Rundveehouderij

Achtergrond 201 x bekeken

Feest en trammelant

In de 14 dagen in Oezbekistan maak ik verschillende feestjes mee. Dat is leuk. Minder leuk was het gesprek met de algemeen directeur.

Het Oezbeekse bedrijf heet Tano. Dat is Koreaans voor begin van de lente. In de Sovjettijd werkten op dit bedrijf vrijwel alleen russen van Koreaanse afkomst. Dat verklaart de naam, en die naam is altijd gebleven. En ze vieren die dag ook op het bedrijf, net zoals die in Korea wordt gevierd.
Alle werknemers gaan die dag om 15.00 uur naar het dorp, naar een caféterras. Daar is eten, drinken en wodka. Ze hebben dan 2 uurtjes ontspanning, er wordt getoast en er worden verhalen verteld. Best vol te houden, zo’n middagje.

Onmisbare Koreaanse veearts

De Koreaanse veearts is 60 jaar geworden. Hij is de beste medewerker van het hele bedrijf. Zonder hem gaat alles fout. Hij wil weg, maar weet dat dan alles misgaat en niemand meer iets doet aan de koeien. Hij controleert de assistent-veearts, de inseminator, de kalfkoeien en zieke koeien. En hij zegt wie wat waar moet doen.
Ik hoop dat die man blijft. Hij gaf een verjaardagsfeest op zondagmiddag in hetzelfde café als waar Tano gevierd werd.

Naar de grote baas

Op de laatste van mijn 14 dagen in Oezbekistan ben ik naar de grote baas gegaan. Die heeft zijn kantoor in de mineraalwater-, frisdrank- en shampoofabriek. Ik heb hem de lijst gegeven van de 20 koeien die voor 30 april geinsemineerd moeten zijn. Als dat niet gedaan werd, dan moest hij maar weer nieuwe inseminatoren gaan zoeken. Daarnaast gaf ik hem de lijst van 25 koeien die voor eind april gecontroleerd moeten zijn op drachtigheid. Daarbij had ik voor hem doorgerekend wat het hem al gekost had aan tussenkalftijd, gemiste kalveren en niet geproduceerde melk.
Dat nieuws bekwam hem slecht. Het kwam uit op 7 koeien maal 6.000 liter melk. Hij keek me aan en zei: ,,Bert je komt terug en blijft hier. Ik geef je 25 Nederlandse koeien en het voer voor niks. In ruil daarvoor doe je het management, óók over mijn koeien. Het melkgeld van jouw koeien is dan voor jou.’’

‘Nee’ bestaat niet in Oezbekistan

Deze directeur is geen kleine. Iedereen doet wat hij wil. Hij is zeker geen tegenspraak gewend. Dus ik kreeg het er heet van. Wat moet je dan zeggen? ‘Nee’ is een woord dat voor hem niet bestaat. Dus maar wat gedraaid en gezegd dat ik mijn familie en varkensbedrijf in Kazachstan heb, iets wat ik niet kan laten vallen. Zijn reactie: ,,Dan neem je je varkens en familie maar mee. Ik zorg wel voor een huis en een goede school voor je kinderen.”

50 Nederlandse koeien

Na een tijdje keek hij me kwaad aan en vroeg of het bod niet goed genoeg was. ,,Dan geef ik geef je 50 Nederlandse koeien en dan blijf je hier en verder geen gemaar meer.” Wat moet je dan zeggen tegen zo’n man? Het werd dus een beetje zweten en proberen weg te komen.
Ik zal er in mei nog wel heen moeten, dat had hij gevraagd. Ik wacht maar tot hij weer belt. Het is zeker heel jammer voor hem en het bedrijf dat het zo moet gaan.

Foto's: Bert van Lier

Foto

Of registreer je om te kunnen reageren.