Rundveehouderij

Achtergrond 349 x bekeken 26 reacties

Het lot van een familiebedrijf

Met familie een bedrijf runnen zou een makkie moeten zijn. Je kent elkaar immers van haver tot gort? Nou, mooi niet.

Pas was ik op een bijeenkomst met louter boerinnen. Het ging over familie en onderlinge communicatie. Boeiend onderwerp. Iedereen heeft namelijk familie en er is altijd gedoe. Tv-series over familieheisa scoren dan ook altijd goed: Dallas, Dynasty, Oud Geld, noem maar op.

Waarom is er altijd gedoe in families? Niet omdat er zoveel gepraat wordt. Familietherapeute Else-Marie van den Eerenbeemt legde uit dat juist in families veel gezwegen werd. Om de lieve vrede, of omdat men denkt dat de ander het ook zonder woorden wel weet. Nou, niet dus.

Wat ook veel voorkomt is dat er wel woorden zijn, maar niet de echte. Een vader die steeds moppert dat zijn zoon het bedrijf niet goed runt, wil eigenlijk erkenning. Erkenning voor zijn eigen gezwoeg waardoor de zoon ook boer kon worden. Maar die zoon hoort dat niet. Die hoort alleen dat zijn vader moppert dat hij te veel krachtvoer geeft.

Of de schoondochter. Die ziet ineens haar schoonmoeder ongevraagd de dode bloemen uit de geraniums plukken. Woest wordt de schoondochter. Waar bemoeit het mens zich mee! De schoonmoeder heeft moeite om de verzorging van haar zoon en haar vorige huis over te laten aan een ander. Maar dat zegt ze niet. Ze zegt ook niet dat de schoondochter het eigenlijk geweldig doet. En de schoondochter kan het niet opbrengen om te zeggen dat ze eigenlijk erkenning wil voor haar eigen werk waarmee ze zo druk is dat er geen tijd meer is voor de geraniums.

Van den Eerenbeemt had voor dergelijke situaties geen kant-en-klare oplossingen. Maar alleen al het feit dat ze het begréép. En dat al die boerinnen niet de enige waren. Dat maakte de kelen dik en de ogen rood. Er zit zo veel pijn in families. En zo weinig erkenning voor elkaars inspanningen.

Foto

Laatste reacties

  • no-profile-image

    W Zandbergen

    Had dan een man gevraagd als spreker. Deze man had dan kunnen vertellen hoe vrouwen overkomen naar mannen toe, en hoe ze wel iets voor elkaar kan krijgen, bij de mannen, zonder daar veel voor te hoeven doen.

  • no-profile-image

    Henk

    Er is een hele simpele remedie hiervoor:
    ga asjeblieft van mekaars lip af en geef mekaar de ruimte!
    Grappig detail: op www.veeteeltforum.nl is er ook een zeer vermakelijk topic die handeld over het onderwerp "met meer gezinnen op 1 erf".
    Hierin heb je aan de ene kant de zelfstandige vrijgevochtenen lijnrecht tegenover hen die nog gezellie bij hun moeke wonen. Of het echt zo gezellig is betwijfel ik maar in hun ogen zijn de zelfstandigwonenden in figuurlijke zin familiehaters!
    Dikke onzin natuurlijk; het is een heel gezond en natuurlijk proces dat je op een gegeven moment je je eigen leven wilt gaan leiden.
    Laten zien dat je op je eigen benen kan staan, jezelf bedruipen zonder de curatele van pa en moeke.
    En op die manier krijg je ook die misstanden niet waar Margreet op doelt...

  • no-profile-image

    jan

    Heel mooi gesproken henk, het is puur de waarheid!!!

  • no-profile-image

    Vrijgezel

    Henk je hebt wel over de misstanden van Margreet, maar je bent zelf erger. Dat je bij je ouders uit huis bent is op zich niets mis mee, maar zeg dan nooit dat je een familiehater zou zijn volgens thuis blijvers. Onder curatele staan? Dat jij onder curatele sta geloof ik direct, anders was je niet bij je ouders vandaan. Zolang ik vrijgezel ben heb ik totaal geen reden om mijn ouders uit mijn huis weg zouden moeten, heb zodoende nog aanspraak wanneer ik dat wil. Henk mist dan ook dat ik wel vrij ben zonder ook maar wat voor gevecht dan ook te hebben moeten uitvechten, een dergelijk gevecht komt ook nooit, ben daar te zelfstandig voor.

