Rundveehouderij

Achtergrond 179 x bekeken 35 reacties

Wat zeg je als boer op internet? – Discussieer mee!

Na een uitzending van Zembla kwam de Q-koorts-aanpak in een stroomversnelling; dat gebeurt ook nu met antibiotica. Want het zijn de media die regeren. In de ‘mediacratie’ worden negatieve aspecten van de landbouw uitvergroot, terwijl positieve niet doordringen. De landbouw is dus kwetsbaar. Ondertussen zetten boeren zomaar aanstootgevende filmpjes en teksten op internet. Slim?

Megastallen, antibiotica en Q-koorts zijn dagelijks op voorpagina’s terug te vinden en primetime in actualiteitenprogramma’s op tv; Landbouw staat in de belangstelling. Helaas, steeds negatief. De veehouderij moet onder ogen zien: er wordt aan alle kanten getornd aan de collectieve licence to produce.

Liever meer goodwill dan hogere productie

Tegelijkertijd hebben veel burgers belangstelling voor boeren. Steeds meer boerenbedrijven heten die bezoekers daarom welkom. Op internet zijn er steeds meer land- en tuinbouwblogs, van boeren, tuinders en bestuurders. Fantastisch! De goodwill die je met leuke contacten op erf én web kunt kweken, draagt misschien wel meer bij aan het succes van de Nederlandse landbouw dan die laatste kilo’s productie. Waarom zijn daar geen prijzen voor? Naast het diploma ‘25 jaar eersteklas melk’ en een lint voor een 100.000 liter koe moet er aandacht zijn voor excellente landbouwambassadeurs. Bijvoorbeeld een eervolle vermelding bij 1.000 tevreden bezoekers op je erf of 50.000 virtuele bezoekers op je blog.

Verhaal op internet kan helemaal verkeerd vallen

Aan die groeiende boerenactiviteiten op internet zit ook een risico. Positieve en negatieve ‘sferen’ zijn in het echt makkelijk te onderscheiden. Op internet is dat lastiger, daar loopt alles door elkaar heen. Je grappig bedoelde verhaal of filmpje kan verkeerd worden opgevat. Het kan dan veel imagoschade aanrichten voor een toch al kwetsbare sector.
De nieuwe media brengen dus allerlei vragen met zich mee. Wat is de ‘boerenboodschap’? Moet daarover overlegd worden? Hoe krijg je een helder en zakelijk verhaal naar voren? Moet iedere blogger op communicatiecursus?

Een ‘klap achter de oren’

In het buitenland zetten mensen agrarische verhalen op internet waarover een Nederlandse boer amper openlijk durft te práten: ziekte, dood, afmaken van zwakke jonge dieren. Is dat slim? Neem dit fragment: “Zoals hij het afgelopen jaar heeft geleerd om zieke, lijdende, geen kans op herstel hebbende geiten snel en efficiënt te snijden, heeft hij nu ook geleerd om kansloze kleintjes uit hun lijden te verlossen. Eén klap achter de oren is genoeg.” Deze geitenboerin met een hoofdzakelijk ‘romantisch’ publiek vertelt heel sec hoe op hun bedrijf niet te redden, jonge geitjes afgemaakt worden. Ze zegt er bij dat ze het stoer vindt. Zijn haar lezers over haar heen gevallen? Nee, ze is onverminderd populair.

Ophef over zwijnen-filmpje

Bij een filmpje over zwijnen, waar de honden wat mij betreft geen brood van lusten, lieten reageerders weten het niet te waarderen:
Wat kan wel en wat kan niet? Gezien de reacties hebben lezers er duidelijk ideeën over. Daarover gaat de discussie.

Vraag voor discussie

Wat zeg je als boer wel en niet op internet, waar ligt de grens? En zou het een goed idee zijn, een prijs voor beste boerenblogger of landbouwambassadeur?
En: waar zijn die boerenblogs of boeren op twitter?

Foto

Laatste reacties

  • no-profile-image

    Han

    Josien. >Een goede boerenblog die uit de eerste hand vertelt over landbouw, is belangrijker voor de toekomst van de Nederlandse landbouw dan een 100.000 liter-koe.< Hier kan ik me wel in vinden. Ik zou het wel willen aanscherpen, Vertel over landbouw in samenhang met je omgeving. vooral uit de Verdediging, zoek de positieve Aanval. Ik bedoel vertel over landbouw, voedsel productie in samen hang met wilde dieren en wat eventuel de gevaren zijn van bv TE veel ganzen (salmonella) Nu gaat het in de trand van "Ganzen ze vreten alles kaal, vertrappen het gras etc". Breng het probleem terug op het bord. breng het economische probleem van de boer en tuinder in samenhang met lokale "overproductie", gezondheid en wat dit betekent voor het milieu (vervuiling, grondstoffen gebruik) Maar steeds de uitdaging aangaan om positief te zijn, hoe moeilijk misschien ook als er weer eens een frontale aanval uit de maatschappij komt. Durf je zelf en je eigen tekortkomingen aan de kaak te stellen.

