Rundveehouderij

Achtergrond 204 x bekeken 3 reacties

Terug van reis in verleden (2)

Mijn vrouw weet nagenoeg niets van haar familie. Puzzelstukjes vallen langzaam op hun plaats terwijl ze naar Siberië reist. Om dit alles te kunnen snappen, moet je wel kennis hebben van wat er tussen 1917 en 1980 in Rusland speelde.

Liouda’s oma is de dochter van een man genaamd Sergej. Zijn familienaam is onbekend. Sergej was een zogenoemde bojaar, een baron of grootgrondbezitter of landheer. Liouda heeft dus blauw bloed in haar aderen.

Sergej was eigenaar van een hele regio in de Russische deelstaat Tatarstan. Hij had daar een grote burcht of kasteel. Vlak daarbij had hij een eigen spiritus-alcholfabriek.

Rode revolutie van 1918

Toen de rode revolutie rond 1918 in die streek aankwam, zijn alle oudere bojaren meteen doodgeschoten. Wie jong was en nog werken kon, werd naar Siberië of een andere onaangename plek gestuurd. De kinderen werden gevangen en verdeeld over de dorpen. Daarbij was de gedachte: ‘wie blijft leven heeft geluk gehad, anders gaan ze maar dood’.

Archieven vernietigd

Voor zover in de archieven is na te trekken, hebben alleen de twee jongste dochters van die landheer Sergej het overleefd. Het probleem bij het nazoeken ervan zit hem vooral in het feit dat de rode Russen destijds alle geboortedocumenten en paspoorten vernietigd hebben, zodat iedereen gelijk zou zijn en er geen claims op eigendom meer konden komen.

Opgevoed onder andere naam

De voorvaderlijke burcht van Liouda is nu een ruïne. De mensen in de streek willen dat deze weer wordt opgebouwd om dat die zoveel historie in zich heeft en belangrijk is geweest voor de streek in de tsarentijd.

De familie die Liouda’s oma opvoedde, heeft haar nog jaren verstopt gehouden en een andere naam gegeven. Dit uit angst dat revolutionairen alsnog achter haar echte familienaam zouden komen en haar dan zouden vermoorden of deporteren, zoals met veel opgroeiende bojaren-kinderen gebeurde. Trouwen was de enige uitweg om in het gebied te mogen blijven. Liouda’s oma is daarom ook vrij jong getrouwd met een arme oudere man zonder familie. Die is gesneuveld in de oorlog, maar ze kreeg eerst nog wel drie kinderen met hem. Een ervan was dus Liouda’s moeder, die ook weer heel jong naar een andere streek is gebracht en daar door anderen opgevoed werd. Zij trouwde, kreeg kinderen en kwam uiteindelijk om bij een brand in de winter van 1973. Zodoende is er heel weinig kennis over de familie overgegaan van oma naar Liouda’s moeder en van Liouda’s moeder naar Liouda.

Twee sporen: een gesticht en metropool Sint Petersburg

In de archieven van een oude staatsboerderij staat een vermelding rond de tweede dochter van Liouda’s oma. Liouda is naar de laatst bekende woonplaats ervan gegaan. Bij navraag in dat dorpje bleek die familieloot uitgestorven, op twee kinderen na. De ene zou in het gesticht zitten, zwaar gestoord door drankmisbruik. De ander zou in Sint Petersburg wonen, volgens de dorpsoudsten. Zo word je iedere keer iets wijzer over je eigen wortels, op zo’n speurtocht in het verleden.

Foto

Laatste reacties

  • no-profile-image

    Jeroen Roedema

    Bert

    wat een verhaal, dat de puzzel maar opgelost mag worden.

    Gr, Jeroen

  • no-profile-image

    Piet Slingerland.

    Bert, wat een toestanden!!!... Als je daar over nadenkt krijg je er rillingen van over je rug. Normaal gesproken zijn de meeste mensen ge-interesseerd in de geschiedenis van het voorgeslacht. Daarom Liouda ook natuurlijk, daar komt nog bij dat Rusland zo groot is. ''Zoeken naar een spelt in een hooiberg''. Succes. Ik verheug mij nu reeds op het vervolg van de geschiedenis!!!...

  • no-profile-image

    Monique Vos

    Ongelooflijk, wat een verhaal! Ongelooflijk, wat er aan geschiedenis vernietigd kan worden in (wat is maar) honderd jaar! Je ziet in Nederland aan de TV-programma's over geadopteerde kinderen die weten willen wie hun familie was en daarnaar op zoek gaan, dat iedereen wil weten wie zijn/haar voorouders waren. Waar je vandaankomt. Hier in de Eifel wonen veel Wolga-duitsers. Catharina de Grote heeft hun voorouders twee eeuwen geleden naar Rusland laten komen, omdat het zulke goede boeren waren. In de tweede wereldoorlog deporteerde Stalin deze duits-sprekende Wolgaduitsers naar Kazachstan. Na de duitse hereniging in 1990 kregen deze mensen, ook Russen die aan konden tonen duitse voorouders te hebben, het recht om naar Duitsland "terug" te keren. Ik heb mijn huisarts, ook Wolga-duitse, gevraagd hoe het zat want wat je hier in de Eifel merkt is dat deze mensen, net als de Polen, als tweederangs burgers worden behandeld. Toen ze het me had uitgelegd (de ouderen hebben heimwee naar Rusland, de jongeren voelen zich nergens thuis, maken hun school niet af, raken vaak aan de drugs) zei ik tegen haar "Dus eigenlijk worden jullie in Rusland als Duitsers gezien, en in Duitsland als Russen". Ongelooflijk, wat die Russische Revolutie heeft veroorzaakt. Iedereen op de vlucht voor het rode leger, de witten, e.a. De film Dokter Zjivago geeft er een beetje een beeld aan, hoe familie's uit elkaar gedreven worden. Hopelijk is er nog meer te vinden, ik hoop het zo voor Liouda! Groetjes vanuit de Eifel

Of registreer je om te kunnen reageren.