  • no-profile-image

    Jeroen

    Vrijgezel, dus omdat jij geen vrouw(man?) kan vinden en jij je aansprak wil houden, mogen je ouders blijven.
    Lekker voor een date,die je meeneemt, wel zachtjes anders horen mijn ouders je :-))

  • no-profile-image

    opeigenbenen

    Vrijgezel: Dus als ik het goed begrijp dan mogen/moeten je inwonende ouders niet eerder weg als jij een partner hebt?
    Als ik al kouw rwacties hier op deze forums lees dan zou ik die tijd eens in het vinden van een partner steken. Wellicht is farmdate een optie en heel misschien is er dan een mokkeltje dat geen bezwaar heeft tegen inwonende ouders.
    Kijk maar naar BZV, die boeren die nog bij hun moeder wonen zijn meestale een beetje verwend.
    Ík ben het roerend met een vorige spreker eens dat er geen twee generaties op één boerenerf moeten wonen

  • no-profile-image

    boerin

    Waarom wil vrygezel dat een vrouw alles opgeeft om hem te volgen ? Hijzelf wil zijn leven niet veranderen.
    Het aller-belangrijkste in een relatie is Liefde. Zonder dat is het leven loodzwaar. Zolang de ouders te veel liefde geven/opeisen is er geen ruimte om een nieuwe relatie op te bouwen.
    Maar dat woord van 6 letters schijnt veel boerenzoons onbekend te zijn.

  • no-profile-image

    Vrijgezel

    Blijkt maar weer dat er overhaast geconcludeerd wordt. Jeroen eist van mijn ouders om te moeten blijven, het waarom daarvan snap ik niet. Opeigenbenen denkt stug door dat ik nooit van farmdate.nl heb gehoord, nooit naar BZV heb gekeken. Ze heeft het niet door dat het daar nog steeds niet gelukt is. Boerin uit friesland is een toonbeeld voor menig vrouw. Laat je niets merken moppert ze steeds over gebrek aan liefde. Laat je wel wat merken beginnen ze meteen te steigeren dat ze niet willen trouwen. Om het vorige samen te vatten: om een vrouw te kunnen vinden moet ik eerst een hoop lastige mensen passeren en weg meppen.

  • no-profile-image

    boerin

    Vrygezel. Wat zou je moeder gedaan hebben? Als jij op 10-jarige leeftijd je vader verloor . Zou jij dan de kans hebben gehad om boer te worden ? Wat zou jij gedaan hebben als je op 35-jarige leeftijd je partner verloor ?
    De kinderen een kans geven of zelf gaan zitten kniezen in een hoekje? IK heb mijn leven geleefd; met hoogte-punten en oneindig diepe dalen.
    Ik ben van dezelfde jaargang als jou, maar meidje/ boerinnetje is dus absoluut niet van toepassing.
    "De beste stuurlui staan aan wal'

  • no-profile-image

    Jeroen

    Blijkt maar weer dat er overhaast geconcludeerd wordt. Jeroen eist van mijn ouders om te moeten blijven, het waarom daarvan snap ik niet.

    Als het lezen je niet lukt,probeer het nog een keer.
    Jij vermeld, dat je graag aansprak hebt, dus met andere woorden, zijn ouders een redelijk alternatief voor je! Snap je het nu?

  • no-profile-image

    Wim Zandbergen

    Dat Vrijgezel aanspaak met ouders heeft wanneer hem dat uitkomt wil Jeroen niet lezen. Jeroen wil je nog serieus worden genomen lees zelf eerst alles goed.

