Rundveehouderij

Achtergrond 295 x bekeken 24 reacties

Herkomst producten uitdragen? Discussieer mee!

Een melkveehoudersorganisatie hier in Portugal probeert de consument warm te maken voor ‘nationale melk’, uit eigen land. De organisatie, Aprolep, wil dat melkveehouders in Portugal een faire prijs krijgen. Daarom moet zoveel mogelijk nationale melk worden geconsumeerd. Belangenbehartigers proberen die in het schap te krijgen en er consumenten voor warm te maken. Wat vindt u, is het goed om de herkomst van agroproducten te benadrukken richting consument? Of moet dat anders?

Consumenten bespelen om ‘nationale melk’ te kopen is lastig. Portugese consumenten kopen graag uit eigen land, maar de prijs wint het vaak van de herkomst. En aan de verpakking is lastig te zien waar melk vandaan komt. Daarom zeggen melkveehouders dat de landenherkomst op verpakkingen moet komen.
Herkenbaarheid van je product biedt inderdaad een duidelijk voordeel. Maar ook nadelen.
De melk van ons eigen – in Portugal gelegen – bedrijf, gaat naar Spanje. Dus ik hoop maar niet dat de Spanjaarden alleen nog Spaanse melk willen…!

Waar blijft Europese gedachte?

Zou dit wat zijn voor Nederland, nationale melk? Dat is de vraag. Als exportland zit Nederland niet te wachten op verplichte vermelding van landenherkomst. Hoewel het ‘Holland-merk’ sterk is in bijvoorbeeld de sierteeltsector, is dit een dilemma. Want als we roepen: ‘Koopt Nederlandse waar’, krijgen we de bal in Europa keihard teruggespeeld. Dan gaan we terug naar landjespolitiek, terwijl we juist al sinds 1957 een gezamenlijke, Europese markt aan het opbouwen zijn.

Niet land op etiket, maar álles op internet-database

Kortom, misschien moet het meer gaan om herkenbaarheid dan landsbelang? Wat moet er dan op het label? De streek? Hoe label je dan samengestelde producten? En gaan we voor vlees vermelden waar het dier geboren is, waar gemest, waar geslacht en waar het vlees verwerkt is? Dat past allemaal niet op het etiket.
Maar het kan wel in een database, die als een soort Wikipedia toegankelijk is. Veel van die info is ook al ergens aanwezig, in verband met kwaliteit en traceerbaarheid van voedselverwerkende bedrijven. Maak die informatie transparant. Meteen een prachtkans om te vertellen over het weidevogelbeleid van de boer of de biodiesel van de vrachtwagens. Immers, waar de een vooral oog heeft voor de CO2-belasting, wil de ander weten of boeren een faire prijs ontvangen. Met een database geef je geïnteresseerden de kans allerlei informatie te vinden, zoals streek, duurzaamheid, dierwelzijn, kwaliteit of fairness. Je toont hoe het zit, en mensen maken hun eigen keuze.

Nieuwe site: Kijk of het klopt

Kortom, wellicht moet je consumenten toegang geven tot veel meer informatie: de samenstelling, bereiding, streek waar het vandaan komt, zelfs tot op het niveau van het bedrijf en de boer. Dit laatste is de gedachte achter het idee voor een nieuwe website: ‘Kijk of het klopt’. Daar kijk je in een database die bedrijven zelf vullen, met feiten over hun product. Die moeten toegankelijk en begrijpelijk zijn. Via de ‘Boercode’ (vrij naar het begrip ‘barcode), zo is het idee, kan je dan achterhalen van welke boer het product afkomt. Het systeem corrigeert zichzelf, want iedereen kan zich ermee bemoeien. Annechien ten Have (LTO) is vóór; zij zegt: "Ik vind dat de kloppende keuken voor boeren en tuinders bij uitstek één grote kans is. Eindelijk als boer weer onderscheidend en zichtbaar worden in de Boercode, zoals KijkofhetKlopt voor boeren kan functioneren. Dat geeft bij boer en tuinder beleving en plezier in hun werk."
Ik denk dat de Portugese melkveehouders zich hierin zouden kunnen vinden. Maar wat vinden de bezoekers van Boerderij.nl?

Is het iets voor boeren en consumenten, als die laatsten van alles over producten in een internet-database kunnen opzoeken, tot en met het agrarische bedrijf van herkomst?

Discussie

Welke keuze maakte u in de peiling, en waarom? Wat vindt u, moet de consument kunnen zien waar melk of andere land- en tuinbouwproducten vandaan komen? Moeten we de herkomst van die producten inderdaad niet verloochenen?

