Boerenblog

1635 x bekeken 1 reactie

‘Stof tot nadenken: boer en burger bij elkaar brengen’

Het negatieve beeld van boeren groeit. En de boer voelt zich niet meer begrepen.

Zo’n 3.000 jaar geleden liepen we nog met een berenvel rond, met een speer in de hand, op zoek naar voedsel. Er moest gegeten worden en dat ging in die tijd door middel van de jacht. Hoe het dier gedood werd, of dat humaan verliep, weten we niet. Echter, het zit niet in de lijn der verwachting dat hierover discussie werd gevoerd.

Sommige jagers werden handelaren en langzaam ontstonden er steden. Om die mensen te voeden kwam naast de jacht de veehouderij en de landbouw op gang. De jager werd langzaamaan boer om alle monden te kunnen voeden.

‘De jager werd langzaamaan boer’

100 jaar geleden was het grootste gedeelte van de mensen, buiten de Randstad, op de notabele na, nog steeds gewoon boer. Zelfs de kroegbaas had naast het café een boerderij. Op die boerderij liepen meestal varkens, kippen, koeien en er was een boomgaard en een groentetuin. En ’s avonds zat het gehele gezin bij de open haard: de enige plek die warm was in huis.

Van fijn stof had nog niemand ooit gehoord. En men deelde gelijke belangen. In de meeste families is anno 2017 geen boer meer te bekennen en dat proces gaat door; elk jaar neemt het aantal boeren af met 3%.

‘Van fijn stof had nog niemand gehoord’

Anno 2017 zorgt 3,5 % van de bevolking dat 96,5% zich geen zorgen hoeft te maken over zijn of haar voedsel. 96,5% van de bevolking hebben hierdoor de ruimte om zich te ontplooien. Met de wetenschap: er is altijd genoeg voedsel in de supermarkt om de hoek.

En daar zit nou precies het probleem. Een steeds groter deel van deze 96,5% heeft een negatief beeld bij de landbouw en met name bij de veehouderij. Onbekend maakt onbemind. De 3,5% krijgt deze groep niet meer uitgelegd dat de landbouwhuisdieren die heden gehouden worden het echt niet slechter, doch zelfs beter, hebben dan vroeger. We verstaan elkaars taal niet meer.

‘We verstaan elkaars taal niet meer’

Honden en katten worden steeds meer gezien als gezinslid en de zorgen rond veilig voedsel en het woon- en leefklimaat lijken groter dan ooit. Dit ondanks het feit dat de landbouw nog nooit zulk veilig voedsel geproduceerd heeft en steeds schoner en diervriendelijker wordt.

Landbouw wordt door deze groeiende groep gezien als probleem. En de boer? Die voelt zich niet meer begrepen.

Hoe deze twee werelden tot elkaar te brengen? Dat is stof tot nadenken.

Eén reactie

  • Maas1

    De consument die vlug om de hoek bij de super eieren en melk haalt,staat er niet bij stil waar het voedsel vandaan komt en hoe het is geproduceerd,men realiseert zich niet eens dat er boeren nodig zijn om drie keer per dag te kunnen eten. Men let zeer vaak zelfs niet op de prijs van het product daar heeft men geen tijd voor. Het lijkt wel of wij als boeren ons hier schuldig over zouden moeten voelen,door telkens de underdog houding aan te nemen.Met het stijgen van de wereld bevolking zal de prijs zetting van het voedsel steeds extremer worden,ook in Nederland.

Of registreer je om te kunnen reageren.