Rundveehouderij

Achtergrond 225 x bekeken

Weidegang: Fransen hebben er niet eens een woord voor

Parijs – Weidegang is ook in Frankrijk, net als bij de Duitsers, een non-onderwerp. Het staat niet op de agenda, zeker niet bij de boeren maar ook niet bij groene organisaties.

Eigenlijk hebben de Fransen er ook geen woord voor. Het dichtst in de buurt komt paturage, maar dat betekent meer de weide zelf of het weiden van de dieren, niet het bewust naar buiten sturen van koeien zoals in Nederland eigenlijk bedoeld wordt.

Dat het onderwerp niet bestaat heeft, vermoedelijk, een aantal redenen. In de eerste plaats gaan de meeste Fransen er gewoon vanuit dat koeien buiten in de wei lopen. Dat zien ze ook met eigen ogen als ze door het platteland rijden, al dan niet op weg naar hun tweede huisje dat in Frankrijk erg populair is. Ten tweede drinken de Fransen veel en veel minder verse melk dan de Nederlanders en met name de Britten. Juist bij verse melk wordt, zo mag je aannemen, het denken veelal bepaald door ’de koetjes in de wei’.

Franse melk gaat relatief erg veel naar de productie van kaas, al dan niet voor de bulkmarkt, en daarnaast vooral ook toetjes. Bij die toetjes is de herkomst minder belangrijk – als er Danone op staat geloof je toch wel dat het Frans en dus goed is – en draait het vooral om de smaak. En bij kaas is het verhaal eigenlijk net als boven is aangegeven: die wordt vooral lokaal of regionaal gemaakt van naar al gauw wordt aangenomen buiten lopende koeien, schapen of geiten, en wordt ook als zodanig in de winkel gepresenteerd. Veel van die kaas wordt bovendien geëxporteerd waarbij het een Amerikaan of Japanner er alleen maar om gaat of het een echte Franse camembert of brie is. Of die nou van weidegangkoeien afkomt, zal hen een zorg zijn.

Nu betekent dat alles niet dat de Fransen zich niet bekommeren om de herkomst van hun voedsel. Juist deze week is een onderzoek gepubliceerd waaruit blijkt dat regionale en lokale voedingsproducten sterk in opkomst zijn, een tendens die al langer in Groot-Brittannië te merken is. Het agrarisch landbouwinstituut Inra constateert dat ook de Fransen graag hun voeding van ’om de hoek halen’. Onderzoekster Yuna Chiffoleau: ’’De opeenvolging van crises rond de voeding, zoals de gekke koeienziekte, het wantrouwen tegenover de intensieve landbouw en milieuzorgen maken dat de consument weer dichter bij de producent wil zitten.” Het opvallende gevolg is dat steeds meer voedingsproducenten met eigen ’lokale merken’ komen terwijl regio’s en zelfs steden de eigen producten graag van een plaatselijk stempeltje voorzien.

Of registreer je om te kunnen reageren.