Rundveehouderij

Achtergrond 155 x bekeken

Al tien jaar bittere tranen

Vergeven klinkt makkelijk dan het is. De boer waar ik was kon het in elk geval niet. Er was te veel gebeurd in zijn familie.

Het gebeurt niet vaak, maar ik was er stil van. Van het verhaal van een boer die een mooi varkensbedrijf had opgebouwd. Begonnen met niets en na jaren van bloed zweet en tranen, stond er iets. Er was zelfs plek voor de kinderen om in het bedrijf te komen. Toen zij trouwden was er ook plek voor hun partners. Die stroopten de mouwen op en togen eveneens aan het werk. Alles floreerde. De biggen groeiden als kool en er kwamen nieuwe locaties bij. Maar er kwam nog meer bij: een buitenstaander.

Eén van de kinderen werd verliefd buiten de deur. Daar kon het huwelijk niet tegen en een echtscheiding volgde. Maar het bedrijf bleef overeind, tot grote opluchting van iedereen. De ouders trokken het echter niet meer. De lol was eraf. Het was nu geen familiebedrijf meer. Ze waren bang dat de nieuwe geliefde een negatieve invloed zou hebben, zodat het bedrijf kapot zou gaan. Ze waren ook boos op hun kind. Dat die het zover had laten komen. Dat die niet bestand was tegen de charmes van de nieuwe liefde. Want wat was er mis met de oude? Niks toch zeker? Ze snapten er niets van.

Een aangrijpend verhaal met veel tranen. Ik dacht dat het allemaal nog vers was, maar nee. Het bleek zich tien jaar geleden te hebben afgespeeld. Nu nog steeds stonden de ouders ermee op en gingen ermee naar bed. De foto van hun ex-schoonkind stond nog altijd op de schoorsteenmantel, het nieuwe schoonkind hadden ze in al die tien jaar nog nooit de hand geschud. ‘We kúnnen het niet’, zeiden ze terneergeslagen en ze vroegen zichzelf af waarom niet.

Wat een nare situatie. Voor iedereen. Het kind heeft niet de steun van de ouders, de ouders willen hun kind wel vergeven maar het lukt niet.
Tijd heelt vele wonden, maar kennelijk niet alle.

Foto

Of registreer je om te kunnen reageren.