Rundveehouderij

Achtergrond 1289 x bekeken 4 reacties

Lessen uit Canada

Ik bezocht in Canada enkele open dagen en flink wat bedrijven. Ik stak er veel van op. Ik leerde over zaken waarover ik in Nederland niets hoor en zag veel bijzondere combinaties in de melkstallen.

Op een open dag in Ontario zag ik een nieuwbouw aan de bestaande stal. De oude stal bestond uit 2x3 rijen boxen met een mat. De nieuwe stal was even breed, maar telde slechts 2x2 rijen. De boxen waren veel dieper dan in de oudbouw en het gangpad lag nu aan de buitenkant. Bij regen zijn de boxen dus niet meteen nat. Ook waren de boxen voorzien van zand. Dat betekent een optimaal koecomfort, uiteindelijk moet je het daar toch mee verdienen.

Ook zag ik op de grote bedrijven dat ze overal grote hokken hebben op stro voor de droge koeien. Er is ook veel aandacht voor de droge en verse koeien. Bij London Dairy werden vier groepen droge koeien gehouden: far off koeien en vaarzen en close up koeien en vaarzen.

Delaval gecombineerd met Afikim

Wat me ook opviel was dat op veel bedrijven gewerkt werd met een combinatie aan onderdelen in de melkmachines. Geen complete melkstal van Delaval, maar de vacuümpomp, melkleiding en stalinrichting van Delaval en de elektronica van Afikim. Opvallend: geen enkel bedrijf gebruikte de elektronica van Delaval. Ze gebruiken allemaal die van Afikim met standherkenning.

Interessant, want in Rusland zie je veel problemen met de elektronica van Delaval en andere leveranciers. De apparatuur werkt met een herkenningspoortje dat altijd 1 tot 2 procent van de koeien niet herkent. Bij een gemiddelde Nederlandse boer is dat geen probleem. Ten eerste zijn dat maar twee tot vier koeien per dag. Ten tweede kent die boer zijn koeien, dus hij voert ze even met de hand in.

In Rusland betekent dat op een bedrijf met 2.000 koeien en drie keer daags melken dat al 60 tot 120 koeien niet correct herkend worden. Als je dan ook nog eens in een 2x30 of zelfs nog grotere melkstal melkt, verschuiven alle 30 koeien één plek als nummer 1 niet goed herkend word. Dus dan komt een dergelijk systeem niet verder dan 92 procent herkenning. Dat is rampzalig.

Pas toen ik dat hoorde begreep ik waarom ze in de Verenigde Staten veel rechtstreeks op de buis melken. Dan heb je in ieder geval de kosten niet. Want een perfect werkend systeem kost niet alleen veel geld, je moet ook de managementvaardigheden in huis hebben om te zorgen dat alle koeien een werkende transponder om hebben.

Foto

Laatste reacties

  • no-profile-image

    Ontario Dairy Farmer

    Dairy Master, Germania, De Laval, en Afikim worden allemaal door de zelfde verkocht. Dus zo veel van vershillende dealers is er niet. Als je hier in Noord America een Germania stal wilt hebben met electronica komt die automatisch van Afikim, al is Germania van De Laval. De Laval heeft hier niet de zelfde naam dan in Europa, hier staan ze voor goedkoop, niet altijd kwaliteit. Afi heeft dat wel. De Dairymaster is er vooral om het systeem met een enkele pulsatie en hoog liggende melklijn.

  • no-profile-image

    Jeroen

    Landen vergelijken is erg moeilijk. Daar zijn de kosten voor bouw lager en minder ingewikkeld om het voor elkaar te krijgen.
    Mooiste is een vaarzen groep te hebben.
    Daarnaast vergeet niet dat elke droge koe 65 cm vreetplaats nodig heeft.

  • no-profile-image

    ik

    niet alleen in nederland problemen met de electronica van delaval dus?!

  • no-profile-image

    casev

    die transponder op de poot, en aan de putrand. Slim bedacht ! Ik ben alleen benieuwd of die transponder na 10 jaar, en ....x `n koe erop trappen nog zo mooi blijft zitten....

Of registreer je om te kunnen reageren.