  • no-profile-image

    josien kapma

    Maar Han, was jij het niet die mij vroeg of er voor mijn discussies wel een communicatiedeskundige meekijkt?

  • no-profile-image

    Monique Vos

    Soms kan het mensen achter de schermen laten meekijken heel ontwapenend werken. Ja, je geeft jezelf bloot. Je stelt je, door zo'n blog te schrijven, kwetsbaar op. Hele groepen mensen hebben een bepaald idee van een boerenbedrijf. Romantisch of bevooroordeeld, het ligt er net aan door wie of wat ze zijn beïnvloed. Door deze mensen te laten beleven hoe het er werkelijk op een boerenbedrijf aan toegaat, zoals bij de blog van de boerin met de geitjes, kàn je meer begrip oogsten bij mensen die daar open voor (willen) staan. Het gevaar bestaat dat je mensen met een tunnelvisie een "wapen" in de hand geeft. Die kunnen jouw blog als voorbeeld nemen om anderen te laten zien hoe slecht boeren bijvoorbeeld omgaan met dieren. Het is goed om te lezen hoe het is in een land waar bijvoorbeeld niet meteen een vee-arts klaarstaat en waar de mensen zelf hun boontjes moeten doppen. Het leuke van een blog vind ik dat je even bij boeren op visite gaat van achter je computer. Ja! we hebben meer goeie boerenbloggers en andere ‘ambassadeurs van de landbouw’ nodig. Een prijs? Altijd leuk! maar persoonlijk vind ik de grootste prijs de waardering die je als blogger krijgt in de reacties die geschreven worden.

  • no-profile-image

    josien kapma



    Wie kent boerenblogs waar regelmatig en uit de eerste hand verteld wordt over landbouw? Ik ken maar weinig die over NL gaan: 'over koetjes en kalfjes', http://bit.ly/aeZ1Dm, jopie (biologisch AGF) http://bit.ly/8ZpeSY . Wel vele buitenlandse, zoals vlaamse melkveehouder luc http://bit.ly/bPYCv9

  • no-profile-image

    Han

    Josien ik heb inderdaad de Amerikaanse suggestie eens aangegeven om niet in het openbaar de spreken of interviews te geven als je niet eerst even nagaat (met bv. een spindokter) hoe je dat wat gezegd moet worden, zult zeggen. In web logs is het netzo verstandig om bij jezelf te rade te gaan voor wie is het bedoelt en wat wil ik er mee bereiken. Jouw discussie stukken schrijf je wel zo dat er reactie op komt, is ook de bedoeling. Hier is dus geen spindokter nodig. Schreef je echter informatieve stukken over landbouw voor die mevrouw 4 hoog, dan is waarschijnlijk een 100.000 ltr koe met zomerstal voedering FOUT. Die wordt gezien als een misbruikt dier, terwijl wij weten dat deze koe juist is vertroeteld als een topsporter. Deze mevrouw wil horen dat jouw koetjes in de wei lopen liefst met kalfje en daarom heb jij 100.000 ltr koeien. Wij boeren moeten ons VERKOPEN als gewone burgers. Geen boerse praat geen petjes en kieltjes, gewoon spijkerbroek en vlotte trui als je moet "optreden".

  • no-profile-image

    Piet Slingerland

    Gisteren las ik een opmerking van Hans Brasil; ''boer zijn of boer worden moet een roeping zijn'', ik denk ook dat daar de sleutel ligt om aan je omgeving en ook op internet, op een normale en duidelijke manier het doen en laten van het boer zijn, te vertolken. De burger moet het gevoel krijgen dat het ons niet alleen om geld gaat, maar veelmeer dat wij met plezier en respect voor onze dieren een bijdrage leveren voor de voedselvoorziening.

