Rundveehouderij

Achtergrond 705 x bekeken

Witte en gele levers op internet

Enkele koeien zijn voor noodslachting gegaan, ze waren al een tijdje ziek. Ze hadden witte lever. Daar had ik nog nooit gehoord, wel van gele lever. Iets om ’s avonds na te trekken op internet.

De problemen begonnen eigenlijk pas toen de Brown Swiss dieren door de stallen liepen. Brown Swiss is bekend om zijn goede klauwen en sterke benen, maar ook nog nooit gekalfde Brown Swiss vaarzen lagen plat met open gaten in de knie. Wat moet je daar van denken? De klauw voelde glad aan, met heel kleine beschadiging. Gaatjes waren echter niet te zien.

‘Allemaal geïmporteerde ellende’

Volgens de Kazakken hadden de vaarzen allerlei kwalen meegenomen. Ze hadden al veel zogenaamde specialisten gevraagd, professoren van hier. Die namen dan wat vocht uit de knie en roken eraan. Maar geen een die de klauwen bekeek of zijn vinger tussen de klauwen stak om te kijken, ruiken en voelen.

1.500 liter per inheemse koe

Het enige waar ze mee kwamen was het advies om de lokale penicillines te gebruiken en zeggen dat het heel gevaarlijk is om dieren te importeren vanwege de vele vreemde dierziekten in Europa. Nou ja, daarom hebben ze hier nog mond- en klauwzeer en miltvuur en melken ze in West-Europa vlot 9.000 liter per koe per jaar en de Kazakken zo rond de 1.500 liter met de lokale koetjes.

Eigenwijze professoren

Hetzelfde gedonder dus met die professoren als op het eerste bedrijf waar ik kom. Maar daar zijn ze wel erg stil geworden. Ze zien het bewijs dat de praktijk levert. Wie leert ze eindelijk eens de methodes van 2008? Alleen Bert op kleinschalige wijze. Ik merk het, ik dwaal af. Dat komt omdat ik me erger aan dat neuzelige gedoe.

Per dag erger

Maar het arme bedrijf ging elke dag maar verder achteruit. Mij zaten vooral die dikke knieën dwars, daar moest een reden voor zijn. Zo’n ligbed van asfalt is niet echt slecht. Het kan wat ruw zijn, maar er lag ook nog zaagsel op. Daarom ben ik de eerste dag maar op de loopgang gegaan en heb daar een stuk gelopen. Daarna de voergang op en nog eens gekeken. Maar er was niks te zien. De vloeren waren her en der wel wat ruw, maar ik zag geen losse steentjes.

Maar het moest daar wel ergens vandaan komen, dacht ik. Als de koeien vreten, staat er veel druk op de voorpoten. Als daar dan steentjes liggen, zitten die makkelijk in de klauw. Als de vloer glad is, vallen ze aan het voerhek op de knieën. Maar niks van dat alles kon de reden zijn.

Witte lever mysterie

Thuis heb ik op internet flink gezocht naar witte lever en dikke knieën. Over dikke knieën leerde ik niks nieuws, witte lever was niet te vinden. Dus heb ik een mail gestuurd naar Rik Hendriks, een veearts die werkt in de wijde omgeving rond Nederweert.

Ik heb Rik nog nooit ontmoet, ik kreeg zijn adres van mijn oude buurman Leenders.
Rik beantwoordt vaker vragen die ik in de praktijk tegenkom. Meestal komt hij eerst met heel gerichte vragen. Hij komt daarna meestal met heel praktische antwoorden hoe het verder te doen. Dus Rik mijn bevindingen gemaild en gevraagd wat hij ervan dacht. En ook of hij het verhaal van de witte lever kende.

Hij mailde me terug dat ik wat foto’s van de ogen van de koeien moest maken en van de knieën. Witte lever kende hij ook niet. Wel gele lever. Dat komt van verzuring van de maag en afbraakgiften van vetvertering.

Echt zaagselbed erin

Oudejaarsdag ben ik weer naar het bedrijf gegaan met Riks adviezen in het achterhoofd. Rik mailde me een echt zaagselbed te maken door een buis achter in het bed te laten schroeven, en een knieboom te plaatsen. Dus daar ging ik mee aan de slag. En daar zijn de medewerkers direct aan begonnen.

Foto

Of registreer je om te kunnen reageren.