Rundveehouderij

Achtergrond 1099 x bekeken

Eendenkroos laat zich niet tot een baal persen

Eendenkroos kan in de toekomst mogelijk worden ingezet als eiwitbron in veevoer. De oogst van kroos dient twee doelen: een goedkope veevoergrondstof en verbetering van de kwaliteit van oppervlaktewater. Maar inkuilen gaat niet vanzelf.

De verwerking van eendenkroos in kuilvoer is geen onverdeeld succes. Proeven bij Livestock Research van Wageningen Universiteit en Researchcentrum laten zien dat gangbare methoden voor inkuilen van ruwvoer niet geschikt zijn voor inkuilen van kroos.

Wageningse onderzoekers doen al een jaar of vijf experimenten met de oogst van eendenkroos en de verwerking tot veevoer. Groen kroos kan in gunstige omstandigheden hoge eiwitpercentages bieden, die vergelijkbaar zijn met die van soja. Maar die percentages variëren afhankelijk van het moment van oogsten; hoge eiwitpercentages zijn niet direct haalbaar bij de oogst op oppervlaktewater. Bij gecontroleerde teelt kan de kwaliteit van het product worden beheerst en is er ook meer controle op de beschikbaarheid van het gewas.

Wageningse onderzoekers hebben gekeken naar verschillende mogelijkheden om kroos tot veevoer te verwerken. Eén mogelijkheid is de verwerking in veebrok. Dat is technisch gelukt. Maar de productie van kroosbrok is kostbaar, omdat er veel energie voor nodig is. Bij gecontroleerde teelt en bij hoge eiwitpercentages kan het mogelijk profijtelijk zijn om het product te drogen en tot brok te verwerken, maar bij uit de natuur geoogst kroos moeten goedkopere bewaarmethoden worden ontwikkeld.

Daarom heeft Livestock Research gekeken naar alternatieve conserveringsmethoden, bijvoorbeeld inkuilen of opslaan in silo’s, met toevoeging van zuur, melasse, droge pulp of geconserveerde snijmais. De resultaten zijn wisselend, blijkt uit een deze week gepubliceerd rapport.

Zonder toevoegmiddelen is eendenkroos moeilijk te conserveren. Alleen bij toevoeging van melasse en droge pulp is sprake van een goed resultaat.

De verwerking van kroos is lastig vanwege de korrelige structuur en vanwege de beschikbaarheid van relatief kleine hoeveelheden. Opslaan in sleufsilo’s ligt niet voor de hand. Een proef om kroos tot een baal te persen was geen onverdeeld succes. De baal viel uit elkaar voordat de folie erom gewikkeld kon worden. Het kroos bleek wel houdbaar in afgesloten bigbags.

In de proef werden handzame silo’s gebruikt met een inhoud van niet meer dan vijftien liter. Voor de verwerking werd het kroos geperst, met een beperkte verhoging van het droge-stofopercentage tot gevolg. Persen leidde ook tot een verlaging van de voederwaarde doordat stikstof, fosfor en gemakkelijk oplosbare suikers verloren gingen; aan de andere kant leverde persen wel een verbetering op van het conserveringsresultaat.

Het lukt niet om kroos zonder toevoegmiddelen of met toevoeging van zuur goed te conserveren. Vermenging met suikerrijke grondstoffen als melasse en droge pulp gaven goede conserveringsresultaten.

De onderzoekers denken dat inkuilen van kroos in luchtdicht af te sluiten silo’s perspectief biedt. In elk geval lijkt die vorm van conservering een goedkoop en duurzaam alternatief voor drogen, omdat de energiebehoefte voor inkuilen praktisch nul is.

Voordat eendenkroos daadwerkelijk als veevoer kan worden gebruikt, zal kroos in de regelgeving geregistreerd moeten worden als veevoergrondstof. Bovendien moet de kwaliteit ervan gewaarborgd worden. De eerste onderzoeken laten zien dat kroos niet of nauwelijks ziekteverwekkers bevat of zware metalen en dioxinen.

Of registreer je om te kunnen reageren.