  • no-profile-image

    Han

    Hoi Piet. Als je te veel uitdraagt, dat je boer bent omdat het je roeping is een soort van HOBBY, krijg je nooit loon naar werken. De meeste mensen werken helaas voor het geld en niet omdat ze het leuk vinden. Alles wat ze leuk vinden, hun HOBBY, doen ze gratis. Ja kost misschien wel geld. Zo ben ik 20 jaar lang benaderd door een deel van mijn stadse vrienden en toen heb ik gedacht als ik dan geld moet toeleggen op jullie eten, leg ik liver mijn geld toe op iets wat ik ECHT leuk vindt mijn eigenlijke hobby. IK houd van landbouw niet van subsidie geven aan goed verdienende burgers, mijn vrienden. Ondanks alle voorlichting heb ik deze mensen niet zo ver kunnen krijgen, dat ze echt boer vriendelijk werden en niet meer met boer vijandige groepen fleurten. Mijn devies breng je vak als iets wat je graag doet, maar dat alleen de zon (nog) voor niets opgaat.

  • no-profile-image

    boerin

    Het hebben van een 'boerenhart' of 'boerenbloed' is naar mijn mening niet voldoende om een license to produce te verdienen. Wij moeten uitdragen dat we goed zijn in hetgeen we doen. Boeren en tuinders combineren een, van generatie op generatie doorgegeven feeling/ervaring, met gedegen educatie in de hedendaagse kennis, en weten als geen ander wat de term 'rentmeesterschap' inhoudt. Dit moeten we met praktische voorbeelden uitdragen. Naast een sterke band met grond en dieren beschikken boeren en tuinders over de kennis, wat deze grond en dieren nodig hebben om in dienst te kunnen staan van de mensheid terwijl ze met respect behandeld worden.

  • no-profile-image

    josien kapma

    Han zegt het goed: voor die mevrouw 4 hoog achter is zomerstalvoedering misschien wel gelijk aan misbruik... Wat doe je in zo'n geval? Vertel je dan maar vrolijk over het (jong)vee wat wél in de wei loopt, oftewel wijdt je uit over de aspecten die men horen wil? Of moet je bij iedere kans proberen de onrealistische kijk van mensen op landbouw bij te buigen?


    Bij intensieve veehouderijen lijkt het me nog lastiger: de schaal is vaak duizelingwekkend. Als we weten hoe je dingen in het echt goed overbrengt, kunnen we ook beter omgaan met uitingen op Internet.
    Hoe doen jullie dat?

  • no-profile-image

    josien kapma

    boerin USA, bravo. dat is me nog eens een boerenboodschap.

  • no-profile-image

    josien kapma

    Boerenblogs met burgerbereik (bbbb), en dan reken ik ook hyves, tweets, etc daaronder, kunnen echt een factor van belang zijn. Zij moeten dan ook geëerd worden en aan lezers geholpen worden.
    Hoe kunnen we dat doen?

  • no-profile-image

    Annechien ten Have Mellema

    Josien, ik heb een tijdje een blog bijgehouden getiteld: Het leven van een varkensboerin. Voor bezoekers van een site naar aanleiding van een project Foodprint in Den Haag. Via deze link te lezen: http://stroom.typepad.com/foodprint/het-leven-van-een-varkensboerin/
    Echt veel werd er niet op gereageerd. Ik vond het een leuk idee omdat je hiermee mensen bereikt die je anders niet bereikt.

  • no-profile-image

    Han

    Josien als je de burger duidelijk wilt maken hoe en wat over intensieve veehouderij, zou ik trachten een vergelijk te maken met de "over volle steden" . Hier heerst verhoudings gewijs meer agressie en asociaal gedrag, dan in de kuikenstal of in varkensstal. De gemiddelde boer zorgt naar eer en geweten voor zijn dieren. Mensen missen deze zorg, ze zijn aan zich zelf overgeleverd. Ze mogen zelf bepalen hoe ze zich door hun leefwijze buiten het "normale" leefpatroon plaatsen ookal werkt dat antiproductief voor de groep. Dit zal een boer van zijn dieren niet pikken en het probleem oplossen. De maatschappij redt dit niet omdat ingrijpen niet kan / mag vanwege politieke voorkeuren. Ik denk dat door het vermeende probleem binnen de inntensieve veehoudeijr TERUG te koppelen naar de mensen wereld je de ogen bij een deel van de burgers opent. He tuitleggen hoe lief en knuffelig biggetjes zijn heeft geen effect, het schrijven hoe zwaar of leuk of interessant het leven van bv een varkensboer is, interesseert de meeste mensen gaan barst.