Foto

Laatste reacties

  • no-profile-image

    Han

    Josien eerst enkele korte opmerkingen; 1). op alle verpakking staat een code inclusief landen code, 2) wat kan er tegen zijn dat we binnen Europa een beetje nationaal gevoel hebben en uitstralen; 3) waarom zou Nederland als exporteur tegen landen vermelding zijn.
    Het hele verhaal van inernet data banken is nu al overbodig als het over >landen codes< gaat, die bestaan al. Ik ben voorstander van de producent dichter bij de consument brengen, voor mij is regionaal / lokaal aantrekkelijker dan nationaal. Hoe dichterbij hoe tastbaarder het wordt en dat is toch de bedoeling van het hele verhaal. Voor Nederland zal vooral gelden, geef de Nederlander eerst weer het Nationale gevoel terug, hij / zij moet eerst weer trots zijn op Nederland. Lukt dit niet dan is alle energie voor niets. Ik heb in Rusland gemerkt, hoe die begin negentiger jaren waren, >Import producten was je van het< en nu komt de roep weer om >Eigen producten<, ze willen weten, al thans het gevoel hebben, dat het volgens hun normen is gemaakt, bewerkt maar vooral van eigen bodem komt. Dit is de national trots die ontbreekt bij de Europese Handels Naties. Laten we wel zijn in Den Haag zit toch geen enkel politicus die zegt; "Nederlanders wees trots op Nederland", ze roepen toch; "Allemaal Nederlanders voel u Europeaan". Wat dit laatste ook mag zijn, er bestaat geen >Europeaan<. Europa bestaat uit naties met hun eigen identiteit en taal en nationaal gevoel (de meeste landen).

  • no-profile-image

    robert

    Over 10 a 15 jaar denk ik dat er een totale Nederlandse BV komt van agrarische producten, hierbij denk ik aan melk, kaas, aardappelen, groente en fruit, bloemen enz.
    Zo kunnen andere sectoren van elkaar profiteren van de goede naam - producten die uit Nederland/Holland komen!!

  • no-profile-image

    Maaike

    Lijkt me wel dat het nuttig is dat "de consument" weet waar hun eten vandaan komt. Boeren in NL kunnen zich toch voornamelijk onderscheiden door hun goede bedrijfsvoering (diervriendelijkheid voorop)? Dan moet je als boer ook duidelijk, heel duidelijk maken welk product van jou komt zodat de consument makkelijker kan kiezen.
    Hier in Frankrijk staat het veelal in de reclamekrantjes van supermarkten: 'gefabriceerd in Frankrijk' (oke, in het Frans dus).
    Dit geld vooral voor verse waar. Het is toch eigenlijk van de zotte dat je verse waar van ver laat komen als het ook in eigen land verbouwd/geproduceerd word?!

  • no-profile-image

    koetje

    Gisteravond was de slag om Brussel weer op de buis,gaat ook vooral over streekproducten:http://www.uitzendinggemist.nl/index.php/serie?serID=5493&md5=b9e43f33220cc568ed114ee5cf61e896

  • no-profile-image

    Sybren

    Op zich wel een goed idee. Men wil denk ik ook wel weten waar hun eten vandaan komt. Ik denk aan regionale producten zullen misschien wel inslaan. Zoals Friezen en Limburgers zijn trots op hun regio, dus die zullen de voorkeur hebben voor producten uit hun eigen regio. Bijv. melk dat uit de Friese Greidhoeke vandaan komt kan onder het etiket "Greidemolke" of melk uit deze streek als kaas verwerkt wordt heet "Greidetsiis" om maar even iets te noemen. dmv de barcodes moet ook te zijn achterhalen dat deze melk ook daadwerkelijk uit deze streek komt en niet gemengd met melk uit Zeeland of de Betuwe of van waar ook maar zoals de Campina slogan waar het zgn "Beste van Utrecht" uit Limburg of Groningen kan komen. En dit kan misschien ook zorgen voor een betere transparantie voor de prijs.
    Hier in Amerika in de staat Oregon is het merk "Tillamook" een soort voorbeeld. Deze fabriek verwerkt melk geproduceerd door boeren in Tillamook County aan de Pacific kust in Oregon en dat etiketje slaat aan.

