Rundveehouderij

Achtergrond 1112 x bekeken 11 reacties

Van Blaricum naar de Eifel (4)

We moeten investeren in vee, machines, en de stallen. Maar de bank wil niet financieren. Daar gaan je reserves. Welkom in de Oeral van Duitsland!

We kochten dus begin 2006 in de Eifel een melkveebedrijf, op bijna 600 meter boven zeeniveau. Het had toen nog 35 melkkoeien en wat jongvee. Dat is nu uitgebreid tot 120 stuks koeien en jongvee, waarvan er zo’n 60 worden gemolken. We willen zo klein mogelijk blijven, maar wel groot genoeg om te overleven. Henk is boer in hart en nieren en wil contact houden met zijn koeien.

Al meteen in Duitsland pech en problemen

Helaas gaat het vanaf het begin niet zo goed hier. De meeste machines zijn in korte tijd na de overdracht kapot gegaan. Ik ben op een gegeven moment Henk gaan zoeken, die aan het maaien was, want het was al half drie

’s nachts. Ik vond hem met een brandende maaier in een van de verder gelegen weilanden. De vorige eigenaren beweerden bij hoog en bij laag dat ze de maaier in goede staat aan ons verkocht hadden. Maar een tijdje later versprak de vrouw zich. Er waren wel degelijk verborgen gebreken. Vervangen is duur. Vooral als je niet de reserves hebt die je eerst dacht wel te hebben.

Twee afgeketste verkopen

Onze boerderij in Barneveld was twee maal bijna verkocht, maar door omstandigheden gingen beide verkopen op het allerlaatst niet door. We konden niet meer terug en hebben onze boerderij aan een tussenhandelaar moeten verkopen.

Bank wil aankoop koeien opeens niet financieren

In het voorjaar van 2006 kochten we melkquotum bij. Ondanks de gedane toezegging wilde de bank de aankoop van koeien echter niet financieren. Dan moet je toch je reserves aanspreken, want wat heb je aan extra quotum als je dat niet kunt volmelken?

Overgenomen vee was niet best

Het overgenomen vee was niet veel soeps, het aangekochte ook niet om over naar huis te schrijven. Dat heb je met een beperkt budget, maar je moet toch wat? Onze voorganger had alleen met proefstieren gefokt. Wij wilden dat anders doen, je wilt je vee toch verbeteren?

Blauwtong

In 2007 kregen we blauwtong op het bedrijf en in 2008 hadden we de gevolgen daarvan. De koeien gaven veel minder melk en door de entingen verwierpen een aantal koeien. Verder hadden we een aantal vroeggeboorten met de daarbij behorende problemen; verlamdheid, blind, niet goed ontwikkelde longen.

Beknibbelen op alles door lage melkprijs

In 2009 ging het eindelijk beter, maar dan krijg je een halfjaar lang een grondprijs van 20 cent per liter uitbetaald, in oktober 24 cent en in november en december 26 cent. Je beknibbelt op alles om te overleven want het enige waar je aan denkt is dat je het hier echt wilt redden!

‘Oeral van Duitsland’

En het houdt maar niet op. De stal moet hoognodig gerenoveerd worden maar we krijgen geen toestemming van de bank, net als veel boeren in vergelijkbare situaties hier in de omgeving. Toen we hier kwamen wonen, zei een Nederlandse boerin die een kilometer of 20 verderop woont tegen me ‘Welkom in de Oeral van Duitsland’. Ik had toen niet door wat ze bedoelde, nu wel. Zoals de banken hier met de boeren omgaan, niet te geloven! Dat maak je echt niet mee in Nederland.

Aanmodderen

Ja, het is hier in de Eifel echt aanmodderen. Toch worden op dit moment de ligboxen vernieuwd. De oude waren niet alleen te kort en veel te breed ingebouwd, maar ook zo verroest dat elke keer weer stangen afbraken. Beter het geld uitgeven aan nieuwe ligboxen dan aan de koeien die je moet aanschaffen omdat een paar zijn verongelukt.

Foto

Laatste reacties

  • no-profile-image

    patrick

    Monique !

    Iedereen die wil emigreren doet dit om groter te worden in het buitenland.
    De beugel geld die mee gaat is meestal toereikend voor een plan die zen emigratieland nog niet eens kent.
    Gelijk waar een regel altijd dat er eigenlijk 3 maal meer geld nodig is als er in voorraad is.
    Banken zijn nergens de afdoende factor
    Ik ken melkv. boeren die emigreerden met vee en zonder land en ook geheel fout . Volgens mij emigratie ?

    of : niet doen
    of : eerste jaar in Nederland blijven en in het emigratieland aan akkerbouw doen(om en weer gaan) met enkel en alleen goede occ. machines aangekocht uit je eigen bekende omgeving .
    en zorgen voor een bouwblok in de buurt.
    eens de akkerbouw profijtig draait bouwplannen maken zonder de bank.
    nooit : een bestaand bedrijf overnemen
    nooit : gaan waar je geen gronduitbreidingsmogelijkheden hebt
    nooit : gaan waar extreen klimaat heerst
    Nooit : emigreren op één dag tijd met paard en kar-Honden ,potten en pannen.... !!!!!!!!!
    (bedrijfsmatig)emigreren zoals boeren doen is een domme zaak die nergens anders zen gelijke vind en is een zuivere vorm van domme impulsiviteit.
    Een grote fabriek die bouwt eerst een vestiging in het buitenland en eens die draait dan neemt men de overwegingen .
    Draait ze niet dan is ze evensnel weer toe. so wat .

