Rundveehouderij

Achtergrond 383 x bekeken 6 reacties

Vies woord: overspannen

Pas geleden belde een hele boze boer naar de redactie. Hij raasde en tierde maar kon niet duidelijk maken waar hij voor belde.

Wij vermoedden dat hij overspannen was, al is dat in de agrarische sector nog steeds een vies woord. “Dat is iets voor stadslui”, zei ooit een melkveehouder tegen me. Ik weet nog dat hij relaxed over een weidehek hing en er niet uitzag of hij zelf ooit overspannen zou raken. Zijn verklaring: “Als je boer bent, ben je eigen baas. Er is niemand die je zegt wat je moet doen en wanneer.”

Dat klinkt wel logisch. Als je niet opgejaagd wordt, heb je minder stress en daardoor minder kans op psychische problemen. En toch zijn er wel degelijk boeren die overspannen worden. Pas sprak ik zo iemand. Hij hield varkens en daar was hij goed in. Te goed, zo bleek. De perfectionist in hem zweepte hem genadeloos op. Technisch draaide hij supergoed, maar geestelijk draaide hij door. Hij werd kortaf, chagrijnig, sliep slecht en verwaarloosde zijn gezin.

Hij ontkende dat er iets mis was. Gewoon een keer vroeg naar bed en dan zou het wel over gaan. Maar het ging niet over. Jaren ging hij zo door, tot hij op een dag zijn bed niet meer uit kon. Heel raar, maar het ging gewoon niet meer. Paniek, tranen, want wat was er toch aan de hand? Via huisarts en psychotherapie krabbelde hij weer op. Een proces van jaren. In die tijd raakte hij vrienden kwijt en ging hij in het dorp over de tong. Dé roddel was dat hij gestoord zou zijn.

Inmiddels is hij er bovenop. Hij heeft geleerd met zijn perfectionisme om te gaan. Hij heeft ook geleerd zich niks aan te trekken van pijnlijke dorpsroddel. Hij schaamt zich niet meer voor wat hem is overkomen. Overspannen raken is duidelijk niet alleen iets voor stadslui. Ook wat dat betreft zijn boeren net mensen.

Foto

Laatste reacties

  • no-profile-image

    braaksma

    Dat boeren vrij zijn is zeer betrekkelijk, als bloementeler heb vaak gebruikgemaakt van jeugd en dan zeiden ze wel eens tegen mij; u bent mooi eigen baas en dan was mijn antwoord: Nee hoor jullie hebben nu 1 baas maar als ik op de veiling kom met de bloemen heb ik er veel meer.Bovendien nog allerlei controles op mijn bedrijf.

  • no-profile-image

    harry

    Ik kan me er 100% in vinden. Maar dat het proces "jaren heeft geduurd" lijkt me een ramp. M'n eigen situatie heeft maar enkele weken geduurd en vooral omdat mijn vrouw mijn gevoelens goed kon plaatsen, naar de huisarts en na 2 weken pillen draaide ik om als een blad aan de boom en na een half jaar weer met de pillen gestopt. Ik geef deze reactie omdat er volgens mij nog veel te veel wordt weggedrukt juist omdat die boer eigen baas is en een solistisch beroep heeft en de gedachten die soms in je opkomen durf je haast niet hardop te denken. Samenvattend: Het zou goed zijn om in vakliteratuur hier regelmatig aandacht aan te geven, want een snellle reactie geeft volgens mij ook kans op sneller herstel.

  • no-profile-image

    Koeienboer Jannes

    Ik hoop dat diegene die zich hierin herkennen, hulp zoeken. m.vr.gr. Koeienboer Jannes www.koeienboer.tk

  • no-profile-image

    anja

    Het gebeurd niet alleen bij de boer. Ook boerinnen kunnen het moeilijk hebben. De boer is gewend zijn eigen problemen op te lossen. Misschien wel mannen eigen. Maar vrouwen hebben vaak iemand nodig om mee te praten en de oudere generatie boeren kent dat niet. Het gaat wel over. En laten hun vrouw alleen doormodderen. Leer boeren dat je hetzelfde mens bent als de werknemer die voor een baas werkt. Laat die schaamte in godsnaam vallen. En zorg voor jezelf en degene die je liefhebt.

  • no-profile-image

    henk

    Praten, praten en nog 'ns praten. "Gedeelde smart is halve smart" is vooral in deze gevallen een waarheid als een koe. Blijf er niet mee rond lopen als het je overkomt. Hoe eerder je aan de bel trekt, des te vlotter verloopt het genezingsproces. Vooraf gaand aan het fenomeen 'overspannen raken' kun je je afvragen of zoiets te voorkomen is. Natuurlijk is de ene persoon er gevoeliger voor dan de andere; soms schijnt het zelfs in 'de genen' te zitten. Plezierig is in elk geval als je kunt relativeren. Jezelf niet te veel verliezen in het bedrijf en al helemaal geen prestaties van jezelf eisen waar je eigenlijk niet aan kunt voldoen. Maar ja, in deze opjutmaatschappij waar alles vlug, snel en beter moet, moet je aardig stevig in je schoenen/laarzen staan om er niet in meegesleurt te worden. Jaren terug was ik ook zo'n streber. Hoge produkties halen, de geproduceerde liters na de melkschepping meteen met het telmachientje uitrekenen, en zodoende soms de hele dag chagerijnig zijn als 't eens wat minder was als de keer daarvoor. Alles tot in de puntjes willen doen terwijl ik door dit zelfopgelegde stramien juist steeds meer achter de feiten aan ging lopen. Totdat mijn vrouw ziek werd. Toen begonnen we er de betrekkelijkheid van in te zien. Gelukkig herstelde ze helemaal maar we zijn daarna wel anders gaan boeren; minder hoge eisen stellen aan onszelf, tijd nemen voor elkaar en het gezin. Gewoon een relaxtere vorm van veehouden als het ware. Saillant detail: ons inkomen werd er niet minder door, in tegendeel!! Eind vorig jaar raakt ikzelf levensgevaarlijk gewond bij een ongeval waarvan ik nog steeds aan het revalideren ben. Dit heeft als gevolg gehad dat gezin en bedrijf nog verder van mekaar zijn komen staan. Het is en blijft een hardstikke mooi vak maar de verwevenheid met het privéleven waar de landbouw toch om bekend staat, die is bij ons nihil geworden. Blijven praten en relativeren; kun je dat, ben je mentaal al een heel stuk weerbaarder. Alleen jammer dat je dit soms door schade en schande moet leren...

  • no-profile-image

    marnix

    Tijdens de mond- en klauwzeer periode in Engeland was het zelfmoordpercentage onder boeren het hoogst gemeten ooit. Vergeleken met alle andere beroepsgroepen zelfs het hoogst ooit. (Samen met Sjoerd Munsterman op de KUN ooit onderzoek naar gedaan) Overspannen zijn, of raken, is van alledag en komt in alle groepen voor. Juist degene die aangeven 'eigen baas' te zijn komen vaak in aanmerking voor een burn-out of totale overspannenheid. Net als het marketing verhaal iets om wellicht aandacht aan te besteden.

Laad alle reacties (2)

Of registreer je om te kunnen reageren.