Rundveehouderij

Achtergrond 341 x bekeken 2 reacties

Superboeren!

Komen de nieuwe miljardairs uit de agrarische hoek?

Heel toevallig las ik vorige week de column ‘Boerenslim’ van Steef Bergakker, fondsmanager bij Robeco. Volgens hem is beleggen in agribusiness een kansrijke zet.
In zijn column schrijft hij dat elke tijd zijn eigen tycoons kent, zoals Andrew Carnegie (staalindustrie eind 19de eeuw), John D. Rockefeller (olie-industrie, begin 20ste eeuw) en Bill Gates (IT-industrie, eind 20ste eeuw). Bergakkers schrijft: “Wie worden de nieuwe tycoons van het komende decennium? Het zou ons niet verbazen als in ieder geval een aantal van hen uit de agrarische hoek komt. Superboeren!”
Boeren hebben het niet alleen de laatste tijd moeilijk gehad. Dat is al heel wat eeuwen zo. In de middeleeuwen waren boeren vaak niet meer dan lijfeigenen in dienst van leenheren. In latere eeuwen werden ze pachters. De leenheren van toen hebben plaatsgemaakt voor de leenheren van nu, hypotheekverstrekkers. Door de slechte prijzen van de laatste jaren is het voor veel boeren steeds moeilijker om het hoofd boven water te houden.

Verbetering op komst

Maar volgens Bergakker gaat de komende jaren de positie van de boer drastisch veranderen. De vraag naar agrarische producten zal de komende jaren flink stijgen vanwege de groeiende en koopkrachtiger wereldbevolking. Daarbovenop komt nog eens de vraag naar gewassen voor productie op grote schaal van biobrandstoffen als ethanol. Kortom, vraag in overvloed.

Het opschroeven van de landbouwproductie gaat niet makkelijk. Het simpelweg in gebruik nemen van extra landbouwgrond volstaat niet. Het verhogen van de opbrengst van bestaande landbouwgronden is veel effectiever. Maar daarvoor moeten aanpassingen gedaan worden, zoals effectievere irrigatiemethoden, betere bemesting, meer inzet van mechanische hulpmiddelen, sterkere en productievere gewassen en betere scholing. Ofwel: er is een grote aanpassingen van werkwijzen op komst. Niet langer volstaat de kennisoverdracht van vader op zoon. En daarbij moet ook nog eens rekening worden gehouden met milieueisen en de toenemende waterschaarste.
Sterke groei van de vraag en beperkte groei van het aanbod leidt onvermijdelijk tot opwaartse prijsdruk, schrijft Bergakker. “Hogere prijzen voor agrarische producten zijn natuurlijk zeer welkom voor boeren, tuinders en veehouders. Zij hebben decennialang moeten vechten tegen dalende reële prijzen, maar kunnen de komende jaren eindelijk de vruchten plukken van de toenemende vraag naar hun producten. De agrarische sector staat na vele magere jaren nu aan de vooravond van een aantal vette jaren. Wellicht dat we over tien jaar de eerste landbouwtycoons in de Forbes-miljardairlijst zien verschijnen.”

De consument kan zich indekken door te beleggen in de aandelen van bedrijven die agrarische producten maken, of agrarische bedrijven helpen hun productiviteit te verhogen. Dikke kans dat hij er dan zelfs nog een aardige duit aan verdient!

Niet voor de Nederlandse boer?

Ik ging ervan uit dat de boeren die Bergakker in zijn column beschreef veeboeren en akkerbouwers in Nederland en Europa zijn, en buiten Europa grote melkveehouders als de Al-Safi Dairy Company. Rusland zal zich in de toekomst behoorlijk gaan ontwikkelen door de import van melkvee. Ook China zal zich ontwikkelen, al is het misschien vooral door aankopen elders. Neem bijvoorbeeld het Chinese Natural Dairy (NZ) Holdings Ltd (voorheen Jin Hui Mining Corporation) dat op dit moment in onderhandeling is over de overname van Crafar Farms, de grootste (en failliete) melkveehouder in Nieuw-Zeeland.