  • no-profile-image

    josien kapma

    Han, van de streepjescode vertellen de eerste twee cijfers je in welk land de verwerker staat geregistreerd. Van het europese 'ovaal' kun je aflezen in welk land de zuivel verwerkt is. Beide zeggen dus in feite nog niks over de herkomst. De melk die -al of niet ingedikt- in tankautos vervoerd wordt is dus 'om te katten'.

    Bij veel reacties merk ik dat een 'nationaal gevoel' helemaal niet zo gek gevonden wordt. Maar dat is nu precies mijn stelling: herkomst, identiteit: JA, maar dat op te delen in landsbelang terwijl we streven naar 1 Europa: NEE.
    De vraag uit de vorige discussie: hoe zorgen we dat europa haar eigen zuivel vraagt, wordt niet opgelost door fransen franse melk te laten drinken, en portugezen portugese. Vooral NL blijft dan zitten met onverkoopbare overschotten. Toch?

  • no-profile-image

    koetje

    Van melk kun je ook kaas maken,ik vind het vreemd dat Nederland nooit de Goudse en de Edammer kaas heeft geclaimd als streekproduct,een gemiste kans.

  • no-profile-image

    Han

    Josien. Bedankt voor je uitleg over streepjescode. Betrefffende één Europa, waarom mag er in één Europa geen gevoel zijn van >dit is uit mijn land(gebied)<. We kennen toch het voorkeurs gevoel van de Fransen als het gaat over het departement waar ze geboren zijn. Voor een economische eenheid van Europa is het volgens mij geen bezwaar. Wil je een Europa hebben, dat bestaat uit Europeanen zonder nationale achtergronden? Dan vrees ik dat je een Utopei na streeft, die in de geschiedenis nog nooit is waar gemaakt. Er is geen keizer, dictator of what ever geweest die een gevoelvan eenheid heeft kunnen smeden in zijn bij elkaar geraapte super staat. De Mongolen, het Turkse Rijk, Rome, CCCP etc. is het nooit gelukt, voor al deze staten gold de macht van de sterkste. USA is een bijeen geraapt "zooitje" Europeanen die in hun nieuwe land geen enkele structuur en / of sociaal gevoel o.w.e. hadden, kan dus noit als voorbeeld gelden in dezen.

  • no-profile-image

    josien kapma

    Han, dat begrijp ik wel. Ik denk alleen dat we, nu we in met schapenwei zonder hek zitten, maar beter niet met geimproviseerde hekjes moeten werken.

  • no-profile-image

    Sybren

    Europa zal nooit een land worden, de verschillende nationaliteiten zijn trots op hun eigen cultuur, kijk zelf maar naar Nedeland, waar Friezen de eigen taal en cultuur bewaard willen houden.
    Maar Europa kan wel een markt zijn. Dat Nederlanders alleen Nederlandse melk of Fransen alleen Franse melk zouden moeten drinken gaat niet werken, maar wel om men een keuze te laten maken. dmv te weten waar de melk of producten vandaan komen, kan men kiezen en zal wellicht de consument meer van de eigen regio kiezen. Maar een Spanjaard zou ook best "Greidetsiis" kunnen eten of een Nederlander zou "Alpenkaas" kunnen eten om zo maar wat te noemen. Inderdaad @Han de USA en Europa zijn eigenlijk niet te vergelijken, maar dat Tillamook merk is wel typisch van die streek (Tillamook County) en net zoals Wisconsin Cheese, want Wisconsinites zijn ook best wel trots op hun staat en hun dairy farms.

  • no-profile-image

    Piet Slingerland

    Een goed product verkoopt zichzelf!!!... Een Wijnboer uit Rhenland-Pfalz formuleerde het zo, ''De waarheid (kwaliteit) zit in de fles, het bedrog op het etiket''. Als in een bepaalde streek een smakelijk product geproduceerd wordt, vindt dat zijn weg ook buiten de streek of het land van herkomst!!!... Maar de nederlandse kaas bij voorbeeld kan het alleen winnen omdat het goedkoper is. Kwalitatief kunnen de duitse kaasmakers de de nederlandse bulkproductie gemakkelijk evenaren!!!... Goed, de uitzondering bevestigd de regelmaat. Daarom zal de specialist niet alleen in zijn streek succes boeken, maar ook daarbuiten.

