Rundveehouderij

Achtergrond 1514 x bekeken 4 reacties

Van Blaricum naar de Eifel (1)

Mijn man Henk en ik wonen nu in de Eifel, maar we komen oorspronkelijk uit Blaricum. Dat is erg veranderd. De nieuwe Blaricummers willen wel een boer zien, maar hem niet ruiken of horen.

Rond 1980 was Blaricum (in het Gooi) nog een normaal boerendorp, maar daar kwam daarna snel verandering in. De laatste twee melkende boeren zijn er begin 2007 gedwongen gestopt. Er zitten nog een paar ‘semi’-boertjes, voor het beeld. Ik roep niks nieuws, ze zeggen het zelf ook. Daar moet ik altijd om lachen. De nieuwe Blaricummers roepen altijd: ‘wat is het toch heerlijk wonen in een echt boerendorp’. Maar als er een plak hooi op straat ligt of het ruikt naar mest, dan wordt dat toch niet zo gewaardeerd.

Molenaarszoon wordt boer

Henks vader, die naast boer ook molenaar was, is in 1984 overleden. Zijn moeder bleef achter met twee zoons die nog op school zaten. In die tijd werd net het melkquotum ingevoerd en Henks moeder heeft besloten daaraan niet mee te doen. Ze verkocht veevoeders en had een soort Winkel van Sinkel, ‘De Meelmuis’, op de deel. De inkomsten daarvan waren genoeg om van rond te komen.

Blaricum geen boerendorp, maar openluchtmuseum

Mijn echtgenoot Henk wilde zijn hele leven al boer worden, maar toen hij oud genoeg was, was het voor hem niet mogelijk om melkquotum te kopen. Henk is in de winkel gaan meewerken, maar na een jaar is hij bedrijfsverzorger geworden en later bronbemaler. Hij hield in die tijd een stuk of 20 Blondes d’Aquitaine. Van het geld dat hij verdiende, kocht hij telkens wat weiland bij. Zijn doel was boer worden, het liefst met melkvee. Maar het werd steeds moeilijker om in Blaricum vee te houden. De nieuwe bewoners konden het de oude knap lastig maken! De politie stond zo aan de deur omdat een haan ‘s nachts kraaide, bijvoorbeeld. De regels voor boeren werden steeds strenger en de ene na de andere boer zag je ermee ophouden. Langzaam maar zeker veranderde Blaricum van een echt boerendorp, waar bij iedereen de achterdeur openstond in een openluchtmuseum voor nieuwe Blaricummers. Maar ja, dat gebeurt door heel Nederland.

Oude weiland nu peperdure bouwkavels

Mijn zwager woont met mijn schoonmoeder nog in het dorp. Ze hebben nog steeds de winkel in de boerderij. Daar verkopen ze vogelvoer en huishoudelijke artikelen. Ons oude weiland is nu veranderd in een zandvlakte, klaar voor nieuwbouw: de Blaricummermeent oftewel ‘het vierde kwadrant’. Het is voor nieuwbouw, tegen schrikbarend hoge prijzen!
Die prijzen zijn erg zuur voor de kinderen van de oorspronkelijke bewoners. Een vriendin van me heeft een stukje grond van haar moeder geërfd waar ze in de toekomst, als ze genoeg gespaard heeft, haar huis op zou kunnen bouwen. Ze heeft echter een normale baan als fysiotherapeute (en ja, een van de reacties is van mij). Het is toch ongelooflijk dat je voor een stukje bouwgrond van nog geen 500 vierkante meter iets van €2.250 per jaar aan OZB moet betalen! Dat is ook de reden dat bij overlijden veel boerderijen verkocht moesten worden. Voor mensen met een normaal inkomen zijn de successierechten niet te betalen.

Foto

Laatste reacties

  • no-profile-image

    Carin van den Berg

    Dit artikel verwoordt heel goed hoe ik hier over denk. Het grappige is dat ik het via een zogeheten 'retweet' op mijn Twitterpagina zag verschijnen. Heb de link zelf ook maar doorgetwitterd.

    Juist vanavond heeft de raad van Blaricum een Strategische Visie aangenomen die dit 'boerengevoel' van Blaricum wil behouden, maar is dit boerengevoel er nog wel of inderdaad een schijn die op wordt gehouden!

  • no-profile-image

    Ed Bakker

    Monique dat vind ik nou weer eens leuk,ik hebvan 1961 tot 1967 bij loonbedrijf De Ridder uit soesterberg gewerkt en kwam in de zomer in de meent hooi persen en in de winter uit de berg persen in Blaricum en Huizen voor twee commissionairs Dirk van de Wart uit Eemnes (cafe' billart Dirk van de Wart in het dorp) en Jan Keizer die woonde op de laatste boerderij aan de wakkererdijk voordat je de meent in rijd
    Ook voor de familie Rigter uit Blaricum deden we persen en combinen Vooral s'winters kwam er voor dat er begonnen werd en na dat het werk klaar was en s'middags na het eten de borrel aan te pas ,dat was altijd echt gezellig

  • no-profile-image

    Sietske

    Ik heb met veel plezier in Blaricum gewoond. Met veel intereese heb ik het verhaal gelezen natuurlijk ken ik de winkel waar anders kun je goed zaad krijgen van Sluis voor de bollies = aas van een karpvisser. Grote karpers uit de Gaasperplas vonden het lekker. Fotos als bewijs 40 pond!
    Ik weet dat de boer op de weg vlakbij de kerk ze zoon naam vergeten zag ik altijd op de tractor lang lang geleden van Klooster ja dat was ze naam. Van mijn ouders begrijp ik dat hij boert in Lelystad Voor mij wonen er teveel BN ers in Blaricum lol wegwezen. Te duur voor mij. Nee niemand wil wonen waar ik woon mooi zo houden zo lekker landelijk iedereen groet elkaar mensen durven elkaar nog in de ogen te kijken en ja alles wat beweegt groeten ze hier leuk toch en toch zit je in Nederland veel ruimte als ik naar huis rijd altijd groot licht aan waar kan dat nog in Nederland zonder iemand te verblinden. Je rijd hier op het midden van de weg om konijnen te sparen. Enfin Eifel klinkt ook super maar wat ze allemaal met de boeren uitvreten is mij een raadsel niet eerlijk en ja Blaricum is voor mij altijd nog stukje cultuur zit in me hoofd geprint alle goede dingen. Sorry voor het lange verhaal delete mag lol groetjes Sietske

  • no-profile-image

    Pien van Gelder

    Hoorde tot een paar jaar geleden de koeien nog loeien die op dat weiland liepen. Prachtige mooi bloeiende slootjes. De lucht van koeienstront. Helaas het is voorbij. Een zandvlakte rest ons, klaar voor bebouwing. Bah, wat triest. Nederland raakt al het mooie kwijt.

Of registreer je om te kunnen reageren.