  • no-profile-image

    Vrijgezel

    Boerin je hebt nogal wat meegemaakt. Wat mijn moeder zou hebben gedaan? Naar haar schoonvader gaan. Omdat ze meteen ook de werkverdeler spreekt van wat nu bedrijfsverzorgingsdienst heet. Wat dat inhoud weet ze heel goed. Mijn opa is ook wel eens weg geweest. Maar dan zo geregeld dat mijn vader het nodige wist om er zo mee verder te gaan, maar de functie nooit officieel gedaan.

  • no-profile-image

    Jeroen

    Jij veel plezier in je dromen....misschien zijn er nog vrouwen,die van zo´n man dromen...

  • no-profile-image

    boerin

    JIJ vrijgezel. Ben jij in staat om een gezin met kinderen en een bedrijf draaiende te houden ? Niet achter je moeder en anderen verschuilen. Wat zou jij doen als je in mijn schoenen stond ? Niet ouwe mensen van 75 jaar de boel in de schoenen schuiven ! Ik heb geen behoefte om ook nog op zo'n moederskindje als jou te passen. En dat type komt zeer veel onder boeren voor.

  • no-profile-image

    goede boer

    Het is een gegeven dat de woon- en werkplek van een boerderij op dezelfde locatie is. Zelfs het woonadres en bedrijfsadres zijn hetzelfde. En dat gaat natuurlijk gepaard met de nodige beperkingen en vrijheden voor boer én boerin. Privé en werk zijn op een boerderij ook nog eens onverbrekelijk met elkaar verbonden. Tevens in financieel opzicht. Dit in tegenstellimg met vrijwel de rest van de burgers in Nederland. Waar de woonplek en de werkplek van de burger strikt gescheiden zijn, omdat beide zich op een ander locatie bevinden. En tevens de financiële lusten en lasten van privé en werk niet met elkaar verweven zijn. Vandaar dat ervolgens mij er altijd verschil van inzicht zal bestaan tussen de leefsituatie van boer en burger. En volgens mij heeft het dan ook geen zin om elkaar daar verwijten over te maken. Eenvoudig vanwege de reden dat beide geen ervaring hebben met elkaars leefsituatie.
    Maar ondanks dat wil ik toch naar voren brengen dat de Nederlandse boerin best eens gehuldigd mag worden voor het feit dat ze weet om te gaan met de leefsituatie waarbij woon- en werkplek hetzelfde is en privé en werk zeer nauw met elkaar verbonden zijn. Er zijn volgens mij niet zoveel vrouwen in Nederland die zoiets aankunnen. Laat staan aandurven, zoals het progamma Boer Zoekt Vrouw zonder meer heeft aangetoond.

  • no-profile-image

    Vrijgezel

    Boerin lees je eigen stukjes weer. Je zal ontdekken dat je een oude zeur bent. Je meent te moeten vragen hoe mijn moeder iets zou doen, waar je antwoordt op gekregen hebt. Blijf je door etteren dat ik me achter mijn moeder verschuil. Duidelijk dat je op zoek bent naar een reden om mij te pesten. Net boer cees een hoop lelijks beweren. Toen het op gemedicineerd voer werd gewezen haakte hij af. Admiraal meende het stokje over te moeten nemen. Vernomen dat hij inmiddels is begraven. Nu jij boerin, heb niks persoonlijks tegen je, hoe wil jij dat het met jouw moet aflopen?

  • no-profile-image

    Jeroen

    Vrijgezel, JIJ zeurt.
    Wie moet er elke keer benadrukken,dat ie vrijgezel is.
    En alle nadelen tendien. Als je zo tevreden bent, gebruik je normaal nickname en benadruk je vrijgezelle leven niet elke keer!

  • no-profile-image

    jan

    Vrijgezel nijkerk, zit zichzelf in de weg, zoek hulp ipv overal negatief op te reageren.

  • no-profile-image

    BEMIDDELAAR

    Ik heb veel reactie's gelezen van maar enkele personen en op verschillende tijdstippen. Hebben jullie niks anders te doen dan intermeppen?!

  • no-profile-image

    Jeroen

    bemiddelaar, de een gaat naar de kerk en verdoet zijn tijd daar en de andere gebruikt zijn om te "intermeppen"(nieuw woord voor de oermens?) en sommige zitten bij hun ouders.

