Rundveehouderij

Achtergrond 510 x bekeken 2 reacties

Kalf met navelbreuk vlucht bergen in

De Noorse melkprijs gaat weer iets omhoog. Dat komt goed uit, want kalfje Rosa zorgt voor hoge veeartsrekeningen.

Het schrijven van deze blog gebeurde met enige aarzeling, en dat komt door het onderwerp. Dat staat in schril contrast met die waar de andere bloggers over schrijven. Melk die niet meer opgehaald wordt, melkprijs van 20 cent, blogger verlaat emigratieland, allemaal ellendige en onzekere toestanden. Bij het zien van de titel ‘kersenpluk’ dacht ik: hé, eindelijk weer een blog met een positief geluid, maar nee, ook boven deze blog hangt een donker wolkje, vanwege de lage opbrengstprijzen.

Melkprijs weer omhoog

Zal ik dan schrijven dat bij ons de melkprijs per 1 juli weer met 10 øre omhooggaat, toch altijd goed voor €0,01? En dat de enige boer die op dit moment klaagt, de Noorse ecologische boer is, omdat hij die verhoging niet krijgt! Reden hiervoor: het niet gebruiken van de duurder geworden kunstmest, aldus onze melkfabriek, meieri Tine. Protesten alom want, zeggen de ecoboeren: onze meerprijs daalt nu van 85 naar 75 øre (van €0,095 naar €0,085) en dat is een slecht teken.

Financiering nodig? Dan doe je iets niet goed

Geen geldzorgen dus, hier in het ‘hoge noorden’. En de boerenloonwerker die bij ons het geploegde land komt bekalken en vertelt dat hij de bank een lening heeft moeten vragen om het te kunnen uitzingen, kijk ik wat bevreemd aan. Dan doe je iets niet goed! De donkere wolken waar wij mee te maken hebben, zijn alleen de regenwolken die zich in april en mei vrijwel niet lieten zien, maar wel tijdens de oogst begin juni, zodat we ook dit jaar het beoogde drogestofgehalte van 30 procent bij lange na niet gehaald hebben. Het is maar de vraag of we de 25 procent halen! Andere donkere wolken zijn die met de zorgen om de dieren in het algemeen, en ons enige Fleckvieh-koekalf in het bijzonder. Lezers die dit totaal niet interessant vinden, en liever over ‘echte ellende’ lezen, kunnen beter nu stoppen en morgen een nieuwe blog pakken!

Driemaal bingo met de schapen

De zorg om de veestapel kan wel behoorlijk op mijn schouders drukken; met 70 dieren op stal is er altijd wel wat. En ik kan geen dier zien lijden. Het liefst wil je dan thuis en met de enkele hobbydieren die er zijn, geen zorgen, maar die vlieger gaat dus mooi niet op. Er zijn maar drie schapen, en met alle drie was er wel iets! Het ene schaap wil alleen haar dochter en prakt zoonlief het kraamhok door, het andere schaap wordt midden in de nacht door de veearts van een halfdode tweeling verlost. En de derde kreeg wel een uiertje maar geen lammetjes en was wekenlang depressief.

Pinquin in Hollands achtertuintje

Thuis lopen een schele Siamese poes (de echte) en een Abessijnse kater. De laatste heeft echter last van stemmingsstoornissen; rent razend rond om vervolgens uren op de loer voor de koelkast te liggen, en ik snap maar niet waarom. Tot ik op een dag een hagedisje achter het straalkacheltje vind, heerlijk surfend op de warmtegolven. Een hagedis in Noorwegen! Dat is voor mij hetzelfde als een pinguïn in mijn Hollandse (ex)achtertuintje. Dus niet, zegt Wikipedia: hagedissen komen zelfs 300 kilometer boven de poolcirkel voor en hebben zich helemaal aangepast aan het klimaat. Ze leggen geen eieren meer, maar baren de jongen. Onze nieuwe huisgenoot is door mij uit de bek van de Abessijn gered, en is nu weer terug in de natuur, maar wel met gehalveerde staart.

Veeartsen achtervolgen kalf de bergen in

Zoals ik al zei: in de stal is er altijd wel wat. Nadat we hier het hele scala aan kalverziektes hebben gehad, constateert de veearts een navelbreuk bij Rosa, ons zes weken oude Fleckvieh-koekalf. De operatie gebeurde in de open ruimte voor de sleufsilo’s en behalve dat Rosa halverwege bijkwam en nieuw narcosemiddel moest hebben, is alles goed verlopen. Nog geen vijf minuten na de operatie springt Rosa, zo fit als een hoen, uit haar hok. Ze kiest niet voor een rondje om de boerderij, maar rent linea recta het dorp in, met Johan rennend in haar kielzog en de beide veeartsen die per auto volgen. Gelukkig rent ze niet de zee in, maar duikt tussen de vele struiken en bomen die op de bergen groeien. Na een lange, wilde klimpartij loopt ze zich vast in een den. En wanneer Johan veearts Arne Dag ziet liggen, met bovenop hem Rosa, bedenkt hij zich geen moment en stort zich daar weer bovenop. Ik had het graag willen zien, maar ik zocht naar Rosa aan de andere kant van de berg, en heb dit hele spektakel gemist.

Navelbreuk

In de fotoserie is de operatie van de navelbreuk te zien, en is dus niet zo geschikt voor zwakke magen! Ook zie je het abces, dat zich na de operatie ontwikkelde, en waarvoor Rosa opnieuw twee keer onder narcose moest.

Bekijk de foto's »

Foto's: Vera Wijnveen

Foto

Laatste reacties

  • no-profile-image

    Fozzy Bear

    Sinds wanneer grenst noorwegen aan duitsland? (foto duitse grenspost)

  • no-profile-image

    Vera

    Ha Fozzy Bear, ik heb het verkeerde woord gepakt, niet zo slim! Het is een voormalig uitkijkpost uit WO2.

Of registreer je om te kunnen reageren.