  • no-profile-image

    Han

    Josien. Voor mij is de vraag >wat brengt een goede verstandhouding met de consument me?< Volgens de beleidsmakers moeten de boeren reclame maken voor hun bedrijf en het excuus is >dan wordt je beter betaald< want de consument weet hoe een boeren bedrijf reilt en zeilt. Josien wat verwacht je beter te worden als de burger begrijpt hoe een melkveehouder of een varkensboer werkt en zijn dieren huisvest. Denk aan deopmerkoingn van vorige discussies en blog's >consument gaat voor de prijs< .

  • no-profile-image

    josien kapma

    Wat heb je eraan als boer, als mensen een reëel beeld hebben van landbouwproduktie? Beter rendement en zgn. 'ontbulking', ja. Maar dat is indirect. In directe zin gaat het om de 'licence to produce': krijgen landbouwbedrijven de gelegenheid te bestaan, er te zijn, eventueel uit te breiden? Wordt hen iets gegund? Als daar een barometer voor zou bestaan, is die na boer zoekt vrouw wat gunstiger komen te staan, en nu met q-koorts en het megastallen debat en antibiotica, staat ie weer op heel zwaar weer. Of dat erg is, dat moeten lezers maar vertellen. Zijn er lezers die wat betreft bedrijfsontwikkeling, problemen ondervinden doordat landbouw weinig belang gegeven wordt?

  • no-profile-image

    josien kapma

    Annechien, ik heb toenertijds je blog daar wel gelezen (http://www.bit.ly/deORm5 ) erg leuk. voldoende mensen bereiken, blijft wel een uitdaging...

  • no-profile-image

    Piet Slingerland

    @Boerin en @Han, natuurlijk moeten wij ook economisch werken/denken!!!... In NL heeft de productiedrang prioriteit gekregen (misschien is dat de nederlandse boeren en
    tuindersaard) daardoor hebben wij nu ook problemen met overproductie. Met als logisch gevolg slechte prijzen en boerenprotest (media-aandacht) Als klap op de vuurpijl komt dan nog de Q-koorts hysterie die door actieve deelname van de media in een stroomversnelling kwam!!!... Daarom denk ik ook dat wij jan-modaal iets uit moeten leggen!!!... Bovendien denk ik dat ons productiegedrag getempert mag worden. Als alleen meer, meer, meer en nog eens meer gelukkig kan maken, twijfel ik aan de psychologische gezondheid van de desbetreffende personen!!!... groetje's, piet.

  • no-profile-image

    boerin

    Josien, ik denk dat er geen gebrek is aan boeren bloggers, maar dat net zoals jij en Annechien zeggen: het bezoek is minimaal. Hoe breiden we dat uit, vraag jij. Ik denk dat een link op verpakkingen van agrarische produkten zou werken. Een verwijzing naar 'The People behind the Product' link.

  • no-profile-image

    Huib Rijk

    Ik vind het steeds bijzonder in hoeverre boeren bezig zijn met het beeld dat er over hen heerst. Terwijl voortdurend naar buiten komt dat burgers boeren hardwerkende serieuze mensen zijn blijven boeren denken dat ze slecht bekend staan. Wat volgens mij aan de hand is is dat landbouw in vergelijking met 40-50 jaar geleden niet meer zonder meer als positief worden gezien. Maar kom op boeren: daar zijn jullie niet de enigen in. Want wat denken jullie bij een grote fabrieksschoorsteen die grijze wolken uitbraakt? Vast niet dat het alleen waterdamp is - terwijl dat zomaar het geval kan zijn. En Boerin, USA zegt: "Boeren en tuinders combineren een, van generatie op generatie doorgegeven feeling/ervaring, met gedegen educatie in de hedendaagse kennis, en weten als geen ander wat de term 'rentmeesterschap' inhoudt." Ik kan gevoelens van boeren wel begrijpen, maar dat beeld van rentmeesterschap door de generaties heen, klopt dat nu wel??? Nog maar ruim een generatie geleden was het niet abnormaal om je land te behandelen met arsenicum, kwik, grondontsmettingsmiddelen (heb ik zelf allemaal gedaan), DDT (voor mijn tijd), mest van duizenden varkens op 1 ha, kippen met zijn tienen in een kleine kooi stoppen. Het is altijd verbazend hoe veel mensen gewoon kunnen vinden als ze zich eenmaal in een bepaalde situatie bevinden. Heel veel wetgeving lijkt ons boeren zo maar overkomen te zijn. Dat is het natuurlijk niet. Wat speelt is bij dat negatieve zelfbeeld in de landbouw, is dat het financieel moeilijk is en dat boeren denken dat de oorzaak is dat consumenten niet willen betalen omdat ze die boeren maar criminelen vinden. Maar dat beeld praten boeren zichzelf aan.

