Rundveehouderij

Achtergrond 280 x bekeken 1 reactie

Gevaarlijke melk

Zowel de keuterboertjes als de professionele bedrijven rommelen met de kwaliteit van de melk. Maar ook de transporteurs en melkfabrieken gaan niet vrijuit.

De melkfabrieken hebben in Kazachstan grote problemen met de melkkwaliteit. Dat is ook niet vreemd als je ziet hoe het er hier aan toegaat. Vrachtauto’s die melk ophalen rijden door de dorpjes. Ze stoppen als er iemand met een emmer melk langs de weg staat en laden die melk. Daarbij wordt een monster genomen om te testen op kwaliteit en vetgehalte. Ook meten ze de temperatuur bij inname en betalen daar naar uit.

Het komt vaak voor dat in een dorpje twee of zelfs drie verschillende melkfabrieken de melk ophalen. De fabrieken kennen geen eigen gebieden zoals het in Nederland nog zo’n beetje is.

Veel kleine boeren en ook de grotere bedrijven romen de melk af of voegen water toe. Om dan weer de juiste dichtheid te krijgen, voegen ze meel aan de melk toe.

Melk heeft slechte kwaliteit

Op de meeste bedrijven en bedrijfjes is geen of zeer slechte koeling. De melk is daardoor, zeker in de zomer, al zuur op de boerderij. Om dat tegen te gaan, worden ook allerlei vage stoffen aan de melk toegevoegd. Velen gebruiken caustic soda, een heel oud reinigingsmiddel dat zeer gevaarlijk is bij inname.

De fabriek zelf deugt ook niet. Het bedrijf waar ik me met de vruchtbaarheid en klauwen bemoei, heeft een goede koeling op de melktank. De melk is 4 graden als ze de wagen in komt. Maar dan nog schrijft de fabriek op de afrekening dat de melk bij aankomst 10 graden of zelfs nog warmer is geweest. Dat komt doordat dat lor van een tankwagen niet geïsoleerd is. En als het buiten 50 graden in de zon is, wil die melk wel opwarmen tijdens de rit van 200 kilometer naar de fabriek. Dus krijgt de boer straf voor het falen van de fabriek.

Ook vreemd is dat de tankwagen twee tanks heeft. Als een veehouder de eerste tank helemaal vult, en de tweede ten dele, dan heeft hij verschillende vetgehalten. De fabriek meet in de eerste tank bijvoorbeeld 3,6 procent vet, in de tweede 3,9 procent. Ra ra, hoe kan dat? Dat kan dus niet waar zijn. De kans is groot dat de chauffeur melk elders verkoopt en er water bij doet. Of melk afroomt. Of van een veehouder rotte melk bijlaadt.

Het is dus een bende, zoals je merkt. Je kunt niks en niemand vertrouwen met wat dan ook. Daarom nemen de grote bedrijven zelf tankmonsters om te laten onderzoeken op vetpercentage. En daarom is consumptiemelk meestal gemaakt van geïmporteerde melkpoeder. Daar maken ze ook nog bewaarmelk van met verschillende vetgehalten.

Foto

Eén reactie

  • no-profile-image

    Reinhilde Vanvelk

    Beste,
    In 2005 richtte ik een weeshuis op in India. Om in onze eigen behoefte te voorzien zijn we dit jaar gestart met een "melkvee" bedrijfje. Op dit ogenblik hebben we 9 buffels die totaal dagelijks ongeveer 65 liter melk geven. De melkfabriek bepaalt het vetpercentage maar is in onze ogen erg onbetrouwbaar. Bestaat er een éénvoudige manier om zelf vetgehalte in de melk te bepalen? Elke informatie hieromtrent is bijzonder welkom.
    Hartelijk dank.
    Reinhilde, voorzitter IKO Vzw zie www.ikovzw.be

Of registreer je om te kunnen reageren.