Rundveehouderij

Achtergrond 395 x bekeken 1 reactie

Oogst in onstuimig Noorwegen

Aan de onstuimige Noorse kust is de oogst een spannende gebeurtenis. Opnieuw is het klimaat een onstabiele factor, maar gemis aan arbeidskracht gooit ook roet in het eten.

De oogst van vorig jaar, die letterlijk en figuurlijk in het water was gevallen, had een waardeloze kuil tot gevolg, waardoor de koeien fors in melkgift terugliepen. Het enige wat wij konden doen, was tonnen krachtvoer ervoor gooien, want het quotum moest vol. Niet vanwege een boete, die zijn er niet, meer een prestigekwestie. Toch vielen de uiteindelijke resultaten, vergeleken met de regionale- en landelijke cijfers wel mee. We haalden de eindstreep van ‘het quotum vol’ met de hakken over de sloot. We molken vier koeien extra en samen met het jongvee en de stieren vraten de 28 melkkoeien 75 ton aan krachtvoer. Deze oogst was dus nog spannender dan de vorige, want we willen op de volgende balans de krachtvoerpost een stuk lager zien. Maar ja, je blijft afhankelijk van de weergoden.

De eerste snede

De aftrap op maandag 8 juni was echt perfect met een stralende zon en een flinke wind. Toen de double-cutter werd gestart, gaf dat een enorme bult herrie, en zo vanaf de veranda, was dat voor mij een echt kippenvelmoment. We werkten keihard om zo veel mogelijk wagens de sleufsilo in te rijden, want de ervaring heeft ons geleerd dat in juni een buitje zo gevallen is. Zo ook dinsdagmiddag, waardoor het werk uren stillag omdat het gras te nat was. Het scheelde dat het ’s nachts niet donker werd en we dus konden doorwerken.

Het lukte niet om 14 hectare de silo in te rijden, want dinsdagavond ging de telefoon. De boerenloonwerker die donderdag 5 hectare zou komen balen, vertelde dat er vanuit Litouwen een regengebied op komst was, dat mogelijk ook Bessaker zou bereiken. Echt vreselijk balen, maar we namen geen enkel risico. Zodoende ging maar 8 hectare aan gras de silo in en werd het plastic eerder over de kuil gelegd dan het plan was.

Arbeidsintensief

De boerenloonwerker was wel weer blij, hij mocht nu woensdag 11 hectare doen. Die leverden 282 ronde balen op die Johan in de dagen na de oogst naar de rand van de weides bracht. Een kleine tegenvaller was dat het gras van de 5 hectare achter in de vallei de silo niet in kon. Die balen liggen volgend voorjaar in de weg, als deze weide opnieuw geploegd en ingezaaid wordt. Om deze weide erbij te pakken, hadden we zeker twee extra dagen moeten hebben, want een rit op en neer door de vallei en het lossen duurt een halfuur. Ter vergelijking: de oogst van de dicht bij de silo gelegen weide van 3,2 hectare duurt een volle dag.

Een snellere en makkelijkere oogst blijft voorlopig een droom. Het betekent andere machines aanschaffen én een ingrijpende verbouwing van de silo. Het is namelijk nu al centimeterwerk om de silagewagens de roldeuren door te manoeuvreren. Voor zwaardere en bredere machines moet de hele voorgevel eruit. Als pachter zijn voor ons dergelijke investeringen niet aan de orde. We moeten het voorlopig dus op deze manier doen.

Gemis aan arbeidskracht

De loonwerkers stuurden een rekening van €4.460 (excl. btw en incl. 4,5 uur harken met een dubbele Taarup-hark). Aan de tweede snede hadden ze wederom een goeie klant aan ons. Het was helaas niet mogelijk de andere sleufsilo te vullen, want de ingehuurde knecht die bij de eerste snede hielp, was nu bij een andere boer werkzaam vanwege diens vakantie. En andere geschikte mensen zijn er niet.

Het eerste gedeelte van de tweede snede haalden we binnen in het eerste weekend van augustus in een veldperiode van drie dagen. Dat is uitzonderlijk in de Noorse landbouw, waar maaien en inkuilen met toevoegmiddel meestal op dezelfde dag gebeurt. Het tweede gedeelte verliep weer minder goed en dat was pech. We besteedden het maaiwerk uit om een nog betere droging te krijgen, en de boerenloonwerkers namen hun maaier met breedafleg mee. Helaas kwam er ’s nachts een dikke mist opzetten en ’s morgens vroeg een flinke bui.

Ook dit jaar is onze conclusie dat de maanden mei en juli zeer droge maanden zijn, maar dat juni zijn staart roert en doet wat ‘ie wil. Achteraf kunnen we dus terugkijken op een geslaagde eerste snede die op 10 juni ruim op tijd en redelijk van kwaliteit binnen is gehaald. Over de tweede snede zijn we iets minder tevreden.

Bekijk ook de foto's van de eerste snede »

Foto's: Vera Wijnveen

Foto

Eén reactie

  • no-profile-image

    freek

    hier in nieuw zeeland gebruiken we trucks om het kuilgras van het land te transporteren naar de kuil. Omdat deze meer inhoud heeft en harder kan rijden is het meer economisch. Op het land rijd een tracktor met een opraper die het in de wagen spuit, de wagens rijden vervolgends naar de kuil waar ze het voor de kuil dumpen en een shovel duwt het vervolgens op de kuil en verdicht het.

Of registreer je om te kunnen reageren.