Rundveehouderij

Achtergrond 1318 x bekeken

Vol vertrouwen automatisch voeren

Automatisch voeren bespaart tijd. Vooral door dat sociale pluspunt koos Henry Petter voor het eerste automatische voersysteem van Trioliet. Het apparaat werkt tot nog toe prima.

De rode getrokken voermengwagen van 20 kuub staat nog voor de spiksplinternieuwe stal die eind vorig jaar in gebruik is genomen. Eigenlijk heeft Henry Petter de wagen niet meer nodig. Sinds eind september is hij de eerste melkveehouder in Nederland - nee, in de wereld - die voert met de Triomatic: het spiksplinternieuwe automatische voersysteem van fabrikant Trioliet in Oldenzaal.
Vol trots opent Petter de schuifdeuren van de ligboxenstal die hij vorig jaar december in gebruik nam. Meteen is duidelijk dat hier automatisch wordt gevoerd: de staanders tussen het voerhek zijn veel langer dan normaal, en daarboven prijkt een rail die zich als een levensgrote U 4 meter hoog aan weerszijden van het voerpad uitstrekt.
Petter is lyrisch over het revolutionaire voersysteem. Het is volgens hem zeer onderhouds- en gebruiksvriendelijk. Het is absoluut geen lawaaiige machine. Toch verliest de melkveehouder zich niet in dit soort jubeltaal. Hij is zich er terdege van bewust dat hij, als eerste boer die met dit systeem werkt, zijn nek flink uitsteekt. Er kunnen kinderziektes in zitten. Maar vanaf het eerste moment dat Petter contact legde met Trioliet had hij vertrouwen. „Ik heb nooit het gevoel gehad, dit komt niet goed.”
Over wat het kost zegt hij alleen: „Voor deze veestapel zou ik een zelfrijder moeten kopen die €130.000 kost. Dit systeem is iets duurder, maar dan heb je wel de voordelen van automatisch voeren.”

Zeven kleine sleufsilo’s als basis

Op naar het voersysteem achterin de stal. De basis zijn zeven kleine sleufsilo’s van 2,05 meter breed en 6 meter diep. Aanvoerbodems noemt Trioliet ze. Het geheel staat onder dak in de stal.
Elke aanvoerbodem is voorzien van een bodemketting waarop voerblokken kunnen staan. Voorlangs de aanvoerbodems zit een snij- en doseersysteem ingeklemd tussen een rail onder en boven. Hierin zit een dubbele messenbalk die voorzichtig, laagje voor laagje, plakjes voer van de voerblokken afsnijdt. Een wals gooit het voer op een afvoerband die voorlangs de zeven aanvoerbodems loopt. Daarna wordt het afgevoerd naar de mengbak die aan de rail in de stal hangt.
Als het systeem draait, valt inderdaad op hoe weinig geluid het apparaat produceert. De messen ratelen als ze de plakjes snijden en de afvoerband zoemt, maar dat is het wel zo’n beetje. Als de messen klaar zijn met de aanvoerbodem waar graszaadhooi ligt, stopt het systeem met een zachte klik. Gevolgd door een gezoem, waarna het vierkante gevaarte zich zijdelings verplaatst naar de volgende aanvoerbodem. Mais dit keer. Als het stilstaat, gaat de aanvoerband lopen om de maisblokken naar voren te halen. Een ultrasone sensor bepaalt tot hoever ze moeten komen. Na een zachte klik, volgt weer het geratel van de messen.

Vooraanzicht van de zeven kleine sleufsilo’s (aanvoerbodems) waarlangs het uitsnijbord beweegt om ’t voer er af te schrapen.


Zo zien de aanvoerbodems er van de buitenkant uit. Een keer per 2 à 3 dagen worden ze volgezet met blokken voer.





Koeien vanaf eerste dag gewend

Zes van de zeven aanvoerbodems zijn nu gevuld: een met Amygold, een met graszaadhooi, twee met mais, een met een meikuil en een met een kuil voor droge koeien. Naast de aanvoerbodems staat nog een silo met daarin een speciaal op maat gemaakt meel. Als alle ruwvoersoorten in de mengbak zitten, slaat een vijzel aan, waarna het meel in de bak ploft.
Dan gaat de bak mengen. Tegelijkertijd glijdt hij langzaam naar de eerste koeien aan het voerhek. Die staan reikhalzend te wachten tot ze mogen vreten. Het mengen duurt 2 minuten. Dan wordt het voer gelost en zet de mengbak zich weer in beweging. Verlekkerd slingeren de koeientongen zich om het voer. „De koeien hebben nog geen een keer verschrikt opgekeken. Vanaf dag één waren ze aan het systeem gewend”, verzekert Petter.

Een kind kan de was doen

Het ingeven van de rantsoenen is heel simpel. Het kan via de pc in het kantoor boven de stal, maar ook via een touch-screen op de regelkast. Voor elke groep voer je per koe in, in kilo’s droge stof of product, en hoeveel van elk voerproduct je wilt hebben. Petter heeft 120 hoogproductieve koeien: de computer rekent dan zelf uit hoeveel er totaal per dag nodig is. Verder kan alles worden opgegeven: hoe vaak per dag gevoerd moet worden, hoe snel de mengbak moet bewegen, hoe snel voer gelost moet worden, et cetera.
Indrukwekkend dit technisch vernuft, ingebed in een systeem dat uitblinkt in eenvoud. Geen overdaad aan storingsgevoelige bewegende delen en sensoren. Het systeem ademt een boerensoberheid.
Dat Petter koos voor het concept automatisch voeren, komt allereerst vanwege wat hij noemt het sociale aspect. „Op vrijdag zet je de aanvoerbodems vol voerblokken, en het hele weekend heb je er geen omkijken naar.” Nog een voordeel: hij kan nu kleine groepen een eigen mengsel geven. Zo heeft Petter twee droogstandsgroepen. Derde voordeel: „Iedereen kan hier voeren. Je voert het rantsoen in en het apparaat voert het tot op de gram nauwkeurig uit.”

Profiel

Naam: Henry Petter (51)
Woonplaats: Ommen (Ov.).
Bedrijf: Melkveebedrijf (Het Ommerkanaal) omvat 190 koeien. Gemiddelde jaarproductie: 9.400 kg, 4,50 % vet, 3,59 % eiwit. Quotum: ruim 1,8 miljoen kg, mede ontstaan door twee melkmaatschappen, waarvan een met jongvee-opfok. Totale oppervlakte: 85 ha rondom het bedrijf, 20 ha middels tweede melkmaatschap (in Koekange). Petter heeft samen met Johan Grotens ruim 15.000 vermeerderingskippen en met zijn zoon in Varsen een kuikenopfokbedrijf met 18.000 kuikens.
Aanleiding voor reportage: Petter werk vanaf eind september als eerste in Nederland met het nieuwe automatische voersysteem van Trioliet. Vrijdag 10 november is er een open dag.

Foto

Rochus Kingmans

Of registreer je om te kunnen reageren.