Rundveehouderij

Achtergrond 1151 x bekeken

Elandenjacht

“We komen eraan! Twee geschoten!” meldt het enthousiaste sms’je van de buurman. Voor het eerst maken wij het slachten en uitbenen van elanden mee. De drank vloeit rijkelijk.

Het meest sociale evenement van de regio waar wij wonen is de elandenjacht. Ik zou graag eens willen zien wat er nu eigenlijk gebeurt tijdens zo’n jacht. Ik heb echter geen jachtvergunning, en ook geen tijd om een hele week mee te gaan door het bos.
Doordat de wildstand dit jaar lager is dan in voorgaande jaren, worden weinig elanden in ons gebied geschoten. Ook mag niet alles geschoten worden. Zo mogen elandkoeien met tweelingkalveren niet geschoten worden en ook stieren vanaf twee jaar moet men laten lopen.

Trekker met koe en stier

Onze buurman is een fervente jager en zijn jachtteam heeft een quotum van drie elanden. Vanavond is het raak. “We komen eraan! Twee geschoten!” Kreeg ik door via een enthousiast sms’je.
Even later komen ze met een trekker aangereden met achterop een koe van 2,5 jaar en een jonge stier van 1,5 jaar oud. De rest van het team staat in de kapschuur te wachten.
De dieren zijn al opengesneden; het verbloeden en het verwijderen van het darmenpakket en de organen gebeurt in het bos. Daar worden al die slachtafvallen ook achtergelaten. Alleen het hart nemen de jagers mee.
Het uitbenen gebeurt op het erf bij onze buurman. Er zijn wel slachterijen die de elanden aankopen, maar de meeste teams slachten zelf. Dat is onderdeel van het jachtritueel.

Uitbenen vraagt kennis en whisky

Bij het uitbenen worden eerst de onderbenen verwijderd, het vel losgemaakt en het dier vanaf de achterbenen helemaal gestript. Pas als de achterbenen los van het vel zijn, wordt het dier opgehangen aan een katrol aan het plafond.
Het villen van de eland is een hele klus, maar het eerste dier wordt met vereende krachten uit zijn jas geholpen. Iedereen zit nog vol adrenaline. Het is soms lastig om foto’s te maken met zoveel mensen eromheen. Men leert het slachten ook van elkaar, want continue worden er tips gegeven. Af en wordt een jonger iemand wat voorgedaan.
Bij het villen van het tweede dier is er al een glaasje whisky gedronken en wordt er een stuk meer gekletst en gelachen. Ik zie dan nog maar twee jagers met messen aan het werk.

Koe is veel vetter

Het verschil tussen koe en stier is goed te zien, vooral aan de hoeveelheid onderhuids vet. Dat is bij de koe veel vetter en geler dan bij de stier. Bij de koe wordt ook nog de uier gecontroleerd op melk. Deze keer is de uier leeg, waarschijnlijk is de jonge stier een kalf van de koe geweest.

Is er wel melk en heeft men het kalf niet gezien? Dan moet het team terug om het kalf op te zoeken. Niet voor een romantisch weerzien of het zoeken van een pleegmoeder, maar om het jonge dier te schieten. De filosofie ‘een dier laat je niet onnodig lijden’ zit ook hier achter, want beter zó, dan een langzame dood door honger en kou.

Kogels blijven achter

De jagers vinden de kogels terug in het karkas. De loden kogels gaan er niet helemaal doorheen en spatten ook niet als hagel uit elkaar. Ze blijven steken bij de huid aan de andere kant. De jagers mikken op de ruimte bij de borst en de voorbenen, zodat het dier eigenlijk bijna direct stikt in het eigen bloed. Dit scheelt ook zeker bij het vinden van het dier. Raak je zo’n eland alleen in de poot dan kan het dier nog kilometers doorlopen! Deze keer was het volgens het boekje. Beide dieren zijn met één schot gedood, elk in de borst.

De mannen vertellen me vanavond wel dat het niet bare bare is, je doet het niet zomaar, het leven van zo’n groot dier nemen. Het moment van schieten levert naast spanning ook een gevoel van deemoed en respect op. Maar voor de dieren die overblijven is er deze winter wel voldoende voer in het bos te vinden.
Verschillende aspecten maken de elandenjacht bijzonder: de voorpret, de natuur waar je met je honden en je collega’s doorheen loopt (veel mooie verhalen over prachtige luchten en mooie uitzichten over de bergen, de natuur en de hemel), de adrenaline van schieten en het sociale gebeuren tijdens de slacht.

Tong is delicatesse

Bij het uitbenen worden als laatste handeling de koppen met de hele vacht losgesneden van de romp. Daarna worden de tongen losgesneden onder de kop vandaan. Als verrassing krijg ik een tong mee, die ik eerst een nacht in langzaam stromend koud water moet laten liggen, daarna een uurtje of twee koken in zout water, dan het witte vel van de tong verwijderen en af laten koelen. Eenmaal koud in dunne plakjes snijden en met mosterd op brood, een lekkernij!
Ik vind het allemaal nogal exotisch, maar we gaan het toch proberen. Iemand nog tips?

Foto's: Eleonie Pijl

Foto

Of registreer je om te kunnen reageren.