  • no-profile-image

    Han

    Sybren. Ik ben het met je eens. Nationale trots producten mogen ook buiten zijn regio worden genuttigd. Ik vind het jammer dat Nederlandse boeren / tuinders hun product geen beschermde naam meegeven die aangeeft waar het weg komt. De Edam en Goudse kaas is al eens gevallen. Voor bloemen zou het zo moeten zijn dat onze Nederlandse bloemen een eigen merk hebben en de via Aalsmeer verkochte bloemen niet onder dit merk over de toonbank mogen. Zo zou er een duidelijk verschil moeten zijn tussen MADE in Nederland en SOLD in Nederland. Onze ham gaat als bulk de toonbank over alleen als het (Nederlandse) varken geslacht wordt in Italie is het Parma ham geworden!!! Is het nu zo moeilijk om dit ook voor Nederland te bedenken??

  • no-profile-image

    josien kapma

    Bijzondere kazen of streekkazen, en hetzelfde voor melk: prachtig natuurlijk, als je een sterk merk neer weet te zetten. Nogmaals, identiteit & herkomst: JA.
    Er is veel in beweging, zo gaat de oostenrijkse 'heumilch' nu de duitse markt op: http://www.bit.ly/bDTMQu. Dus die Alpenmelk is echt niet meer ver weg.

    Ondertussen komt Campina met een soort van herkomsttracering. Op de Boerenland melk staat een code, die ingevoerd kan worden op Internet, en dan komt er een boerderij uit waar de melk vandaan komt. Op de boerderij is dit nieuws wisselend ontvangen. Op Foodlog.nl werd eerst welwillend gereageerd, maar later toch niet. Het klopt natuurlijk ook niet: er word namelijk getoond van welke boer *onder meer* de melk afkomstig is. Terwijl wel degelijk de suggestie gewekt wordt dat het van die éne boer komt.
    Wat vinden jullie van deze twee berichten?
    Er is dus wel degelijk verschil in afkomst, melk van stand en melk die prima is, maar geen stamboom kan overhandigen.

  • no-profile-image

    Sybren

    Dat de melk van welke boer **onder meer** afkomstig is, gaat ook niet werken, want het kan bij Jantje, Piet of Klaas wegkomen. Een reactie op foodlog zei: "Als je nu bij iedere boer eens een sample neemt voordat het in de tankwagen gaat en die sampleresultaten stop je ook achter de barcode/datum combi, dan heb je als consument in ieder geval de kloppende data van alle 130 (of toch 30) aanleverende boeren. Je weet dan in ieder geval wat er IN is gegaan. Lijkt me weer een stapje opener"
    Ik blijf erbij dat melk of andere producten een regiomerk of een stuk of wat boeren metelkaar een beter etiketje gaat maken, zoals mijn voorbeeld in Amerika (Tillamook). En zoals Piet al zei: een goed product verkoopt zichzelf.

  • no-profile-image

    natuurboer

    In hoeverre zal de herkomst van landbouwproducten in een databank handen en voeten kunnen krijgen. In mijn vakgebied akkerbouw lijkt me dat wel heel erg moeilijk. Hoe zal het etiket op een flesje bier een link kunnen maken met de boer die de brouwgerst geleverd heeft? Of het klontje suiker dat in een kop kofiie terecht komt met herkomst naar de bietenteler. Behangplaksel hoort dan ook in het rijtje thuis. Want dat komt uiteindelijk ook van een fabrieksaardappelteler. En zou in Nederland de herkomst van brood traceerbaar moeten zijn? Dat wordt weer voornamelijk gebakken van tarwe uit Engeland of Frankrijk. En wat te denken van landbouwproducten die als toevoeging in allerlei andere etenswaren worden gebruikt. Het aantal landbouwpructen dat als traceerbaar in een datbank gezet kan worden lijkt me daarom uiterst beperkt. Een korte lijn van boer naar consument zou kunnen, zoals een bloemetje zonder verder bewerking direkt van tuinder naar consument gaat. Echter naarmate de lijn langer wordt en dan elke betrokken boer wil benoemen. Zal de traceerbaarheid steeds moeilijker worden. Neem kalfsvlees. Eerst de boer noteren waar het kalf geboren is en vervolgens de boer die het kalf gemest heeft en dan ook nog eens de boer die de melk geleverd heeft voor de melkpoeder waarmee het kalf uiteindelijk is grootgebracht. Bij het Nederlandse varken kan de traceerbaarheid nog veel groter uitvallen waneer je naast de zeugenhouder en mester ook nog eens de akkerbouwers erbij gaat halen voor de voerproductie en afname van varkensmest. Alleen de boer benoemen die uiteindelijk de consument beleverd lijkt me wat te kort door de bocht. Voor dat de consument uiteindelijk beleverd wordt zijn bij een heleboel producten meerdere boeren betrokken. In de teelt van pootaardappelen hebben we al decenialang een databank waarin alle geproduceerde pootaardappelen traceerbaar zijn tot aan de teler toe. En op de labels van geleverde pootaardappelen op een kaartje van Nederland te zien is in welke regio ze geteeld zijn. Vraag me maar niet hoeveel controle dat nodig heeft om te kijken of het klopt met wat er op de label staat, betreffende de geleverde pootaardappelen. Goede databank van pootaardappelen dat wel, alleen er is geen consument die pootaardappelen koopt. Vanuit akkerbouwoogpunt zie ik er niets in om herkomst van producten uit te dragen. Daarvoor is de lijn van akkerbouw tot consument te lang. (O.a. graszaad, weet je nog Josien? ) En om alleen een beperkt aantal boeren de eer tot herkomst te gunnen lijkt me niet goed voor de onderlinge verstandhouding tussen boeren.