  • no-profile-image

    josien kapma

    link van boerenblog op het melkpak, de twitternaam van de boer op de hamlappen, de hyvesaccount van de boerin op de eieren: superidee!

    Huib, tot op zekere hoogte ben ik het met je eens. Ik zie een meerderheid van mensen die positief of neutraal tov boeren staan. Maar ondanks dat strookt de beeldvorming van de grote meerderheid niet met de huidige manier van werken in de landbouw. Daarom komen negatieve issues, zoals antibiotica, qkoorts, zo hard aan. De leek ziet en hoort opeens hoe het eraan toegaat, kan niks relativeren of in een kader plaatsen en denkt: tjee, gaat dat er zó aan toe, wat veel kippen/geiten in een schuur! De barometer zakt en bij een debat over megastallen is men opeens fel tegen.

  • no-profile-image

    boerin

    Huib, mijn reactie was allesbehalve verdedigend bedoeld. Ik vindt juist dat we van de slachtofferrol af moeten. Veel te vaak wordt er door boeren en tuinders vanuit deze rol gereageerd.

  • no-profile-image

    Han

    Josien. Er zijn twee beeldvormings stromen. Eén is de stroom die jij noemt van de burgers met het beeld van een boer >hardwerken voor weinig loon< en >koeien in de wei< en andere "leuke dingen". Daarnaast is lijn 2 die de mensen aan het twijfelen brengt, >dierenhouden is slecht<, >vlees eten is milieu vervuiling< Hier is een kleine schreewende groep bezig de grote goede gemeente te hersenspoelen. Wij zien deze fanatieke groep als De bedreiging van ons bestaan. Is terecht want >de grootste schreeuwers bereiken de politieke arena. Hier zitten mensen die, links, die denken dat progressief zijn moet en dat betekent achter de grootste schreeuwers aanlopen >progressief< is. Wij moeten proberen uit de verdeging te komen en via samenwerking met de rustige weldenkende burger deze schreeuwers tot politieke rust brengen. Te gelijker tijd zou het ons niet misstaan als we eens wat meer natuur elementen rond onze gebouwen creëren en op hoeken en langs sloot randen. Dit soort begroeiing werkt positief op de aanwezigheid van >natuurlijke vijanden< van allerlei schadelijke insecten.
    Veel boeren in de schrootschalige landbouw gebieden zien het in ere herstellen van landschaps elementen als een onderdeel van hun bedrijfsvoering en hopen hiermee op termijn een beter resultaat te bereiken. Mijn voorstel is dan ook gebruik Internet op positieve wijze maar vergeet de natuur waarden (landschap) niet. Verder ben ik van mening dat het goed is als boeren zich mengen tussen de burgers en van hun eiland afkomen. Ik bedoel ga voetballen of tennissen bij een club in en groot dorp of de stad, waar de kans op een team met vakgenoten nihil is. Wij willen de burger graag bij ons (op het bedrijf) hebben, tegelijk is het goed als wij bij de burger gan kijken / luisteren. Liefde / begrip moet van 2 kanten komen!!

  • no-profile-image

    natuurboer

    Als boer zou ik om te beginnen op internet willen brengen alles rondom productie van veevoer, veevoerproductie en nog eens veevoerproductie. Een van de belangrijkste pijlers onder de landbouweconomie, is de productie van veevoer. En daar wordt in het openbaar met geen woord over gesproken en in de media en op internet met geen letter geschreven. Uit ten treure gaat het in de media en op het internet alleen om de landbouweconomie die betrekking heeft op de handel van boer met de consument. Wanneer komt er eens een discussie over de productie en handel in veevoer vraag ik mij af. Eén van de belangrijkste zaken in de landbouweconomie zoals de productie en handel van veevoer blijft altijd op de een of andere manier buiten schot. Of men wil er geen discussie over, of het mag niet of men kan het niet. Consumenten mogen zo langzamerhand ook wel eens weten welke invloed handel en productie van veevoer op de landbouweconomie heeft. Het lijkt wel of in de media en op internet alleen de handel van boer met de consument zalig makend zal/kan zijn. En tegelijkertijd het kromme landbouwbeleid rond de productie van veevoer maar buiten beschouwing wordt gelaten. Terwijl dat kromme landbouwbeleid rond handel en productie van veevoer de boeren juist naar de afgrond dreigt te brengen. Gooi potdorie tuinders, akkerbouwers en veehouders toch niet op één en dezelfde hoop wat landbouweconomie betreft. Zowel tuinders, akkerbouwers en veehouders kennen en hebben alle drie een verschillende landbouweconomie, welke niet onder één en dezelfde noemer valt te brengen.

