Rundveehouderij

Achtergrond 215 x bekeken 1 reactie

Koeien in en uit de problemen (1)

Toen de Kazakken hoorden dat ik inseminator en zelfstandig boer was geweest, keken ze met liefdevolle ogen naar me. Of ik hun problemen zou willen oplossen?

Ik heb 10 jaar gewerkt als inseminator bij KI Samen, naast mijn eigen melkveebedrijf. Het bloed kruipt waar het niet gaan kan, dus naast mijn varkensbedrijf heb ik ook in Kazachstan contacten met rundveehouders. Ik kreeg door de jaren heen vaak vragen naar stierensperma, maar niemand wilde iets op papier zetten.

Half mei was ik met mijn gezin in Nederland en heb ik bij KI Samen 1.000 doses stierensperma gekocht. Dat deed ik vanuit de gedachte dat ik het wel met beetjes hier zou kunnen verkopen. Heb je niks, dan verkoop je zeker niks. Het sperma heb ik dus op transport laten zetten naar Kazachstan.

Toen we weer naar Kazachstan gingen, hadden we 8 uur vertraging. Natuurlijk is dat een ellende, hoewel je je op Schiphol best kunt vermaken. Maar voor de kinderen is het wel zwaar, overnachten op een luchthaven. Doordat je vertraging hebt, kom je in contact met de andere passagiers. Er stond een buitenlander alleen en hij vroeg me of ik een pintje wou. Hij werkte voor een buitenlands bedrijf dat in Kazachstan een melkfabriek had gekocht. De directeur is een Nederlander. En bij de melkfabriek hoort een melkveebedrijf met 350 melkkoeien.

Ik vertelde hem dat ik sperma meenam naar Kazachstan en dat ik het wel wou verkopen aan zijn bedrijf. Hij ging daar niet over, maar hij zou het er met zijn mensen erover hebben. Na een weekje belde hij en een delegatie van drie man kwam ons bedrijf bekijken. Toen ze er achter kwamen dat ik tien jaar inseminator was geweest in Nederland kwamen hun vragen los. Toen ik vertelde dat ik zelfstandig melkveehouder was geweest, keken ze helemaal met liefdevolle ogen naar me.

Dat was ook het moment dat ze hun problemen op tafel legden met de vruchtbaarheid en de klauwen van de koeien. Daar stond ik niet van te kijken, want het gros van de koeien krijgt hier een flinke baarmoederontsteking en is daarna voor zeer lang een witvuiler. En ook de klauwen zijn vaak ontstoken. Daarop vroegen ze me of ik ze kon helpen. ‘Ja’, was het antwoord. ‘Voor die baarmoederontsteking weet ik wel waar de schoen wringt en ook bij die klauwen heb ik wel een vermoeden hoe dat op te lossen’. Een paar dagen later zouden ze me al ophalen om hun bedrijf en de koeien te bekijken. (wordt vervolgd op 18 oktober)

« vorige | volgende »

Foto

Eén reactie

  • no-profile-image

    Patrick Feliers

    Hoi Bert,

    Leuk om jouw verhalen steeds te lezen !
    Een getuigenis van iemand die nog in een echt Oostblok leeft.
    Met weemoet doet het mij soms denken aan hoe het ook hier vroeger was.
    Toen we in 1993 alhier een varkensbedrijf (15000 stuks) annex veevoederfabriek en slachthuis privatiseerden waren situaties als bij jou ook hier schering en inslag , maar geloof mij dat waren tijden toen ging het ook hier nog goed met varkens.
    Sinds Europa er kwam loopt alles zo softy dat het niet meer leuk is .
    Heb heimwee naar dat echte Oost blok !

    Het ga je goed man !

Of registreer je om te kunnen reageren.