  • no-profile-image

    josien kapma

    Goede kanttekeningen, waar ik ook niet zonder meer een antwoord op heb. Toch denk ik dat herkomstvermelding nut heeft. Zeker omdat de systemen er eigenlijk allang zijn, de info is alleen niet openbaar. Waarom zijn die data geen 'open' data? Nu worden die data beheerd door de verwerkende bedrijven, die er belang bij hebben ze evt te 'maskeren'... dan kan er gewisseld worden, of aanbieders kunnen tegen elkaar uitgespeeld worden.
    Waarom zijn die data niet open voor de andere ketenpartners, en uiteindelijk voor de consument? Het interessante is dat Unilever er wel iets in ziet. Het 'opengooien' geeft aan dat je niks te verbergen hebt en wat betreft duurzaamheid krijg je een stimulans om te werken aan de dingen waar het om gaat, in plaats van aan het voldoen aan de grillen van de actievoerders.

  • no-profile-image

    josien kapma


    In AGD vandaag:
    Nederlandse tomaten best in residu-onderzoek: http://www.bit.ly/bL9veF
    Dus NL is kampioen maar ligt pal naast de spaanse in het schap -of erger, de spaanse liggen er in plaats van de nederlandse die duurder zijn.

    Greenpeace spant zich in om dit bekend te maken bij de consument. Er bestaan natuurlijk ook binnen landen enorme verschillen. Als ik een allergisch kind zou hebben zou ik het willen weten. De data bestaan allemaal, voor de goede teler is het toch fijn als die openbaar worden?

  • no-profile-image

    dick veerman - foodlog.nl

    Natuurboer, ik snap je manier van denken: een goed product is een goed product. Melk is melk, een karbonade een kabonade en tarwe die aan de specificaties voldoet is even goed als andere die dat ook doet.
    Het bijzondere is dat consumenten niet zo denken. Die beginnen het naamloze te wantrouwen. Ik weet het: het is volstrekt idioot. Maar het is zo (en met hier en daar wat schandalen is dat ook heel begrijpelijk). En daarmee komt dus ook de keuze boven water die jij afwijst: je kunt gaan boeren op naam en bulkboeren. Waarom vind je dat niet goed? Dat is eigenlijk DE vraag.