  • no-profile-image

    Piet Slingerland

    @ Huib, bedankt voor uw reactie van 18 april 22:20, zo is het ook!!!... Er is veel gebeurd en veranderd in de afgelopen 20-50 jaar!!!... Achteraf bekeken is gebleken dat niet alle moderniseringen zinvol waren. Daarom denk ik ook, dat het niet goed is altijd weer hetzelfde lied te zingen.

  • no-profile-image

    Piet Slingerland

    In m'n vorige reactie bedoelde ik met lied hetzelfde ''klaaglied'' te zingen. Dit komt overeen met de laatste reactie van @ Boerin, dat wij ons niet als slachtoffer mogen zien en beklagen. Daar worden wij niet gelukkig van, integendeel, ik denk zelfs ongelukkig!!!... @ Han suggereert via het verenigigsleven contacten te leggen of maak/zoek een gezellige stamtafel in een dorp of stadtcafe.

  • no-profile-image

    josien kapma

    Natuurboer, dat is een waar punt, dat tuinders, akkerbouw en veehouderij 3 totaal verschillende 'werelden' zijn met ieder hun eigen logica, economie en cultuur. Zou een interessant onderwerp zijn om eens te bespreken, waar deze werelden in elkaar grijpen en waar ze los van elkaar staan. Ik preciseer meteen mijn verhaaltje en meestal mijn gezichtspunt: veehouderij.

    Op www.Foodlog.nl is de laatste tijd veevoerproduktie (vs. -handel en -reststromen gebruik als veevoer) wel een paar keer aan de orde gekomen, vooral in relatie met het varken als duurzaam kringloopdier.

    Wat zijn in akkerbouw de heikele onderwerpen die je niet 'zomaar' op internet zou kwakken?

  • no-profile-image

    Han

    Josien, als akkerbouwer zou ik zo geen heikel punt weten wat niet op het net mag. Het gebruik van chemie zou een reden kunnen zijn, maar dan uit angst. dit is denk ik het enige vervuilende gebeuren in de akkerbouw. dit moet juist uitgelegd en verduidelijkt. Dus voor mij is alles in het openbaar bespreekbaar, zelfs de mogelijke vervuiling door mest en rioolslib besmet met antibiotica en andere medicijnen. Ik zou zegen houdt niets achter, maar wees selectief in de manier waarop. Tracht altijd weer contact met de burger wereld te leggen, zet je niet constant af. Wil je begrip kweken bij de ander moet je open kaart spelen, geen politiek geneuzel.

  • no-profile-image

    Huib Rijk

    De akkerbouw is in vergelijking met 1980 behoorlijk duurzamer geworden. Van de effecten van spuitmiddelen is het meeste verdwenen. Nog 3 middelen zijn de "dirty three" voor uitspoeling: mancozeb, bentazon (Basagran) en nog een andere. Basagran is meest in mais gebruikt. Wat mestbenutting kan het nog beter met meer toepassing in het groeiseizoen. Effecten die niet goed zijn in de akkerbouw zijn vooral die waar de boer zelf last van heeft: aaltjesbesmettingen en verminderde vruchtbaarheid door te intensieve bouwplannen. Op diverse plaatsen in het land is de ontwikkeling beslist onrustbarend. Te grote afhankelijkheid van spuitmiddelen kan veel ellende gaan veroorzaken bijv bij resistente onkruiden. Wat beslist een negatief punt is is dat de akkerbouw dubbelzinnig is over subsidies. Onlangs las ik een artikel over een handelshuis dat voortdurend "strijd voerde tegen handelsbelemmeringen" (bij uien/aardappels), maar anderzijds is er de strijd om handelsinstrumenten te behouden bij teelten waar we anders weggeconcurreerd zouden worden.>>>>>>>>Moeten boeren vooral de positieve punten benadrukken - als tegenwicht van alle kritiek? Volgens mij is er ook een andere benadering mogelijk, nl de punten naar buiten brengen waarmee je worstelt, de dilemma's. Als je die aan de burgers voorlegt (zonder gelijk in geklaag te vervallen) dan zullen ze daar best begrip voor hebben. Sterker nog, dat hebben ze nu al.