  • no-profile-image

    Monique Vos

    Ja Patrick, je hebt gelijk. Maar elke situatie is anders, niet te vergelijken met een andere. Wij stonden met onze rug tegen de muur. Meer dan éénmaal ging de verkoop van Barneveld echt op het aller- allerlaatste moment niet door. Doordat familie van de koper tegenwerkte, Doordat ze het toch niet financieel rondkregen, Doordat de echtgenote opeens terugkrabbelde omdat ze niet in een buitengebied wilde wonen, bijv. Die makelaar zei op een gegeven moment "Ik ben al heel lang makelaar maar dit heb ik echt nog nooit meegemaakt". Al zou je het willen, je kan dan niet meer terug, het werk was al opgezegd. Dus je verkoopt uiteindelijk met verlies. Met de Duitse bank was afgesproken dat na de aankoop van het Melkquotum geld vrijgemaakt zou worden voor de aankoop van vee. Die bankmanager belde ons zelfs nog om te feliciteren dat we het melkquotum hadden. Maar opeens werd er gezegd dat ze het risico niet aanwilden om in vee te investeren, terwijl het ons wèl was toegezegd. Die blauwtong kwam ècht op het verkeerde moment; regels bij de bank werden aangepast. En als je dan ook nog een trekker moet vervangen waarvan de steeds terugkerende reparatiekosten gewoon de spuigaten uitliepen. Wat we totnutoe hebben opgehouwd daar hebben we zelf voor gewerkt, Henk heeft vanaf zijn jeugd elke cent ervoor opzij gelegd. Hij heeft alles zelf opgebouwd.
    N.a.v. de vraag van een redactrice hoe we eigenlijk in de Eifel zijn terechtgekomen heb ik het hele verhaal op papier gezet. Dit word nu in een verkorte versie, verdeeld in blog's. geplaatst. Als ik het zo teruglees dan denk ik "Hemel, wat komt dat negatief over allemaal" Maar ja, het is wel zo gegaan. Het leuke is dat we door deze blog met de mensen in contact zijn gekomen die voor ons de boerderij in Duitsland zouden kopen. We waren heel nieuwsgierig om het hoe en waarom. De aankoop ging door omstandigheden niet door. Ze hebben een paar jaar later een bedrijf gekocht in Ost-Friesland en hebben ons geschreven dat het een mooi bedrijf is wat we hebben gekocht. We zijn er nu achter dat de coöperatieve bank juist in deze "Kreis" (regio) zeer terughoudend is als een boer wil uitbreiden. De Nederlandse boeren hier in de buurt, die toen we hier kwamen wonen de plannen hadden klaarliggen voor de bouw van nieuwe stallen, krijgen dat ook (nog steeds, misschien ook door andere omstandigheden) niet voor elkaar. Terwijl hier echt mogelijkheden zat zijn!
    Ik heb laatst nog een duitse boerin aan de deur gehad die helemaal overstuur was. Ook zij hebben problemen met de bank. Gisteren stond ik bij een karnavalsoptocht met twee boerinnen hier uit het dorp. Die zien het echt niet meer zitten, hun mannen willen, zodra ze een mogelijkheid zien, er mee ophouden. Puur negatief. Henk en ik keken elkaar aan en we dachten allebei hetzelfde. Wij gaan door, we laten ons niet kisten! Het lijkt zo negatief, zoals de blogs eruitzien die geplaatst zijn. Maar, hoe vreemd het ook klinkt, we worden er alleen maar sterker door, vooral geestelijk. Het zal misschien nog jaren duren voordat we kunnen zeggen "Jongens, we hebben het nu echt goed"! Maar, we gaan door, we gaan ervoor!!!!

  • no-profile-image

    Han

    Monique. Woonde je maar in de Oeral. met jullie toekomst plan en een beetje stroop deed je dan mee in het Nationale plan van Poetin en krediet is dan geen punt en Rente NUL %. Terug naar de Eifel een pracht recreatie gebied naar mijn idee. Ben je er al achter waarom de boeren geen JA woord krijgen van de banken? Hier moet iets achter zitten wat jij als immigrant niet weet en misschien weten de lokale boeren het ook niet of willen het niet weten.
    Zowel jouw verhaal als dat van Patrick m.b.t. de reserves is kenmerkend voor veel Nederlandse projecten, >altijd positief berekenen< altijd te optimistisch.
    Reserve voor als het echt tegen zit?? Waar hebben we het over? het gaat goed. Zie VebraHOf klanten in Amerika een lage melk prijs na enkele hele vette jaren en toch einde verhaal. Wij Nederlanders zijn >gelukkig< OPTIMISTEN en zeer creatief. Hiermee kom je het verst. Ik heb eenmaal een begroting gemaakt voor beleggers en 10 % rente opgevoerd en goede opbrengsten. Heren vonden Risico t.o.v Rendament te groot. Toen heb ik leren rekenen als boer ondernemer (investeerder) en niet meer als boer, die graag wil boeren.

