Rundveehouderij

Achtergrond 571 x bekeken 8 reacties

Het Nederlands slijt

Hier in South Alberta wonen veel mensen van Nederlandse afkomst. Maar ze spreken de taal steeds minder. Wij spreken thuis een mengelmoesje.

Hier in South Alberta en vooral rond Lethbridge wonen veel (oud-) Nederlanders. Velen zijn al eind jaren 40, begin jaren 50 naar Canada vertrokken. Maar ook nu druppelen er nog steeds nieuwkomers binnen. Het ene jaar meer dan het andere.
De laatste paar jaar komen er veel mensen binnen met een werkvergunning. Ze mogen dan 1 tot 3 jaar werken en moeten, als ze langer willen blijven, opnieuw een werkvergunning aanvragen. Sommigen proberen dan te immigreren.

Deze manier van naar Canada komen heeft als nadeel dat als je oudere kinderen hebt, deze niet zomaar mogen gaan werken. Daar gaat dan nogal wat telefoontjes en papierwerk aan vooraf. Een zoon van vrienden van ons mocht bijvoorbeeld geen werkervaring opdoen voor zijn school omdat hij geen immigrant was. Een grote teleurstelling voor hem. Hij is toen naar Nederland gegaan om wat werkervaring op te doen. Achteraf had dit helemaal niet zo hoeven te gaan. Was er wat meer werk van gemaakt, dan had hij gewoon zijn ervaring hier kunnen opdoen.

De reden dat veel mensen hier rond Lethbridge neerstrijken is vaak vanwege de kerken. Er zijn hier verschillende kerkgenootschappen. Als je emigreert word je ook aangeraden om je bij een kerkgenootschap aan te sluiten zodat je er sneller 'in' komt.

Het gebruik van de Nederlandse taal begint er steeds meer uit te gaan. Toen wij 15 jaar geleden emigreerden, werd er nog veel meer Nederlands gesproken. Toch zie je dat vooral onder de oudere mensen het Nederlands steeds meer terugkomt. Mensen die rond 1950 al geëmigreerd zijn, verliezen de Engelse taal als ze ouder worden. Ik heb in een verzorgingstehuis van ons eigen kerkgenootschap gewerkt, en daar wordt hoofdzakelijk Nederlands tegen de mensen gesproken. Zo voelen ze zich alleen al door de taal erg thuis, ze hoeven geen moeite hoeven te doen om zich verstaanbaar te maken.
De jeugd die hier geboren is verstaat het Nederlands vaak wel, maar ze willen het niet spreken uit angst om fouten te maken.

Bij ons in huis wordt een echt mengelmoesje gepraat. Zo betrappen we ons zelf er nog wel eens op dat we zelfs in één woord beide talen gebruiken. Dat is natuurlijk niet om aan te horen.
Onze oudste zoon is erg op het Nederlands gericht. Onze middelste, die bij het spreken meer moet nadenken dan de andere twee, houdt er juist weer van om Hollandse boeken te lezen. Zo heeft hij al heel wat Kameleons versleten. En als hij ergens komt waar hij een Kameleon-boek ziet dat hij nog niet heeft gelezen... gaat dat gegarandeerd mee naar huis

Foto

Laatste reacties

  • no-profile-image

    Ed Bakker

    Ja Hennie gaat hier eigenlijk net zo ook nederlanders die hier zijn gekomen met erg jonge kinderen hebben de kinderen vaak moeillijk met het nederlands op school en vriendjes iedereen zelfs vaak de ouders tegen de kinderen spreken engels of hier frans onze kleinkinderen weten al snel als opa hollands praat het maar beter is uit de buurt te blijven want dan gaat er iets niet helemaal naar wens maar ik denk dat overal zo is
    Hennie hoe gaat het verder bij jullie wat voor zomer hebben jullie hebben jullie goed hooi kunnen maken
    hier is het sinds het voorjaar VEEL te veel regen, voor de veeboeren hooi maken is een moeilijk te beoefenen kunst dit jaar en de gewassen staan er erg wisselvallig voor .Verder gaat alles goed met ons
    Groeten Ed

  • no-profile-image

    Hennie

    Hi Ed,
    We hebben tot nog toe een natte zomer. Niet dat het verschrikkelijk veel doet, maar wel dat we tot nog toe onze tweede snee luzerne niet hebben gemaaid en gehooid. Het silagen gaat er soms nog tussen door. Verleden week hadden we een mooie week, maar deze week weer de hele week nat. De gewassen staan verder wel goed, maar naar de regen, vooral van deze week ligt het merendeel plat. Ja , wij willen ons hollands bijhouden voor mijn ouders die hier ook wonen, en nog familie in Holland. Het zou jammer zijn als de grootouders de kleinkinderen niet meer kunnen verstaan.

    Groeten, Hennie

  • no-profile-image

    Jeroen

    Als je emigreert word je ook aangeraden om je bij een kerkgenootschap aan te sluiten zodat je er sneller 'in' komt.

    Je kan je ook gewoon bij andere clubs aanmelden. Voor iemand, die niet gelooft zou dat een "marteling" (weet even geen beter woord) zijn. Maar wel vaker gehoord, voor acceptatie in Amerika/Canada om naar de kerk te gaan.

