Rundveehouderij

Achtergrond 871 x bekeken 1 reactie

Met 15 oldtimers op een Noorse berg

Marcus Pasveer werkte acht jaar voor Boerderij als fotograaf. In 2004 vertrok hij met zijn gezin naar Noorwegen. Wonend op een berg heeft hij genoeg ruimte voor een ezel, geit en vijftien trekkertjes.

Belangrijke redenen om te emigreren zijn voor veel Nederlanders nog steeds het wisselvallige klimaat (22 procent), ruimtegebrek (13 procent) en bemoeienis van de overheid (10 procent). De laatste twee waren ook redenen voor Marcus en zijn vrouw Esther om met hun beide kinderen, Paul (13) en Luna (9), Nederland te verlaten. ‘Een huis buitenaf’ was in het overvolle Nederland een onbetaalbare droom. Voor Boerderij maakte Marcus 110.000 kilometer per jaar, en was hij die files meer dan zat. Een akkefietje met zijn gemeente was uiteindelijk de overbekende druppel. Het vizier stond gericht op Frankrijk en Denemarken, maar het gezin vertrok uiteindelijk naar het Gudbrandsdalen in Noorwegen.

Kleine dorpjes en barre winters

Wonen bovenop een berg, met magnifiek uitzicht over het dal: het is de droom van veel mensen. ‘s Zomers is het ook niet zo moeilijk, dan leef je als een God in Frankrijk. Maar de winters duren vijf maanden, met temperaturen die richting de -30 gaan. Ook de uitgestrektheid van het platteland, en de geïsoleerde ligging van de dorpjes zijn dingen waar je tegenaan kan lopen. ‘Even naar de stad’ kan zo een uur duren. Esther ondervond dat ook; voor drie uur werk bij een interieurwinkel zat ze drie kwartier in de auto, en dan nog weer terug. En thuis is er zo ontzettend veel te doen. Dus dat werd: adieu, baan.

Klussenboer

Als jongen van 14 molk Marcus al koeien en wilde hij boer worden. Het småbruk (klein boerderijtje) dat hij en zijn gezin nu bewonen, heeft 27 hectare grond. En ook al neemt de buurboer het leeuwenaandeel voor zijn rekening wat maaien betreft, er blijft nog genoeg grond over voor de aardappelen en de groenten. Ook een paar ronde balen voor de geiten en de ezel komen uit ‘eigen tuin’. Met een småbruk uit 1880 en een stal uit 1960 is er altijd wel wat te klussen. Zo ligt het object vlak naast het dorpsweggetje, waar de sneeuwschuiver behoorlijk overheen jakkert. Met als gevolg bergen opgeworpen sneeuw in huis. Dus bouwde Marcus een meterslange schutting om de boel binnen droog te houden. Bij aankoop was het perceel per auto niet te bereiken. Vanaf een nabij gelegen ruïne kruide Marcus immens grote stenen naar zijn huis, en gebruikte die voor de oprit. Marcus: “Ik koop nooit meer een småbruk!”

De Pers en de RMO

Een andere jongensdroom was om chauffeur te zijn op een vrachtwagen, maar hij koos voor de camera en belandde, na een baan bij een regionaal persbureau, bij Boerderij. In Noorwegen werkt hij niet alleen als freelance-fotograaf, maar ook als journalist. Hij begon bij Norsk Landbruk, het zusje van Boerderij, waarvoor hij regelmatig naar het buitenland moet, om de grote agrarische beurzen te verslaan. Later kwam daar Traktor bij, en de Zweedse Oldies, beide glossy tijdschriften voor de liefhebber van bijzondere tractoren.

Chauffeur op een melkwagen

Omdat daar niet altijd genoeg werk in te vinden was, ging hij een paar dagen per week als chauffeur op een Tine-melkwagen aan het werk. Het kort voor de emigratie behaalde vrachtwagenrijbewijs (met de gedachte: ‘je weet maar nooit’) kwam dus heel goed van pas. De laatste tijd is er zoveel werk in de journalistiek en de fotografie, dat het chaufferen eigenlijk niet meer hoeft. Maar ach, het rijdt zo lekker! Ik ging één dag met Marcus mee op de melkwagen, de Noorse bergen in. Maar daarover later meer (met veel mooie plaatjes).

De fotoserie gaat over de passie van Marcus; oude, tweewielige trekkertjes. Hij heeft er 15 en met hem als fotograaf levert dat natuurlijk de geweldigste foto’s op.

Marcus’ kinderen Paul en Luna op een trekkertje, de ezel en de geiten, en nog meer prachtige foto’s zijn in deze serie te zien.

Bekijk al zijn tweewielers

Foto

Eén reactie

  • no-profile-image

    Ed Bakker

    Marcus een mooie collectie waar u terecht trots op kan zijn en ik jalours
    Deze inmiddels bijna vergeten trekkertjes waren in de 50er jaren vaak de trots van tuinder en kleine fruitteler
    Tussen haakjes de Dexta 4wd waar u mee op foto staat is in nederland zeldzaam en hier in canada zover ik weet nooit verkocht(ik heb nog de originele nl fordson folder waar die in afgebeeld is)

Of registreer je om te kunnen reageren.