  • no-profile-image

    boerin

    Heel veel succes met jullie bedrijf toegewenst Monique. Zelden dat je zo lang achtervolgd wordt door pech. Ik hoop dat jullie volhardendheid beloond wordt.

  • no-profile-image

    marianne keizer

    Wij zijn in 2004 naar Canada verhuist en zijn er erg tevreden mee.Hier kun je nog boeren met veel minder regels, en wat de papieren wereld betreft dat is hier ook veel minder.Natuurlijk hier moet je ook goede producten afleveren.Wij zijn naar Canada gegaan om uit de europese uni te blijven om te kunnen blijven BOEREN.

  • no-profile-image

    prutser

    Marianne uit Canada, dat is allemaal waar wat je zegt, maar de meeste mensen kunnen niet starten in Canada met melken, omdat niet iedereen minstens 1 miljoen euro eigen vermogen heeft om mee te nemen

  • no-profile-image

    Han

    Prutser. jij hebt het begrepen. Zonder voldoende start kapitaal is het opzetten van een boerderij nagenoeg onmogelijk. Als de tijd meezit en je maakt geen enkele fout, zal het lukken je doel een moei levensvatbaar bedrijf te maken halen. Maar jaren zoals afgelopen jaar, mag echt niet te lang duren en zeker niet als er onverwachte verrassingen opduiken (lijken in kasten).

  • no-profile-image

    wieberen

    Monique, eerst verkopen, dan kopen in buiten land. niet alleen in duitsland willen de banken niet meer. in nederland zijn net zo goed veel bedrijven die geen geld meer van de bank krijgen, alleen deze boeren durven er niet voor uit te komen, hier hoor je niks van. Wij hadden geen bedrijf in nederland om te verkopen, en zijn met heel weinig eigen vermogen begonnen, melken 110 koeien en hebben het ook heel zwaar. onze bank wil ook niet meer uitlenen, en wij krijgen het niet voor mekaar om inventaris te kopen voor onze jongveestal. het is en het blijft de komende nog wel even behelpen.

  • no-profile-image

    Sybren

    Ja en als je nu of straks wil starten moet je zelfs nog meer eigen vermogen hebben dan voorheen. de banken zullen nog strenger worden, tenminste nu nog willen ze bijna helemaal niets uitlenen.

  • no-profile-image

    Sybren

    Ja en als je nu of straks wilt beginnen moet je nog meer eigen vermogen hebben, want de banken zullen strenger worden, tenminste nu nog willen ze bijna niets uitlenen

  • no-profile-image

    Monique Vos

    Wieberen, jullie zijn de echte pioniers! De Nederlandse boeren hier in de buurt hebben allemaal eigen kapitaal meegenomen. Als je nog eigen vermogen in Nederland hebt krijg je zoveel meer voor elkaar dan jullie of wij. Dat heel veel boeren niet voor hun problemen durven uit te komen, klopt wel. Ik ben ook elke keer weer verrast door de spontane openhartige emails die ik krijg van mensen die de blogs hebben gelezen. Ja natuurlijk, er zijn altijd mensen die roepen dat boeren klagen, maar dat is zo snel en makkelijk gezegd. Waarom zou we ons eigenlijk moeten schamen; we zijn immers hardwerkende mensen? Niet alleen boeren hebben het moeilijk in deze tijd, zelfs mensen waarvan ik een tijd geleden merkte dat ze nogal schamper deden over onze situatie zijn nu zelf in de problemen gekomen. Dat is heel goed te merken aan een plots veranderende houding. Het is nu eenmaal een nare tijd, voor iedereen. Banken zijn nog voorzichtiger geworden, ik heb laatst nog een schrijnend verhaal gehoord van een boerin die hier vlakbij woont.
    Terugkomend op wat je schrijft "eerst verkopen, dan kopen"; we hebben eerst verkocht en op het moment dat het geld in Duitsland was, konden we de officiële akten bij de Notar voor de koop ondertekenen. Maar dan ben je niet meteen eigenaar, dat ben je pas als de akte bij de Kantonrechter, in het "Grundbuch" is bijgeschreven. Ik adviseer dan ook iedereen neem een Rechtsanwalt! Zie voor meer info bij bijv. http://www.strick.de/actueel/ (Anwaltskanzlei Strick is een advocatenkantoor dat zich heeft gespecialiseerd op het gebied van het Nederlands- Duitse recht. Alle advocaten zijn tweetalig. Dat heb je echt nodig!).

Laad alle reacties (7)

Of registreer je om te kunnen reageren.