Ik heb Steef Bergakkers een e-mail gestuurd met een paar vragen over zijn column. Hij mailde me het volgende: “Het artikel is gericht op de wereldmarkt voor agrarische producten en niet specifiek op Nederland of Europa. Gebaseerd op brede trends in bevolkingsgroei en vooral veranderend eetgedrag als gevolg van stijgende welvaart in opkomende landen, verwachten wij een gestaag groeiende vraag naar agrarische producten, terwijl het aanbod door allerlei oorzaken de komende jaren minder snel kan toenemen. Dat moet op wereldschaal uiteindelijk leiden tot opwaartse prijsdruk, wat kansen biedt voor de agrarische sector als geheel. Wij doen echter geen uitspraak over welke categorie agrarische producenten daarvan het meest gaat profiteren. Simpelweg omdat we dat niet kunnen. Natuurlijk ligt het wel voor de hand dat schaalgrootte en mogelijkheden om de productie significant op te voeren, belangrijke succesfactoren zullen zijn. Boeren in bijvoorbeeld Brazilië hebben wat dat betreft wellicht de beste papieren (al vormt een zwak ontwikkelde infrastructuur momenteel een belangrijke hinderpaal voor export). ‘Dure’ landen als Nederland zullen het voornamelijk moeten zoeken in innovatie. Nederland heeft wat dat betreft echter een prima uitgangspositie, zie bijvoorbeeld een groot artikel daaromtrent in de zaterdageditie van Het Financieele Dagblad van 17 april jl.”

De tijd zal het leren.

Foto

Laatste reacties

  • no-profile-image

    patrick

    Monique !
    Individuele boeren zullen nooit superboeren worden het enige wat ze misschien wel kunen is super de boerestiel uitvoeren, maar dat is nog iets anders. Met de onstabilitiet van de beurs enz. is de landbouw inderdaad in beeld gekomen van beleggers met geld dat wel .
    Het gevolg daarvan zijn te zien in twee banen : 1ste : de groote cooperaties die ontstaan zoals in nieuw zeeland die je daar noemt en ten tweede zogezegde boerenbedrijven met onrealistische uitbatingsgroei . Die zou je superboeren kunnen noemen maar na onderzoek via internet enz. komen plotseling allerlei nieuwe vormen van cooperties te voorschijn coopertieomschrijvingen die onverwijl aan die boerenbedrijven vastkleven en waarvoor je wel eens Wikkipedia nodig heb . denken we maar aan ,,counterpart" .
    En dan heb ik het nog niet gehad over de superbankiers als RABO die wereldwijd aan het boeren zijn... . En de boer hij ploegde voort dit gezegde gaat nog wel een paar generaties mee hoor.

  • no-profile-image

    Han

    Ik weet dat Rabo evenals anderen equity funds heeft die beleggen in landbouwGROND. Lees GROND en niet landbouw hun huidige kosten worden door landbouw productie goed gemaakt, de winst moet komen uit Waarde stijigng (lucht / inflatie werking). Deze kan ontstaan op twee wijzen en wel door Prijsstijging van landbouw producten ontstaan door meer KOOPKRACHTIGE vraag of door inflatie. De eerste zie ik zo niet zitten want waar moet dat meerdere geld (waarde) vandaan komen, op een moment dat er niet meer delfstoffen en andere "vaste" waarden zijn op aarde. Meer geld drukken is geen kunst, meer "plastic geld" invoeren is evenmin een kunst, maar leidt onherroepelijk tot inflatie en dus geld "zonder " waarde. Zogauw beleggers in landbouw gaan, zullen ze gaan voor de lange termijn en eerder hun heil zoeken in waarde stijging van grond dan in winst uit exploitatie. De tycoons bestaan reeds in Rusland, het zijn de bedrijven met oppervlaktes die de Amerikanen ook hebben gehad eind 1800 begin 1900 er is niet 1 meer van over. Dit soort bedrijven zal altijd duurder produceren dan gezinsbedrijven omdat de overhead te zwaar weegt en erg een mens "overwerk" doet zonder extra betaling. In Rusland zijn bedrijven van 200.000 ha en meer gen uitzondering, helaas hebben ze geen managment en is de infrastructuur slecht zodat er geen echt GELD verdiend wordt.
    Laten we eerlijk zijn het hebben van goede grond, een goed klimaat en goed personeel is niet de enige factor om geld te verdienen. Afzet en transport is zeker zo belangroijk, heb je dus zoveel land dan zal de overheid de weggen aanlag tot jouw probleem maken. een extra kosten post die er niet om liegt. Ik denk dan ook dat het Verhaal >Beleg in landbouw, nu het nog kan< Wishfull thinking is. Landen als China en Arabische staten beleggen in landbouw gronden elders op de wereld om hun oliegeld te beleggen met het oogmerk hun voedsel voorziening veilig te stellen.
    Heeft Nederland de afgelopen 40 jaar vergeten met zijn enorme >gasbaten< die hebben we in een >leuk leven< gestopt.

Of registreer je om te kunnen reageren.