Rundveehouderij

Achtergrond 347 x bekeken

Grote, diepe, best geuierde koeien

Een echte fokker werkt niet met boekjes en cijfers, maar fokt in de stal met echte koeien. Ik ging met wat collega's op bezoek in Duitsland.

VORIGE week staken we met wat koeiengekken de grens over en bezochten we in Fuchsberg (D.) , het bedrijf van Georg Alter. Hij leverde recent een van Duitslands beste topstieren af, Lonar. Om met de conclusie te beginnen: het was er fantastisch. De ligging van het bedrijf middenin een hoogveengebied brengt nogal wat met zich mee. Alleen gras hier, geen mais. Koeien worden zoveel mogelijk geweid en ’s winters krijgen ze kuilgras, zomer en winter aangevuld met hooi naar behoefte. Met een keurige 27 kilo krachtvoer per 100 kilo meetmelk ligt hier de gemiddelde productie tussen 10.500 en 11.000 kilo per koe.

Struinend tussen de 130 melkkoeien begint ons koeienliefhebbershart sneller te kloppen. Wat een capaciteit, kwaliteit en uniformiteit. Grote, diepe koeien, met grote bekkens en een keurige conditie zonder mais te voeren.

Fokker Alter begint bij de basis en vertelt dat een veestapel nooit genoeg Paclamar Astronaut-bloed kan hebben. Dat levert hardheid. Op deze basis is hij vervolgens zoveel mogelijk gaan combineren met Round Oak Rag Apple Elevation-bloed. Bekend is dat dat the golden cross is.

Het Astronaut-bloed is zeer herkenbaar. Harde koeien met lange, attente koppen, balansrijk met prachtige, fijne zwarte vellen. Ineens staan we voor de 14-jarige Esquimau-dochter. Het dier loopt net als de rest van het koppel dagelijks 4 kilometer op en neer naar de melkstal. De gaafheid van de koe en haar uier doen niet vermoeden dat ze 175.000 kilo melk heeft geproduceerd!

In een groot deel van de veestapel is de invloed van koe Malte te zien. Dé basiskoe en het succesnummer van deze veestapel. In 2002 werd deze dochter van Plushanski Odin (Chairman × Plushanski Persuader) als 12-jarige (100.000 kilo-grens gepasseerd) tot kampioen gekroond van het Weser Ems Konvent, waarna ze met 94 punten werd ingeschreven. Haar sporen in de veestapel heeft ze niet alleen verdiend met haar excellente en bijna excellente dochters, maar ook via de mannelijke kant. Alltus is Malta’s zoon met als vader de Duitse Luna, een Coldsprings Levi × Starbuck. Van deze stier heeft Alter ruim 70 dochters (!) aan de melk, waarvan nog altijd een groot aantal oude koeien rondstapt. En hoe! Ze zijn moeiteloos te herkennen: grote, diepe, best geuierde koeien op prima benen. Wat een kwaliteit en wat een ras!

Na deze Alltus hebben kleinzonen Centurio (van Champion uit Design × Malta), Simson (van Saphir uit Luna × Malta) en meest recent Lonar (Laudan × de 93 punten- Malta-dochter Design) grote invloed op de veestapel. De veestapel heeft een krachtig fundament. Door de harde omstandigheden uitgeselecteerd en met de meest uitspringende koeien vindt nu al jarenlang lijnenteelt op koppelniveau plaats. Hier geen snelle technieken, indexen of ki-contracten. Gewoon een koeienboer die zijn eigen koers vaart, een helder doel voor ogen heeft en consequent elke individuele koe beter probeert te fokken.

Sinds de komst van Lonar weten de ki’s het bedrijf meer en meer te vinden. Jarenlang hebben zij deze eigenwijze boer met zijn ‘indexloze’ opbouw van de veestapel voorbij gereden. Ze kunnen er niet meer omheen nu de dieren op index en genomics prima blijken te scoren.

We hebben geleerd dat Lonar een niet te missen stier is om het tegenwoordig ruim aanwezige Addison/Olympic-, Shottle- of O Man-bloed te compenseren en balans, fijnheid en kwaliteit in het bot en melktype weer in te brengen. En we hebben geleerd dat deze man een vakman pur sang is, die niet volgens boekjes fokt, maar in de stal, met echte koeien en zonder cijfers. De resultaten zijn er naar.

Terugrijdend naar polderklei is een ding duidelijk, Lonar gaat meer gebruikt worden. En er zijn meer boeren die eigenwijs hun eigen koers varen. En met nóg meer overtuiging insemineer ik dezelfde avond nog een Elevationpink… met Astronaut!

Foto

Of registreer je om te kunnen reageren.