Rundveehouderij

Achtergrond 479 x bekeken 1 reactie

Remeker: boer bepaalt prijs

Jan Dirk en Irene van de Voort werken sinds 2004 uit Lunteren geheel antibioticavrij. Daar kregen ze de Ekoland Innovatieprijs voor. Ze zijn nu bezig met een andere, ook bekroonde, innovatie: korst uit boterolie voor hun biologische kaas. Jan van de Voort vertelt.

Is antibioticavrij werken anno 2011 nog baanbrekend voor een biologisch melkveebedrijf?
”We zijn begonnen in 2004. Toen was dat wel baanbrekend. Het is niet zomaar stoppen met het geven van middelen. We hebben de hele bedrijfsvoering moeten aanpassen. Het resultaat is dat we nu compleet antibiotica-, ent- en wormvrij zijn. Op klauwgebied hebben we al drie jaar geen last van ontstekingen, op uiergebied hebben we alleen in de zomer nog wat vlokjes in de melk. Bacillus aureus zijn we helemaal kwijt. Wel hebben we nogal wat kalfjes verloren door het rota corona-virus, maar dat hebben we nu ook onder controle. Wat overblijft is een enkel kalf met longontsteking.”

Heeft het antibioticavrij zijn ook andere effecten?
”We hebben sinds de aanpassing van de bedrijfsvoering ook een veel gezondere bodem.”

Is het ook commercieel te benutten via een hogere kaasprijs?
”Nee. Consumenten gaan ervan uit dat je antibioticavrij bent. Ook het feit dat we biologisch werken communiceren we niet. Er staat wel een EKO-sticker op de kaas, maar we communiceren het merk Remeker.”

Levert dat een meerprijs op?
”Alle melk van onze ruim negentig Jersey-koeien gaat in de kaas. Deze gaat nagenoeg geheel naar vaste afnemers; natuurvoedingswinkels, kaasspeciaalzaken en handelaren. Slechts een klein deel verkopen we aan huis. Van onze productie leven vijf voltijds arbeidskrachten, ofwel één arbeidskracht per twintig koeien. En we betalen een goed salaris.”

Dat is knap!
”Dat zeggen meer mensen, maar eigenlijk is het heel gewoon. Ook andere boeren zouden het kunnen, zeg ik vaak. Als je iets echt goeds maakt, bepaalt de boer de prijs. Dat is werkelijk zo.”

Jullie hebben onlangs de kaas nog verder verbeterd door de plastic kaaskorst te vangen door één van een soort boterolie.
”Ja, eigenlijk is het geen boterolie, maar ghee. De plastic korst was al lang een doorn in ons oog en toen liepen we hier toevallig tegenaan: een natuurlijke korst, uit zuivel zelf. Het recept hebben we zelf verder ontwikkeld en houden we voor ons. Een subsidie kregen we niet en we geven het niet zo maar weg.”

Eén reactie

  • no-profile-image

    IJzersterk Boereninitiatief! Het kén dus wel degelijk!!!

Of registreer je om te kunnen reageren.