  • no-profile-image

    Boer

    Ik ben het volledig me je eens Jeroen. Ik vind helemaal geen reden om naar de kerk te gaan. Je gaat omdat je erin gelooft, niet om ertussen te horen. Maar helaas blijkt het wel zo te werken. Dat is als je tenminste persee bij die groep wil horen. Hier in centraal alberta waar wij wonen is het ook zo. En ik heb niks tegen de kerk of geloof. Maar als ik naar de kerk MOET om erbij te horen...nee dank u. Maar om even op het topic terug te komen, wij wonen nu 11.5 jaar in Alberta en ik moet zeggen dat het inderdaad soms moeilijk is om op de juiste manier uit je woorden te komen. Nou praten wij thuis nog wel gewoon Nederlands maar er zijn altijd van die woorden die je dagelijks gebruikt op de engelse manier. Zoals een koe breeden of dergelijke, of die koe is in heat. Maar dat hou je toch denk ik. Groeten Boer Barkie.

  • no-profile-image

    Jan

    2 Dingen: dat kerkgang kan bijdragen tot een snellere integratie hier in Canada is een feit maar het ligt er wel aan welke kerk je naartoe gaat. Wij werden er niet veel wijzer van (RK kerk)
    Wat betreft de Ned. taal: een advies aan nieuwkomers: onderhoudt het nederlands, vooral bij jongere kinderen. Voor je het weet zijn ze het helemaal kwijt en dat is niet alleen zonde van verlies van kennis maar ook lastig als er familie over komt of wanneer zij zelf Nederland weer eens bezoeken. Toen wij emigreerden was onze dochter 10 en na 10 jaar had ze genoeg van Canada en besloot weer terug te keren naar Nederland en ondanks dat ze prima nederlands sprak bij aankomst was toch haar grootste probleem de Nederlandse taal, vooral het begrijpend lezen en de gramatica. Nu had zij dus ook maar tot haar 10e Ned. taalonderwijs genoten dus kon ze alles ook niet weten maar het geeft wel aan dat je de kennis die je een keer hebt, moet zien te behouden door te onderhouden. Dus bij ons is het binnenshuis verplicht Nederlands te spreken.

  • no-profile-image

    Jacqueline

    Hier een berichtje van een "ongelovige". Wij behoren niet tot een kerkgenootschap, was wel het eerste wat met vroeg toen we hier kwamen. Toch hebben we ons plekkie aardig gevonden. Als je achter de geraniums blijft zitten zal het moeilijk zijn, maar meng je je in de gemeenschap dan is het ontzettend gemakkelijk geaccepteerd te worden. Bij ons is het via sport, bieb, vrijwilligerswerk en werk gegaan. Ook heeft men ons in onze waarde gelaten, zoals wij ook alle "gelovigen" in hun waarde laten. Ieder zijn eigen ding en wij het onze.
    Wij zitten hier nog maar 2 jaar dus thuis wordt er nog NL gesproken. De jongste schrijft noagl wat brieven naar NL en heeft nu wel eens moeite om een woord goed te schrijven. We blijven dit dus ook doen, schrijven. Voor de rest spreken de meiden al accentloos Engels en kun je bij ons ouderen toch het NL nog goed horen, dat zal ook altijd wel zo blijven. Dat de kinderen op den duur het NL een beetje zullen verliezen twijfel ik niet aan, maar dat duurt nog wel even. We hebben het hier prima naar ons zin, komt denk ik ook wel door de gemeenschap en hoe je jezelf daarin opstelt.
    En Hennie, ik denk dat we eind augustus even langskomen, maar daar mail ik je nog wel over.
    Groeten van de (bijna) buurtjes, zit maar 1 gravel tussen, niet?

  • no-profile-image

    Familie Rijkse

    Ha allemaal!

    Dat het handig is om je 'moedertaal' bij te houden, is niet verkeerd. Na bijna negen jaar in Canada te hebben gewoond, zijn wij terug gegaan naar Nederland. Hier hebben wij er nu alleen maar voordeel van dat wij tweetalig (Nederlands en Engels) zijn opgevoed. Dus, als tip. Probeer je Nederlands goed bij te houden. Tweetalig zijn heeft vaak meer voordelen dan nadelen. :-)

  • no-profile-image

    Jozien Angenent

    hoi Hennie, leuk je artikel te lezen, toen we laatst bij jullie waren spraken alle kids samen volgens mij een soort mengelmoesje: onze jongste, Ronald, is nu 15 en na tweeenhalf jaar hier weet hij volgens mij niet eens welke taal hij tegen wie praat, zij zet die knop niet eens om, het gaat vanzelf; als onze 2 jongsten uit de schoolbus kwamen spraken ze engels, eenmaal thuis als ze ons zagen, o ja, pap en mam, nu in het NL; leuk dat ik hier op de weblog bij de reacties ook weer Barkie en Jacqueline tegenkom, met hen praten we dus Dutch, mijn man Henk gaat volgend semester voor de 4e cursus english as second language, heel erg nuttig, maar wij zullen altijd blijven praten met accent, en willen thuis met de kids dus NL blijven praten maar nu Stefanie een Canadees vriendje heeft, moeten we dan in huis met hem erbij zeker engels gaan spreken; in onze varkens sector spreken ook veel mensen/relaties NL, maar alle technische termen doen we automatisch in het engels, is zou soms eigenlijk niet eens weten wat dan het NL woord zou zijn! En bij onze Kerk hier praten mensen beide talen, soms is het wel gemakkelijk, je kan nu nog veel gezelliger in het NL een avondje babbelen vinden wij. Koffie is hier klaar, dus kom een keertje naar de geitjes kijken? Groetjes van Jozien Angenent, een paar gravels oost van je..... BYE

Laad alle reacties (4)

Of registreer je om te kunnen reageren.