  • no-profile-image

    josien kapma

    mooi gezegd huib. Je maakt een aantal dilemma's goed duidelijk. Bij mij komt de gedachte op van natuurboer: zijn die werelden van tuinbouw, akkerbouw en veehouderij wel echt losstaand, en is in nog beterer integratie niet ook veel te winnen? Misschien zelfs dilemma's (gedeeltelijk) op te lossen? Die dilemma's beschrijven helpt dan ook mooi om het voor boeren onderling helder en systematisch te bespreken....

  • no-profile-image

    Han

    Huib & Josien. Huib je verhaal is duidelijk en ik ga mee met Josien haar conclusie; Er zijn in principe geen verschillen tussende akkerbouw, tuinbouw en veehouderij problemen. ONS probleem is dat we door de politiek gedwongen werden tot >specialiseren< en daarna tot >concureren met producenten die totaal andere waarden, normen en kostprijzen hanteren dan wij<. Volgens mij is deze concurrentie bedacht om de SCHIJN welvaart te creeëren. Ik denk dat op termijn de gevolgen nadeliger zullen zijn voor de wereld dan de korte termijn vooruitgang. Het nieuws over de financieele crisis is duidelijk, de oplossing duurt veel langer dan gedacht. Deze crisis staat nl. niet op zichzelf, maar heeft haar oorsprong in meer dan alleen de hebzucht van "bankiers". Wat te denken van de hebzucht van de wereld grondstof handelaren, uitbuiting van personeel in "goedkoopte" landen. Naast de overbekende oorzaken van de crisis is, dat volgens mij het verhandelen van o.a.voedingsmiddelen tegen prijzen (ver) onder de kostprijs geen goed doet aan dit geheel. Dit punt is eenvoudig uit te leggen aan iedere weldenkende burger, koppel je dit aan de subsidie (belasting) en hoe het subsidie probleem opgelost kan worden, door een meer regionaal voedsel beleid en prijsbeleid, zal geen burger je als klager en domme boer zien. Een sterke boeren stand is in het belang van de burger / consument. Denk aan investeringen en onderhoud in zowel zakelijke als prive sfeer, die weer ten goede komen aan die consument / burger.

  • no-profile-image

    josien kapma

    Hoe verander je "Ot&Sien" beelvorming van "wat is een boer" in een modern idee van wat een boer is, zonder de goede indruk te verliezen? Die vraag stelde men zich ook in Canada. Resultaat: twitterende koeien. Alle management data van 12 koeien van een melkveebedrijf, 'vertaald' in logische berichten, gaat via Twitter de wereld in gaat. Er is ook een webcam van de robot. Zo laat Gwendolyn318 data zien: "weer geweigerd door de robot." en daarna: "oef, 14,5 liter verse melk afgeleverd! onderwijl 2493 gram krachtvoer gegeten" Geslaagde poging? (zie http://www.bit.ly/d9llXB )

  • no-profile-image

    Han

    Josien of deze wijze van begrip kweken helpt? Ik heb sterke twijfels. We zullen eerst de vrag moeten stellen, Wie willen we bereiken en Waarom. Ot en Sien is echt wel vertrokken naar het museum. Het gross van de burgers weet heus wel dat de moderene boerderij een onderneming is waar op het scherp van de snede wordt gewerkt. Alleen ze kennen de BOER niet, deze man / vrouw zit altijd in de stal, op de trekker en mengt zich niet of nauwelijks met de burger, zeker niet met de burgers buiten het plattelands dorp. Mengen bedoel ik daadwerkelijk communiceren over zaken als milieu, dierrechten, armoede bestrijding/honger e.d. zonder accuut in de verdediging te gaan. Technische Data de wereld over zenden heeft denk ik weing zin als we praten over Goodwill kweken je vak promoten. We moeten de voedsel productie tot onderdeel van de samenleving maken, die meer levert oor de mensen dan eten alleen. Denk aan landschaps aankleding, economische activiteiten in de rurale gebieden etc.
    Denk bij je zelf; Ben jij geinteresseerd in de technische data van bv een fabriek als je er op excursie bent of is het gewoon leuk om de werkomgeving en de mensen daarin te zien functioneren??

