Rundveehouderij

Achtergrond 272 x bekeken

Wandelend spaarvarken annex melkkoe

Afghaanse koeien: van vele markten thuis, maar of het nu ooit melkkoeien zullen worden?

In november 2007 heb ik met een adviesbureau een voorstel geschreven voor een aanbesteding voor een melkveehouderij-ontwikkelingsproject rond Kabul. En waarachtig, we kregen in januari bericht dat wij het geworden waren. Alleen… er wordt nu nog steeds onderhandeld in de bureaucratie tussen Wereldbank, het Afghaanse ministerie van Financiën en het ministerie van Landbouw. En dan hebben we het nog maar niet over het feit dat de Taliban inmiddels het gebied heeft bezet waar dit project plaats zou vinden.

Melkveehouderij aanslingeren

Soms heb ik het er moeilijk mee, als je het niet eens bent met een projectidee: moet je dan toch maar meedoen in de hoop dat je mensen tot andere inzichten kunt krijgen tijdens de uitvoer? Of moet je van te voren maar zeggen: “Dat nooit, daar doe ik niet aan mee!” Uitgangspunt bij dit project is dat je met het bouwen van een melkfabriek met een capaciteit van 50.000 liter per dag zo’n geweldige zuigkracht op de boeren uitoefent, dat ze allemaal goed voer voor hun koetjes gaan verbouwen, krachtvoer gaan voeren, ze insemineren met Holstein-sperma en dat er zo dus een geweldige melkstroom op gang zal komen.

Afghanistan is geen India

De Indiër die dit allemaal bedacht, vergat alleen dat dit niet India 30 jaar geleden is. Toen werden jarenlang grote hoeveelheden boterolie en mager melkpoeder gedoneerd van de EEG-bergen, waarmee die grote fabrieken konden draaien en geld maken, waarmee dan de voorlichtings- en fokkerijprogramma’s werden uitgevoerd (in het kader van de zogeheten Operation Flood). Dit Afghaanse project heeft maar drie jaar gelopen. Er staan al twee melkfabrieken in Kabul, die graag meer melk zouden willen verwerken. Ik vraag me af of iemand de boeren gevraagd heeft of ze überhaupt melkveehouders willen worden of dat dit weer een verzinsel van iemand achter een laptop (zoals ik!) was.

Koe is spaarbankboekje van hele families

De meeste boeren hebben een gemengd bedrijf: boomgaarden, akkerbouw, wat schapen en geiten en een of twee koeien die de ossen om te ploegen moeten produceren. Die koe poept ook de wintervoorraad brandstof bij elkaar, en levert het kalf dat verkocht kan worden als er geen os nodig is (die ossen gaan lang mee). Zo is de koe hier echt het spaarbankboekje van de familie. De koeien leveren ook de melk voor de thee en de dagelijkse yoghurt (geen maaltijd zonder yoghurt hier!). Dat doen ze allemaal op wat bermgras, luzerne, tarwestro, boomblad en oud brood: pure winst wat uit zo’n koetje komt, want er wordt zo goed als niets in geïnvesteerd. Maar om nou te verwachten dat dit een melkkoe kan worden?

Ook analfabete boeren rekenen als de beste

Er zijn boeren die ervoor gekozen hebben om melkveehouder te worden, maar die wonen dichtbij of zelfs in Kabul. Ze kopen veel voer en verkopen hun melk voor op dit moment 0,40 euro per liter aan melkwinkeltjes in de stad, die er ter plekke yoghurt, hangop, boter en zachte kaas van maken. Een fabriek kan niet veel meer dan 0,30 euro per liter betalen. Ik weet niet welk probleem nu het grootst is voor de haalbaarheid van dit project: de aanwezigheid van Taliban in het gebied, te weinig interesse bij de boeren of gewoon een kwestie van rekenen. De meeste boeren in Afghanistan zijn dan wel analfabeet maar zoals boeren overal kunnen ze rekenen als de besten. Want wie dat niet kan, is ook in Afghanistan snel boer af.

Download als wallpaper »

Foto's: Anton van Engelen

Foto

Of registreer je om te kunnen reageren.