  • no-profile-image

    natuurboer

    Dick, dat consumenten het naamloze gaan wantrouwen kan ik mij wel indenken. Maar bij mij rijst de vraag hoe het systeem er uit komt te zien om het naamloze bekend te laten worden. Maar dan ook eentje zonder juridische en economische consequenties. Dáár vrees ik namelijk ook voor. Ik heb wat dat betreft al de nodige ervaring opgedaan met het herkomstsysteem van pootaardappelen. Wanneer je dan van een partij pootaardappelen de herkomst zowel fysiek als adminstratief niet kunt aantonen wordt de betreffende partij pootaardappelen direct afgekeurd. Hoe zal zoiets in de praktijk met b.v. tafelaardappelen in een "consumentensysteem" gaan.? Ook in de trend van. Sorry boer , maar de administratie van die kwaliteits tafelaardappelen is niet op orde en leveren mag nu niet meer. Verder kun je verwachten dat er voor de nodige informatie richting consument er een giga-administratie op het bord van de boer komt te liggen. ( En dat in een tijd om de admistratieve lastendruk bij de boer juist te verminderen.) Met natuurlijk de nodige onvolkomenheden die er op papier komen. De informatie uit administratie in een directe lijn met de consument, van b.v. de tuinder met tomaten, zal wellicht niet zo moeilijk en wel te doen zijn. Maar dat wordt een ander verhaal bij akkerbouwers en veehouders. Daar barst het van de indirecte lijnen met de productie richting consument. Zou je alle productie lijnen in de akkerbouw en veehouderij vanuit bijgehouden administratie als informatie voor de consument ter beschikking laten komen. Dan verwacht ik dat de consument door de bomen het bos niet meer ziet. Bovendien loopt de informatie stroom van boer naar boer. En als de ene boer een administratieve steek laat vallen dan klopt het bij de andere boeren in de productielijn ook niet meer. En als de laatste boer in de productie lijn er adminstratief met de pet naar gooit zijn de eerste boeren daar weer de dupe van. Voorbeeld: Akkerbouwer A teelt graszaad voor melkveehouder B, melkveehouder B levert via graszaad/voederwinning een nuchter kalf aan mester C, die op zijn beurt de melkpoeder om het kalf slachrijp te maken,weer betrekt van melkveehouder D. Dan heb je vier boeren die betrokken zijn bij een en hetzelfde stukje kalfsvlees voor de consument. Hoe krijg je dan, zonder dat er bij één van de vier boeren een adminstratief foutje optreedt, de juiste informatie van herkomst bij de consument. Bij het stukje kalfsvlees alleen de kalvermester de eer van herkomst te gunnen is dan te kort door de bocht lijkt mij. Verder de de naamloze bulkproductie van veevoer als herkomst bij de consument bekend te maken lijkt me helemaal een zware opgave. Want dan heb je zomaar een stuk of tien verschillende boeren die betrokken zijn bij de productie van uiteindelijk één en hetzelfde karbonaadje. Ik wijs het niet af dat consumenten wat meer informatie over herkomst krijgen. Maar om die informatie via het etiket bij te consument te brengen kan in de praktijk wel eens meer tegenvallen dan we wensen vrees ik. Volgens mij hebben de consumenten te weinig inzicht hoe op boerenniveau de productie ketens in elkaar steken om herkomst in een werkwijze van boeren te kunnen plaatsen. Vooral wat betreft de sectoren akkerbouw en veehouderij. Wellicht heeft de consument dáár eerst wat meer informatie voor nodig.

  • no-profile-image

    Han

    @Natuurboer. Ik begijp je angst, maar het is net hoever je wilt gaan met de verfijning van de herkomst bepaling. Wil je op perceels nivo zoals bij pootaardappelen en zaaizaden nodig is, of kies voor een bedrijfs benadering of neem je genoegen met een gebieds bepaling? Bv. provincie, gemeente en voor export een landen aanduiding. In mijn optiek zit geen consument te wachten op een verfijning van perceel en herkomst plant en zaaigoed of krachtvoer herkomst. Als we als boer / tuinder zo'n systeem willen invoeren zijn we zelf baas over de verfijning en moeten we onze eigen mogelijk- maar vooral onmogelijkheden kennen. Ik ben het met je eens dat (te) veel bureaucratie niet iets is waar we opwachten en dat zal ook zijn doel voorbij schieten.

  • no-profile-image

    Maaike

    Maar als je met een soort registratiesysteem (inderdaad op gebiedsniveau) een hoop meer consumenten kan bereiken en behouden lijkt het me niet verkeerd om er een beetje moeite voor te doen.
    Ook al ben ik het met iedereen eens die tegenwerpt: 'we moeten al zoveel registreren', gaat het hier om direct de consument en dat is toch de groep die jouw product moet/zal/wil kopen uiteindelijk!

  • no-profile-image

    Han

    @Maaike. ik weet het niet zeker, maar ik denk dat de boer geen extra papierwinkel krijgt. Je woont in Provincie of Departement A dat weet iedere afnemer, hij moet dus alle melk, vlees off what ever, uit dit gebied in één of meerdere badges verwerken en niet mixen met gebied vreemde producten. Nu is het eind product voor 100 % op gebieds niveau te achterhalen en weten we ook welke boerderij er in deze badges is verwerkt. Wil je nog verfijnder, zul je je product zelf moeten verwerken en verkopen.

  • no-profile-image

    josien kapma

    Natuurboer zegt: " consumenten hebben te weinig inzicht hoe op boerenniveau de productie ketens in elkaar steken om herkomst in een werkwijze van boeren te kunnen plaatsen. "

    Dit soort herkomstinformatie kan de interesse aanwakkeren die bij een deel van de consumenten bestaat. Het is een begin. En waarom niet beginnen bij de boer die direct aan de consument levert?

  • no-profile-image

    Robert Bodde

Laad alle reacties (20)

Of registreer je om te kunnen reageren.