Rundveehouderij

Achtergrond 182 x bekeken 4 reacties

Terug van reis in verleden (4)

Liouda’s reis naar het verleden vervolgt met duiken in de archieven en een treinreis naar Perm, in het verre Siberië.

Liouda maakte in de plaats Chistopel kennis met een man van rond de 50 die zich haar nog herinnerde. Dit verre familielid had zich al langer verdiept in zijn eigen afstamming en stamboom en had daarover veel teruggevonden. Hij wist waar zijn familie ‘begon’ en kwam zo ook bij Liouda’s stamboom uit. Ze hebben samen veel gepraat over familieleden, en Liouda kon gaten in zijn kennis invullen. Samen kwamen ze achter veel namen van familieleden. Op het eind zijn ze naar het streekarchief gegaan van de regio Tetvel, waarvan ze wisten dat daar Liouda’s wortels moesten liggen.

Streekarchief blijkt klein

Het streekarchief bleek heel klein te zijn. De directeur ervan was vroeger ook directeur van een kolchoz. Een vrouw hielp ze met de boeken die er nog waren. Vrij snel hadden ze gevonden waar hun geschiedenis moest beginnen. Ze konden teruggaan tot aan de Russische revolutie van 1917.

Met tantes naar Siberië

Met twee van Liouda’s tantes zijn ze vervolgens naar Perm gegaan, een grote stad in Siberië. Ze stuurden wat geld naar andere tantes die nog verderop in Tomsk wonen, zodat die ook naar Perm konden komen. Liouda en de kinderen hebben daar bij tantes ingewoond en bij een jeugdvriendje.

Druipsteengrotten

Ook rond Perm hebben ze toeristische dingen gedaan. Zo is er bij Perm een berg waar je heel ver in kunt gaan, in groepen van maximaal zes personen. De druipsteenpartijen en vele diepe waterputten maakten veel indruk op de kinderen die er met hun fantasie ratten en veel andere dingen van vormen.
In en rond Perm komen veel gesteenten voor die je elders niet of weinig vindt. De bekendste wordt maansteen genoemd, vanwege zijn kleur. Van die steen worden veel souvenirs geslepen. Als je deze steen tot poeder maalt en op een wond strooit, geneest die wond zeer snel.

In Perm zijn ‘s zomers de nachten zeer kort. Liouda belde me soms op om 12 uur ‘s avonds en dan zaten ze net achter het avondeten. Vaak zaten ze buiten tot een uur of 2 ’s nachts. Dan ging de zon pas onder, twee uur later werd het alweer licht. Ze sliepen trouwens wel een gat in de dag daar. Als ik dan belde om een uur of 11 ’s ochtends, zei Liouda heel slaperig ‘maar we slapen nog…’.

Foto

Laatste reacties

  • no-profile-image

    kw

    hej, dat uitslapen is ook wel nodig na zo'n borreltje.

    groet kw zweden

  • no-profile-image

    patrick

    Prachtige verhalen bert lees ze graag , ik kan mij voorstellen dat jiij dat ooit gaat overdoen Dat is pas nog eens reizen om te leren plaatsen die we niet kennen en iedereen maar Turkije -Spanje - Portugal enz . daar waar Liouda gaat dat is pas een werelddeel boeiend en een goede verstrooing om het eens te lezen tussen alle andere lopende zakens(...) alhier op het internet.
    Gr. Patrick

  • no-profile-image

    Han

    Bert. Jammer dat je er niet bij was in Perm. Het is een grote industriestad in en mooi gebied. Zeker Kangure druipsteengrot is de moeite waard. Ik heb 1992 daar een bezoek gebracht met mijn toenmalige Russische vriendin. Haar dochter studeert nu Russisch en Economie in transitie in Groningen en St. Petersburg. toen ik je stuk las was ik even terug in Perm Oblast met zijn mooie recreatie mogelijkheden en de enorme witte vlaktes die ik toen ter tijd aantrof eind Februari bij - 30 C.

  • no-profile-image

    Ed Bakker

    Bert je weet dat ik je verhalen altijd met veel interesse lees ook deze weer heel interessant . Ik heb net een boek gelezen van een vrouw die haar leven beschrijft , ze was net een kleuter toen in 1917 de revolutie uitbrak en woonde in een kozakkendorp tot aan dat ze met een engelse oorlogscorrespondent trouwt in 1945 als je dan leest al die arrestaties en verplaatsingen van mensen dan begrijp ik dat argieven heel moeilijk compleet te maken zijn
    Groeten Ed

Of registreer je om te kunnen reageren.