  • no-profile-image

    Vrijgezel

    Boerin kijk naar jezelf. Ik moet mijn nickname gebruiken? Daar zit het verschil tussen ons, ik doe het wel en jij niet. Dat je anderen inschakel om lekker te zeuren en klagen mag. Blijf niet doorgaan met afkraken van iemand die toevallig ook nog vrijgezel is. Zal niet vreemd zijn dat je kinderen ongetrouwd blijven met zo'n zeur moeder.

  • no-profile-image

    Wim Zandbergen

    Leuk zoveel cv's. jeroen zeurt en woont bij z'n ouders omdat hij ongetrouwd wil blijven. Jan zit zichzelf dwars, doet daarom maar negatief. Boerin zit te zeuren over dat ze niet met haar nickname bekend wil zijn. Bemiddelaar heeft niets anders te doen dan intermeppen.

  • no-profile-image

    Margreet

    Mag ik iedereen eraan herinneren dat het stukje gaat over communicatie of gebrek daaraan in familiekring?
    Graag daarop reageren ipv elkaar voor rotte vis uitmaken. Daar zijn andere internetsites voor.

  • no-profile-image

    Wim Zandbergen

    jongens niet blijven zeuren. jeroen en jan door mensen als jullie krijgt vrijgezel alleen maar een negatief imago opgeplakt. zodoende heeft het voor vrijgezel dan ook totaal geen zin om een partner te zoeken zoals bij boer zoekt vrouw, de vrouwen weten niet meer wat ze moeten geloven. ga eens alles positief benaderen en je zult merken dat je vrijgezel vanzelf minder reageert.

  • no-profile-image

    Vrijgezel

    verwijderd wegens niet terzake doende (RB).

