Rundveehouderij

Achtergrond 292 x bekeken 3 reacties

Geitje trekken en andere spelletjes

Het groeiseizoen is voorbij, de rust is terug. Tijd dus voor populaire hobby’s. Zoals: vliegeren, vechthonden, of het ‘stoere’ geitje trekken, voor de ‘échte mannen’.

Ook in Afghanistan breken nu de wat rustigere tijden voor boeren aan: gewassen zijn van het land, de wintertarwe is gezaaid, de schapen en geiten zijn weer thuis uit de bergen. Eindelijk tijd voor de hobby’s. Voor vrouwen en kinderen is dat in veel gebieden en ook in de steden het knopen van kleden, wat een typische winteractiviteit is voor boerenfamilies. Daarnaast is het zwaar en ongezond werk, al klinkt dat een beetje cynisch bij zo’n populaire bezigheid.

Vliegeren

Afghanen (lees: de mannen) zijn dol op spelletjes. Het vliegeren is een passie in de steden, waarbij gemalen glas op de draad ervoor moet zorgen dat de vlieger van de tegenstander losgesneden wordt. Ook zijn er veel spelletjes met dieren, waarbij ze altijd gokken. Er wordt gevlogen met duiven. Er zijn gevechten met patrijzen of hanen, die met veel zorg omringd worden en vreselijk veel geld waard zijn. Zo wordt voor ontdopte en geplette saffloer rond de €8 per kilo betaald, want dat geeft power aan de hanen en patrijzen. Daarom wil ik het hier gaan telen: als er geen markt is voor olie dan maar voor de hanen en patrijzen!

Vrijdag Vechthonden-dag

Ook hondengevechten zijn vooral in het zuiden en midden van het land zeer populair. Trots lopen mannen door Kabul met deze vechthonden, waar oren en staarten van gecoupeerd zijn om minder houvast te geven aan de tegenstander in het gevecht. Vrijdag is de geëigende dag voor de hondengevechten. Ach, gaan wij niet zondags naar de voetbal en de biljartclub?

Geitje trekken

De koning van de spelletjes met dieren is toch wel het ‘buzkashi’ (letterlijk: geitje trekken), wat gespeeld wordt door twee teams op paarden op een veld met twee krijtcirkels en meestal niet veel meer. De kunst van dit spel is om te proberen vanuit het zadel het onthoofde karkas van een geit, schaap of kalf van de grond op te pakken, over het zadel te slingeren, vast te houden en in de cirkel aan de overkant van het veld te deponeren. Natuurlijk wordt het oppakken op alle mogelijke manieren bemoeilijkt: de zweepjes worden op zowel paarden als mensen gebruikt en sommige paarden zijn zelfs bereid om met hun hoeven op het karkas te gaan staan. Als je dan het karkas hebt opgepikt, over je zadel hebt geslingerd en naar de overkant probeert te rijden, probeert de tegenpartij je het karkas weer te ontfutselen. Als dat lukt, gaat het spel weer de andere kant op. Er zijn zo te zien niet veel regels, er is ook geen scheidsrechter en er wordt wat afgeschreeuwd. Het is een spel voor ‘echte’ mannen en ze gebruiken alleen maar hengsten.

Afghanistan ook in soort geitjes-spel

Vorige week zei een Afghaan moedeloos tegen me: ‘Anton, jullie buitenlanders hebben van Afghanistan een soort buzkashi-spel gemaakt, waar twee kanten elkaar naar het leven staan, waar kennelijk geen spelregels zijn, waar geen grens geëerbiedigd wordt, ons land jullie speelveld is en waarin wij, de Afghanen, dat schaap zonder kop zijn en maar heen en weer geschopt worden.’ Hij zei me ook dat hij wilde dat het spelletje nu toch gauw eens een keer afgelopen was. Ik kon hem geen ongelijk geven en voelde me opgelaten uit een land te komen dat ook meerijdt in dit ‘spel’, waarover ook na zeven jaar nog zo veel discussie en de onenigheid is. En dit spel is waarschijnlijk gevaarlijker voor onze ‘spelers’ dan voor de tegenstander. En ondertussen worden de Afghanen maar als dat schaap zonder kop heen en weer geslingerd.

Foto

Laatste reacties

  • no-profile-image

    boer

    Erg mooi verhaal over het echte leven in landen als Afganistan.
    Moet je hier eens mee aankomen,geitje trekken, dan is het land waarschijnlijk te klein.
    Ik lees de verhalen van boeren in het buitenland met veel interesse en plezier

    Blijf schrijven, zou ik zeggen!

  • no-profile-image

    Dammer

    Ieder z'n eigen hobby.

  • no-profile-image

    Willem van den Akker

    Mooi stukje, Anton, en prachtige foto's, met een vleugje politiek. Goed voor de menigsvorming hier. Klasse.

Of registreer je om te kunnen reageren.