

Of registreer je om te kunnen reageren.