Rundveehouderij

Achtergrond 1684 x bekeken 2 reacties

Een feest: bierbostel

De bierfabriek kon de bostel niet kwijt, want men vertrouwt dat voer hier niet. De koeien en varkens doen het er perfect op. Ook de paddestoelen trouwens.

Het voer moeten we helemaal zelf maken, want bijna niemand kun je hier vertrouwen. Dan kun je net zo goed zelf zand mengen. Sinds 2003 zijn er gelukkig enkele bedrijven die een premix maken. Een ervan is eigendom van een Belg. Die vertrouw ik wel. Hij levert ons premixen waarvan we 2,5 tot 15 procent in het voer mengen. Dat percentage is afhankelijk van de producten die we zelf hebben. Onze Belg heeft een optimaliseringsprogramma, maar ik laat het meestal in Nederland wel even nakijken.

We voeren vooral gerst en een beetje tarwe, wat soja en (als ze er zijn) de inhoud van beschadigde zakken melkpoeder van de melkfabriek. Ik betrek ook de gist van een alcoholfabriek vlakbij het bedrijf. Die maakt van tarwe zuivere alcohol. In het restproduct gistconcentraat zitten gemalen tarwe en gisten. De gist is afgekookt op 60 graden. Ze komt dus dood, maar wel heet op het bedrijf. Het is een eiwitrijk product, daarom heb ik veel minder dure soja nodig.

Bierbostel is goed en goedkoop voer

Verder krijgen de zeugen en vleesvarkens onbeperkt bierbostel. In Nederland kan dat niet uit. Het remt de daggroei te veel. Hier kan het wel uit, omdat de ligplaatsen niet zo duur zijn.

Bierbostel is een heel goed voer voor de zeugen. In de winter (het wordt hier vaak min 40) voeren we vaak wel tot 3 kilo droogvoer extra aan de zeugen en nog zijn ze niet tevreden. Dan liggen ze koud op elkaar en vallen af. Met bierbostel naar behoefte voeren we slechts 1 tot 1,5 kilo krachtvoer extra. Op dat rantsoen groeien en kleuren ze mooi en hebben ze totaal geen last van de kou. Je ziet het wel aan de pasgeboren biggen als de zeugen lang geen bostel hebben gehad. Die zijn dan bleek, slapjes en dun.

De bierfabriek weet niet waar de bostel te laten. Al jaren hebben wij alles afgehaald voor de varkens. Maar nu we er minder hebben, kan ik niet alles meer verwerken. Ze kiepen dan het teveel bij ons op het land. Daar groeien nu grote, dikke, eetbare paddenstoelen. Mensen in het dorpje oogsten die.

Dorpsfeest is over

We hebben ’s zomers ook wel eens dichter bij de fabriek laten storten. De dorpskoeien werden daar ’s morgens en ’s avonds verzameld om naar de wei in de heuvels te gaan. En die koeien vraten dan in een dag 26 ton op. We kiepten er weer wat neer als het op was. De koeien, schapen en paarden spurtten altijd naar die hoop en vraten zich dik. De dorpsmensen waren blij, maar als je vroeg ‘betaal me de diesel voor transport’, nee, dan hoefde het al niet meer. Terwijl de koeien meteen enkele liters meer gaven.

Het feest voor het dorp is nu echter over. Een week geleden heb ik buitenlanders, die een melkfabriek en een bijbehorend melkveebedrijf hebben, mee naar de fabriek genomen. En meteen hebben ze een contract afgesloten voor afname van alle bostel die de fabriek produceert. Ze betalen de brandstofkosten voor het brengen. Nu zijn er twee happy: de fabriek en het melkvee van de buitenlanders.

« vorige | volgende

Foto

Laatste reacties

  • no-profile-image

    arie maas

    hoi bert niet teveel reclame voor Kazakhstan gaan maken, anders krijgen we een te grote toeloop van Nederlanders
    Je buurman uit Almaty

  • no-profile-image

    Pieter Swinkels

    Geweldig verhaal. Ondanks deze bedreiging de nieuwe dag toch weer te zien als een avontuur.

    Succes verder,

    Groeten,

    Pieter

Of registreer je om te kunnen reageren.