  • no-profile-image

    Marco de Nood

    Hierbij wil ik mijn verhaal doen. Ik heb gewoon de behoefte om het aan iemand te vertellen.
    Wij hebben thuis een veehouderijbedrijf met 50 koeien en in totaal 42 ha grond.
    Vanaf mijn 12e jaar werkte ik serieus mee op het bedrijf. Ik heb altijd keihard gewerkt. Voor mijn werk kreeg ik nooit echt uitbetaald, meestal ongv. 20 tot 50 gulden per maand. Dit geeft absoluut niet omdat je het voor je ouders doet.
    Ondanks mijn harde werken heeft mijn vader altijd alles van mij door een negatieve bril bekeken, en alles wat ik deed,dacht,wilde of overlegde keurde hij af. Mijn vader is voor iedereen de liefste en aardigste man die je kunt voorstellen.
    Wat mij enorm heeft beschadigd is dat ik niks goed kon doen en jongens uit de buurt die voor hun plezier bij ons kwamen, die jonger waren als ik konden niks fout doen. Sterker nog, hij accepteerde hun als zijn eigen kinders in het bijzijn van mij. Als zij er waren werd ik letterlijk genegeerd. Mijn vader heeft mij nooit iets willen leren omdat ik dan ook wist hoe het moest, terwijl de jongens en buurmeid wel alles geleerd werden. Een voorbeeld; een keer gingen mijn ouders naar de landbouwrai(ik was toen een jaar of 16) en toen moest ik de koeien melken. Toen ik mijn vader vroeg hoe de hendels moesten staan en hoe het zat met de reiniging zei hij dat daar de buurmeid voor zou zorgen. Toen ik er op aandrong om het op te schrijven hoe het moest, zodat ik het ook voor een volgend keer wist, zei mijn vader weer dat dat niet nodig was omdat de buurmeid daar voor zou zorgen. Er gaat dan heel wat in je om. Zo is het al die jaren gegaan. De grootste trekker is altijd echt mijn vader zijn trekker. Alle werkzaamheden die met die trekker worden uitgevoerd is echt zijn werk. Mijn vader is 69 en ik ben 36. In heel leven heb ik ongeveer 5 keer mogen rotoreggen, nog nooit mogen ploegen,kipperwerk, culteren , hooi en stro persen is ook zijn werk. Ik heb dit jaar voor het eerst van mijn leven 2 keer een middag mogen maaien. Ik heb ervoor gekozen om boer te worden puur voor het beroep, alle werkzaamheden die er bij horen.
    Toen ze mij op mijn 21e vroegen of ik boer wou worden, heb ik ja gezegd.
    Toen ik 22 of 23 was ben ik volledig thuis gaan werken. Omdat mij werd verteld dat er voor mij geen loon was, ben ik begonnen om er als melkcontroleur bij te werken. Dit doe ik nu nog.
    9 jaar geleden hebben we een nieuw bedrijf neer gezet waar ik woon. Mijn ouders wonen nog op het oude bedrijf 1 km verderop. Mijn moeder heeft altijd de boekhouding gedaan en dat was echt haar werk en daar bemoeiede ik me nooit mee. Ik ben inmiddels 6 jaar getrouwd en heb 2 kinders. Mijn vrouw heeft nooit tegen die rare situatie bij ons gekunnen en heeft vaak aan gegeven dat ze het hier niet volhoud. Ik zei altijd; wacht nu maar af tot mijn vader 65 is, dan gaat er veel veranderen. Mijn vader is nu bijna 70 en er is nog niks veranderd. Toen mijn moeder een keer liet weten dat de boekhouder had gezegd dat het bedrijf misschien niet over te nemen was is er bij mij een belletje gaan rinkelen. Heel mijn leven heb ik ja en amen gezegd, maar nu ging ik (ook op advies van mijn vrouw) het voor mezelf opnemen. Ik was toen 35, mijn leven gaat ook door.
    Ik drong mijn ouders er op aan dat ik alles wilde laten uitrekenen door een onafhangkelijke advieseur of overname mogelijk was. Als het mogelijk zou zijn wil ik het ook overnemen. Als het niet mogelijk zou zijn wil ik direkt stoppen.
    Hier wilden ze echter niets van weten, en de boekhouder had gezegd dat als het mogelijk zou zijn, dat alleen kon na het overlijden van mijn ouders. Toen ik zei dat ik er mee ging stoppen als er nu niet naar gekeken werd gingen ze akkoord.
    We hebben de LTO ingeschakeld.
    De adviseur begon met het verzamelen van alle gegevens bij de boekhouder.
    Hij belde mij op dat hij nergens gegevens kon vinden over mijn loon.
    Ik vetelde dat ik geen loon heb ontvangen omdat ik vermogen op moest bouwen. De adviseur vroeg of ik wist hoeveel vermogen ik had opgebouwd. Ik wist dat niet, maar ik dacht aan minimaal een paar ton. De adviseur zei dat dit 6500 euro negatief (inmiddels 9000 euro negatief) was. Hij zij; Je hebt 12 jaar gewerkt zonder inkomen en zonder opbouw van eigen vermogen, Je hebt helemaal niets. Je hebt geen huis, op je bankrekening staat een min voor, je hebt niks opgebouwd. Alles wat je hebt zijn de spulletjes die in je hebt huis staan en een auto van 12 jaar. Ook vertelde hij dat mijn ouders niks hebben laten beschrijven. Ook wil mijn vader een deel van de loods op zijn naam houden, wat ik niet zitten. Mijn 2 broers zijn zachtjes uitgedrukt ook erg trughoudend dat ik het overneem. Inmiddels zien mijn ouders ook in dat ze het beter bij leven kunnen regelen.
    Tegen de boekhouder(die voorstander is van overname na overlijden) zei ik dat als mijn vader 85 zou worden, mijn oudste zoon dan 20 is. Dan kunje het beter op zijn naam zetten als hij intresse heeft om boer te worden en hoef ik geen bedrijfsbeeindiging te doen.
    Nu gaan boekhouder en adviseur samen een rapport op maken. 1 rapport voor het overlijden en 1 na het overlijden.
    Er word nu serieus aan gewerkt maar je kunt wel begrijpen dat er heel wat spanningen zijn. Mijn vrouw en ik zijn het er allebij overeens dat als het zo doorgaat wij er mee stoppen.
    Als ik geen boer word heb ik tijd over om er een dik boek over te schrijven.

Laad alle reacties (22)

Of registreer je om te kunnen reageren.