Rundveehouderij

Achtergrond 956 x bekeken

Inkuilen in Noorse stijl

Op het moment dat de meeste boeren wakker worden uit hun winterslaap en eens gaan nadenken over de oogst, laten wij ronde balen persen op een veraf gelegen weide.

Een typisch kenmerk van een Noorse boerderij is de overdekte rijkuil die hier kortweg silo wordt genoemd. Vaak staat deze haaks op de stal, zodat de kuil zo de voergang in kan worden gereden. Daarnaast komen ronde houten, betonnen en moderne torensilo’s voor. Oudere boerderijen hebben een hooizolder met één of zelfs twee etages (zie foto). Het vee staat onderin, en de boer rijdt de hooiwagen via de loopplank naar boven de zolder op.

De twee rijkuilen op onze boerderij zijn 23 meter lang en 6 meter breed. Ze zijn iets uitgegraven in de grond. Als de oogst goed is, wordt de bult al gauw 2,5 meter hoog. In de loop van het jaar snijdt de boer met de elektrische kuilzaag de kuil en brengt deze met de voorlader in de voerwagen. Er zijn steeds meer boeren die alleen ronde balen gebruiken, en die in de rijkuil hun jongvee huisvesten. Op Thunegarden wordt de rijkuil nog steeds gebruikt en wij brengen daar geen verandering in. Het is ’s winters gemakkelijk het voer onderdak te hebben. Ook zit je niet met de bergen plastic van de ronde balen.

Veel lager percentage droge stof

Het is standaard om in Noorwegen het gras niet te laten drogen, maar direct in te kuilen met toevoegmiddel. Het drogestofgehalte is daardoor voor Nederlandse begrippen aan de lage kant; ongeveer 20 procent. Wij gaan voor een hoger drogestofpercentage. Daarvoor heb je een schudder en een hark nodig die in Noorwegen bijna niet te vinden zijn. In Nederland huurden we een 20 meter lange zeecontainer waar behalve onze huisraad, ook een tweedehands schudder en hark ingingen. Wij zouden die Noren wel eens even laten zien hoe een goede kuil gemaakt moet worden! Die vlieger ging echter niet op.

Zure troep

Het beste oogstmoment is wanneer de timothee begint te schieten. En natuurlijk, na 2 maanden geen regen te hebben gehad, ging het toen een weekje regenen… De schudder en de hark staan nog steeds te verstoffen en we halen met pijn in ons hart de pallet mierenzuur voor de dag. Maar goed, de koeien eten al jaren die zure troep, ze weten niet beter.

Als ik terugkijk op onze eerste oogst, is de megahoeveelheid aan gras het eerste wat me te binnen schiet; met 169 wagens bijna het dubbele van andere jaren, zodat beide rijkuilen gevuld worden. Ik denk ook aan de geweldige hulp van enkele Bessakers met het repareren van de finsnitter (hakselaar) die het alsnog voorgoed begeeft.

Geen droomkuil dus. De eerste kuil is met veel regen binnengehaald en door het wachten op droog weer is het gras van de tweede kuil ‘geschoten’. Dit betekent veel ruwe celstof en een lage voederwaarde. Achteraf misschien toch niet zo verkeerd om de afgelopen 4 maanden al 40 procent van het quotum te hebben gevuld.

Bekijk ook de fotoreportage over het inkuilen »

Foto

  • GXDOWNLOADS-BOE005052D01

Of registreer je om te kunnen reageren.