Rundveehouderij

Achtergrond 247 x bekeken

Het stamboek op bezoek

Het Franse stamboek kijkt nog steeds naar potentiële kampioenen in de showring. Wij zoeken er een met een makkelijk uier in de melkstal. Op basis van ervaring mijden we nu Franse stieren

We hebben het jaarlijkse bezoek van de inspecteur van het stamboek gehad. Altijd aardig om iemand van buiten naar je koeien te laten kijken en na afloop te discussiëren waarom de ene koe makkelijk 83 punten haalt en de ander op 80 blijft steken. Een belangrijke reden is volgens mij dat de inspecteur de koeien aan het voerhek ziet en niet in de melkstal. Een makkelijke koe met een goed bereikbaar uier wordt door ons hoger gewaardeerd. Het stamboek kijkt toch nog steeds naar koeien als potentiële kampioenen in de showring.

Stamboek was op sterven na dood

Het had niet veel gescheeld of het UPRA, het Franse stamboek, was er niet meer geweest. Veertig jaar lang is de veeverbetering in Frankrijk aangestuurd door een wet die precies bepaalde wat iedere speler moest doen. De ki’s kregen een vast gebied toegewezen waar geen concurrentie was. Dat leidde soms tot komische situaties. Als een ki een koe van buiten zijn gebied wilde contracteren, mocht het die niet insemineren. Op papier verhuisde de koe dan naar dat gebied, waar ze dan zogenaamd werd geïnsemineerd en vervolgens ging ze weer terug.

Wij hebben ook wel eens zo'n logé gehad. Iedereen wist ervan maar speelde het spel mee. De melkcontrole had het monopolie op de gegevensverzameling, maar mocht de lijsten niet fiatteren. Het UPRA moest de gegevens beheren en de hele veeverbetering aansturen. Doe-het-zelf ki was in de meeste regio’s onmogelijk, omdat de ki-organisatie de DHZ-licentie moest afgeven en controleren. Wij hebben gelukkig nooit problemen gehad. Inmiddels insemineert Antoinette al 14 jaar zelf.

Eind aan monopolie ki's

Door de Europese wetgeving moest ook Frankrijk de markt vrijgeven en kwam er dit jaar een eind aan de monopoliepositie van de ki’s. In de stoelendans die volgde dreigde het stamboek buiten de boot te vallen. De ki’s willen zelf hun fokbeleid bepalen. Ook voor de gegevens hebben ze het UPRA niet nodig. Die komen immers van de melkcontrole en het onderzoeksinstituut INRA verwerkt ze. Er zijn slechts 8.000 veehouders (nog geen 10 procent) bij het UPRA aangesloten. Dat zijn de echte liefhebbers van mooie koeien, die willen het stamboek overeind houden. Slaande ruzie volgde en de ki-organisaties dreigden de stekker eruit te trekken. Voorlopig is de ruzie gesust.

Nakomelingen Franse stieren vallen snel uit

Voor de meeste veehouders is dit allemaal een ver-van-m'n-bed show. Ze zijn trouw aan hun KI vereniging die via een ingewikkeld systeem het sperma onder de leden verdeeld. Sperma aankopen is 50 tot 100% duurder dan in Nederland. Jaren lang hebben we franse en nederlandse stieren doorelkaar gebruikt, maar sinds drie jaar zitten er geen franse rietjes meer in het vat. Antoinette insemineert alleen nog met in Nederland geteste stieren en een enkele Duitse of Amerikaanse stier. Want wat blijkt, als je kijkt welke koeien er na drie lactaties nog lopen zijn dat enkel de dochters van Cash, Lord Lily, Ronald en Addison ( zelfs nog enkele Jabot en Celcius dochters), terwijl de dochters van Fatal, Lounge en Jesther allang een enkeltje slachthuis hebben gehad. Zelfs de meeste Jockos zijn al vertrokken vanwege uierproblemen. Ik denk niet dat het toeval is. De vaarsen kalven bij ons op twee jaar af, maar het franse gemiddelde ligt op dertig maanden. De meeste koeien lopen hier nog steeds in een potstal. Benen en klauwen vindt men hier niet belangrijk. Onder die omstandigheden worden de stieren getest en dat geeft uitkomsten die niet bij ons systeem passen.

Foto

Of registreer je om te kunnen reageren.