Rundveehouderij

Achtergrond 191 x bekeken 4 reacties

Terug van reis in verleden (1)

Ik heb veel reacties van lezers gehad op mijn blog over de reis van mijn vrouw en kinderen naar Siberië. Velen vroegen me op deze site en via rechtstreekse mails hoe het afliep. Dat zal ik in de komende blogs vertellen.

Mijn vrouw Liouda ging met onze kinderen Antonina (10) en Mathei (7) naar Siberië om het graf van haar moeder te (be)zoeken. Die overleed in de winter van 1973.

40 dagen op reis geweest

Ze zijn in totaal 40 dagen weg geweest en hebben met zijn drieën heel veel gereisd. Reizen met het openbaar vervoer is in Rusland schreeuwend duur. In totaal hebben ze aan trein- en busreizen omgerekend ruim €2.000 uitgegeven. Gelukkig hadden ze niet al te veel verblijfskosten. Ze woonden in bij familie. De tantes waren dolgelukkig en in tranen met haar en onze kinderen op bezoek. Ze hadden elkaar 27 jaar niet gezien.

Moeizaam telefonisch contact

We hebben in die tijd veel telefonisch contact gehad met elkaar. Nou, beter gezegd: we hebben vooral geprobeerd om contact te krijgen, want vaak lukte dat niet best. Als ik haar al aan de telefoon kreeg, klonk Liouda heel opgewekt. Antonina zei elke keer: “Super, alles is super met ons.” Mathei was meestal wat minder enthousiast. Hij vond het bekijken van de dorpjes in Tatarstan (ook wel Tatarije), in Perm en omstreken, niet echt top. Winkels en monumenten bekijken is niet interessant als je zeven bent.

Jongen van zeven rookt

Helemaal vrij van kwajongensstreken bleef Mathei ook daar niet. Liouda zei me eens dat ze ’s nachts niet had kunnen slapen omdat Mathei rook ‘als een fabrieksschoorsteen’. Ze dacht dat hij ergens een vuurtje had gestookt. Maar wat bleek? De dorpsjeugd had hem aan het roken gezet met droge bladeren, opgerold in een stukje krant. Dat was zijn eerste en laatste rookexperiment!

Treinreis van dik drie dagen

De treinreis vanaf Almaty naar Siberië duurde dik drie dagen. Zo’n treinreis is een hele belevenis. Zo is hun wagon een keer overgehangen op een ander treinstel en gekoppeld aan een andere locomotief.

De wagon waarin ze reisden, was niet onderverdeeld in vierpersoonscoupés maar was een grote ruimte. Slapen moet je dan op slaapbanken. Dat is ze meegevallen. Antonina heeft veel naar buiten gekeken en wat spellen met Liouda gedaan. Mathei heeft zich kunnen amuseren met een ander jongetje.

Oude kerken en moskeeën bekijken

De reis voerde eerst naar Kazan. In die mooie stad zijn ze twee dagen gebleven en hebben daar de toerist uitgehangen. Die stad is bezaaid met Russisch-orthodoxe kerken, moskeeën en oude gebouwen vol kunst. Ondanks 70 jaar communisme is er veel bewaard gebleven, zwaar verdedigd door de bevolking, ook tijdens het juk van de communisten. De laatste jaren wordt er veel gerestaureerd. Je struikelt er bijna over de Duitsers, die er doorheen trekken op rondreis door Rusland. Veel Duitsers hebben in dat gebied namelijk Russische wortels en er wonen nog veel familieleden van na de oorlog.

Foto

Laatste reacties

  • no-profile-image

    Sybren

    Het is leuk om weer van je te horen, Bert
    groet Sybren

  • no-profile-image

    Jansen

    Hoi Bert. Ja eindelijk met een lange J.
    Nu eens een antwoord wel heel beknopt maar toch het is een antwoord. Op de reis van je vrouw en kinderen.Zoals je schrijft in aanvang dat velen je direct en in direct gevraagd hebben hoe is het gegaan?Wacht ik ook al maanden op een blog van je.
    Mis de pijn en het emotionele er in van jouw uit. Maar zal wel komen om dat je er niet bij bent geweest en de blogs hebt moeten maken als een journalist vragen stelen aan je Liouda en kinderen van hoe dit en hoe dat en het waarom.Even goed als je de eerste blog daar gaan ze leest en dan deze blog is het wat je bedoeld om te schrijven wel duidelijker.
    Bert en jouw ijzer sterke Liouda geef die 2 gemixte kinderen in bloed voering van zo ver uit elkaar.DE zet voor hun toekomst en jullie 2 hebben een nest waar velen op jaloers zouden zijn.
    Jansen.NL

  • no-profile-image

    Bert

    Jansen.Klopt wat je schrijft.Het was en is tot vandaag een vorm van journalist.Maar zoals ik vaker zeg je ziet hier een program over mensen die zoeken hun familie.Ik kijk er weinig naar want het is altijd af lopen met natte ogen als dat program die mensen bij elkaar brengt.Natuurlijk ze maken dat program zo dat er ook wat te huilen is. Maar ze doen het wel.Ze hebben al vele families1s bij elkaar gebracht waar niemand van die familie ooit over zou durven denken.Komt dan natuurlijk op tv.Vorige week zat ik ook er weer naar te kijken en dat was wat man.Hele geschiedenis werd verteld en met foto van wat er was.Dik 75 jaar moeder en dochter van elkaar weg. Elk denkende die is doodt maar door program gevonden.Wat denk je dat de zaal deed toen ze toch nog als moeder en dochter bij elkaar kwamen.Huilen man en huilen.IK OOK. man dat doet je wat. Als je zelf met een meisje ontmoet,vrouw leeft nu hier samen.Velen zegen Bert je mist wat maar ik zeg nee ik miste wat toen zij ook miste en op uit geëxperimenteerde leeftijd hebben we elkaar ontmoet.En ik ben blij met haar en zij blij met mij.Ik snap vaak niet waarom maar is wel zo.
    Ik dank Liouda voor alles zo vaak maar het haar in het gezicht zeggen nog steeds moeilijk.
    De blogs zullen niet echt goed zijn.Maar Ik ben blij met mijn rot leven in NL.Alleen dat heeft me klaar gemaakt om hier te komen en Liouda te ontmoeten en er mee verder te leven.
    Bedankt allemaal voor jullie vragen en voor de antwoorden.
    Liouda Antonina,Mathei en bert

  • no-profile-image

    Patrick

    Ja Bert ,

    Zonder voorafgaandelijk te weten de inhoud op je reactie aan mr janssen vrees ik dat we op het ogenblik ergens op dezelfde golflengte zitten .Ik hoop dat je inzage zal nemen , sos ... .
    Het is hoe dan ook of het een familie vriendin of weet ik veel meer is een harde realtiteit als mensen die elkaar lief hadden na 13 15 20 of meer jaar terug bij elkaar worden gebracht .
    Ik vrees dat hoe snel de maatschappij tegenwoordig snelt dag in dag uit , het leven dan pas echt ontdekt word.

Of registreer je om te kunnen reageren.