Rundveehouderij

Achtergrond 159 x bekeken 1 reactie

Het leven is minder echt geworden

Een kennis die in Afghanistan werkt vroeg me of ik wat bietenzaad voor hem kon regelen. Het zette me weer eens aan het denken over het effect van ontwikkelingshulp.

Een Nederlander die in Afghanistan werkt, komt vaak bij me langs. Hij stelt rapporten op voor bedrijven die hem een paar maanden in dienst hebben. Hij mailde me een maand of 5 geleden of ik hem wat zaad van steppegras kan leveren. Hij wilde dat in de bergen zaaien om er schapen op te kunnen weiden. Natuurlijk heb ik daar voor gezorgd. Hij haalde het bij ons thuis op en vertelde de mooiste verhalen. Hij kan erg goed met kinderen omgaan en zingt ze oude Nederlandse liedjes. Ik krijg van hem op mijn bliksem dat ik dat niet voor mijn kinderen doe.

Bietenzaad

Vorige week had ik weer email van hem met de vraag of ik aan wat bietenzaad kon komen. Een kilootje, en als het wat minder zou zijn, was dat ook wel goed. Dus heb ik de enige echte Nederlandse akkerbouwer gemaild. Zijn naam vertel ik niet, want hij moet gewoon lekker rustig zijn werk kunnen doen nu hij eindelijk succes heeft na jaren van tegenslag. Ik wil hem daar niet in remmen.

Motiveren

In ieder geval, onze Nederlandse akkerbouwer vertelde me dat hij nog wel een aangebroken pakje had liggen. ‘Maar wat moet je Afghaan met bieten? Die sterven van gebrek aan licht omdat de papaverplant de biet alle licht zal ontnemen’.

Ik zei hem ‘Kerel, zeg dat nu niet. Laat mensen die iets goed bedoelen doorgaan en motiveer ze. Alles wat ie doet in zaad en materiaal betaalt ie uit eigen zak. En als je dat zo over hem denkt dan vraag ik me af wat doe jij en ik dan hier? We zijn toch ook halve garen? Maar jij gaat toch ook door en hebt de laatste twee jaar, na 5 jaar trammelant, je bedoelingen waargemaakt? En de komende jaren zullen voor jou goed zijn om dat ze je nu vertrouwen. En nog even en ik heb ook de tijd mee hier’.

Helpen vanuit de hotelkamer

Datzelfde gebeurt met onze Afgaan. Wij helpen waar het kan en zie maar eens over een paar jaar. Dan is Afghanistan uit het nieuws, maar op de werkvloer zijn de enige echte helpers nog aan het werk. Zonder de consultants die vanuit het hotelraam beschrijven hoe het leven voor de mensen in Afghanistan is.

Mooie rapporten

Hier in Kazachstan is het op dezelfde manier gegaan. Er zijn volop rapporten geschreven in de periode ‘92 tot ‘95. Enkele van die lefhebbers die vanaf de hotelkamer het land en het leven hier in rapporten vastlegden, ben ik later hier tegen gekomen en kom ik nog weleens tegen. Dan praten ze over de goede rapporten die ze geschreven hebben. Maar toen waren de lokale mensen hier veel beter en liefdevoller dan nu. Neem van mij aan dat het leven toen veel echter was.

Foto

Eén reactie

  • no-profile-image

    will heesen

    Ha die Bert, Liouda en kids,

    Leuk om het zo via de boerderij te volgen bij jullie.

    Groetjes uit Panningen

Of registreer je om te kunnen reageren.