Rundveehouderij

Achtergrond 172 x bekeken

Aan de Guinness!

Interessant om een nieuwe cultuur te leren kennen. Niet als toerist maar als een van de dierenartsen in het dorp, als mededorpsbewoner. En in Ierland kun je natuurlijk niet om het publeven heen!

Emigreren naar het buitenland houdt onder meer in dat je wordt ondergedompeld in een nieuwe cultuur met nieuwe gewoonten en gebruiken. Als dierenarts kom je elke dag op veel verschillende plekken en leer je snel veel mensen kennen. Je weet wie er trouwt, waar een kindje is geboren en wie er gestorven is. Je deelt lief en leed met de mensen om je heen.

Het Ierse publeven

In Ierland kun je natuurlijk niet om het publeven heen! Door de week gaan de Ieren meestal naar de lokale pub, op de hoek van de straat, midden op het platteland. Op zaterdagavond gaan de meeste mensen uit in een wat grotere plaats.

50 jaar terug in de tijd

Op een zaterdagavond gingen mijn huisgenoot en ik tegen de traditie in: we stapten een lokale pub in. Ik was er nog nooit geweest. Ik wist dat het een pub was, maar het gebouw ziet er van de buitenkant niet zo uit. Het enige dat aan een pub doet denken is een verroest uithangbord uit betere tijden.
In de pub waande je je 50 jaar terug in de tijd: het eerste gedeelte van de pub leek op een winkeltje (vroeger hadden de pubs in Ierland ook de functie van een soort kruidenierswinkeltje), het achterste deel bevatte een lange houten bar en oude houten stoeltjes, opgesteld langs de muur. Bijna alleen maar mannen zaten op een rij, aan de bar, te drinken. Het baarde natuurlijk opzien dat er twee meiden de pub binnen kwamen; twee niet-stamgasten! Al gauw waren we druk in gesprek met de mannen aan de bar. Ik kreeg onder meer te horen dat ik de eerste buitenlander was die ooit een voet in de pub had gezet.

Pubquiz

Op een andere avond deed ik met een aantal mensen mee aan een pubquiz. Deze pubquizzen zijn razend populair, meestal om geld voor een goed doel op te halen. Zo ook deze quiz. We deden met een team van vijf mensen mee. Veel vragen gingen over Ierland. Erg lastig voor mij dus, maar wel goed om meer over Ierland te leren. We hadden het als team nog niet zo slecht gedaan: vierde van de twaalf. Het was a good night out!

‘Every night a prayer…’

In mijn vorige weblog vertelde ik over de tweeling die ik op de wereld had gezet. Ze leven nog steeds, maar zijn nog zo klein. De boer verzorgt ze alsof het zijn eigen kinderen zijn. Hij staat er zelfs ’s nachts voor op, zo vertelde hij me. “Every night a prayer will keep them going!” (elke nacht een gebedje houdt ze op de been!)

Foto

Hanneke Mertens

Of registreer je om te kunnen reageren.