  • no-profile-image

    riet

    Hallo Josien,
    Wij zijn 'ooit' een website: www.baar-uithuizermeeden.com begonnen met als doel het laten zien wat wij zoal doen op ons bedrijf. Deze website hebben we bij verschillende pagina's als link neergezet. Ook hebben we sinds 2 jaar een hyve waar we een blog bijhouden over van alles en nog wat. Er zijn altijd mensen die het leuk vinden om te lezen en foto's te bekijken, er zijn ook veel mensen die dat helemaal niet interesseert. Ook ontvangen we bezoekers op ons bedrijf en ook dan heb je heel verschillende gesprekken. Wat goed werkt is: het persoonlijke verhaal, laten zien waar je mee bezig bent en hoe en waarom je dat doet. Dan communiceer je met de burgers. Maar bv. het idee wat ik las om bv op melkpakken en andere verpakkingsproducten een website vermelding of iets dergelijks te doen: zal vast bij een bepaalde groep werken. 'Men' is over het algemeen echter druk met eigen carriere, gezin, sport enz.
    Wat ik hiermee zeggen wil: probeer in je eigen omgeving open te staan voor anderen en te communiceren met de mensen om je heen. En als je het leuk vindt om te lezen: www.uithuizermeeden.nl staat een persbericht over een project 'Blik op Uithuizermeeden' waar we samen als vrouwelijke ondernemers in en om het dorp op staan! Lancering op 4 juni a.s.!

  • no-profile-image

    josien kapma

    Riet, leuk. ik geloof erg in het inzetten van het web ook om het contact met je "buren" (je omgeving) te ondersteunen. Zoals de jongeren via de computer weer contact hebben met de mensen die ze ook in het echt voortdurend zien. "Lokale sites" zoals die van uithuizermeeden kunnen een prachtrol vervullen, bv in de ruimtes die ontstaan door het wegvallen van lokale/regionale pers. In deze tijden van krimp en minder voorzieningen op het platteland, kan een sociaal netwerk ondersteund door lokale economische activiteit op Internet een mooie rol vervullen.

  • no-profile-image

    natuurboer

    Waarom moeten we als boeren zo lief zijn voor de consument/burger? En dat gezien in het licht van de landbouw en kijkend naar de verwendheid en spilzucht van diezelfde consumenten/burgers. Wanneer wij de media geloven dan hebben wij als boeren ons blijkbaar niet aangepast aan de eisen en wensen van consument/burger. En dienen tussen oren te veranderen. Maar hoe zit het, gezien in het licht van de landbouw, met de gedachtenwereld tussen de oren van de consument/ burger? Ik heb kunnen vernemen dat een kwart tot een derde van de etenswaren weggesodemieterd wordt vanwege overschrijding van de houdbaarheidsdatum. En dat alleen omdat de consument graag wil zien dat er volle schappen in de supermarkt zijn om te kust en te keur te kunnen gaan. Te gek voor woorden eigenlijk. Terwijl de consument/burger blijkbaar ook niet flexibel wenst te worden, omdat het te kopen etenswaar even niet in de supermarkt voorhanden is, en er wat anders op tafel moet komen. Met drinkwater een zelfde verhaal. Boeren in Nederland zijn geconfronteerd met de mestwet en dit ter bescherming van de winning van het drinkwater. Wel, de consument/burger wil uitgebreid in een bad met drinkwater, de wc moet doorgespoeld worden met drinkwater , de was moet gedaan worden met drinkwater, de tuin besproeien met drinkwater en de auto wassen ook het liefst met drinkwater. Terwijl er in vergelijk maar lutttele liters drinkwater daadwerlijk door consument/burger worden gedronken. Kortom verspilling van drinkwater door consument/burger is aan de orde van de dag. En als boer wordt je dan vanwege de bescherming van drinkwater via de mestwet aan handen en voeten gebonden. En mag jedan met lede ogen aanzien dat bodem- waterleven en weidevogelstand achteruithollen en landerijen langzaam aan verarmen. Lang leve de spilzucht van consument/burger is het niet?. Consumenten/burgers verwijten boeren voortdurend dat ze splinters in hun ogen hebben, maar de eigen balken worden blijkbaar niet gezien. Ik bedoel maar, een medaille heeft twee kanten en de liefde hoort ook van twee kanten te komen. Op internet zal ik dan ook niet schromen om op landbouwgebied naar tekortkomingen van de consument/burger te wijzen. Wij boeren tussen de oren veranderen oké, maar dan ook de consument/burger. Mochten de consumenten/burgers echter niet bereid zijn ook van hun kant tussen de oren te wilen veranderen. Dan is bij mij dit jaar de ploeg voor het laatst de grond ingegaan, hou ik het voor gezien en stop er mee. Vanwege spilzucht van consument/burger ben ik niet van plan om, op mijn verantwoording, roofbouw op onze landerijen te plegen. Want generaties die na mij komen willen er graag ook gebruik van maken.

Laad alle reacties (31)

Of registreer je om te kunnen reageren.