Redactieblog

1986 x bekeken 1 reactie

‘Houden wij mede de regie en marge in de keten?’

Door eens een stal leeg te laten, houden vleeskuikenhouders de regie in de keten, zegt Jan Verhoijsen.

De pluimveewereld is een dynamische sector en volop in beweging. Naast allerlei kansen doemen ook allerlei bedreigingen op, waarvan regie en margeverdeling in de keten er een is. De meeste conceptkuikens zitten in een strak keurslijf. In de Quote 500 staan diverse retailers, slachterijen en veevoederfabrieken.

Op zich niets mis mee, maar als je naar de fipronil-affaire kijkt, wordt pijnlijk duidelijk dat de marge bij de afnemers en de leveranciers zit en de risico’s bij de pluimveehouder. Een oplossing is: proberen de risico’s te verkleinen. Maar anderzijds hebben we meer marge nodig om klappen van de grote risico’s te kunnen opvangen.

‘Willen wij ook op deze manier als ‘zetbaas’ werken?’

Onlangs waren we met een aantal vleeskuikenhouders in Engeland en werd ons duidelijk dat 80% van de vleeskuikens in handen is van de integratoren en 20% in handen van eigen ondernemers. Als LTO-bestuurder stelde ik de vraag aan de deelnemers of wij ook op deze manier als ‘zetbaas’ willen werken. Nee, was het eenduidige antwoord. Echter; hoe houden we dan de regie en daarmee de marge in de benen?

Ik legde de groep het onderstaande statement voor: als er vraag is naar 100 kuikens en we produceren er maar 99, dan wordt de marge 120. Als we 101 produceren, wordt de marge maar 80. Daar kon een ieder zich in vinden. De fipronil-crisis toont dat aan: de eierprijzen zijn sky high door aanbodkrapte.

Opzet kuikens afstemmen op vraag

Ik pleit voor een nationale database waaraan alle vleeskuikenhouders deelnemen om per week de opzet van kuikens af te stemmen op de vraag naar kuikens. Alleen dan kunnen we sturen door eens een stal leeg te laten liggen of de kuikens een week later te ontvangen.

Een van de deelnemers gaf aan dat hij geen lege stal kon zien. De theorie op de praktijk afstemmen is niet makkelijk. Echter, daar ligt wel de uitdaging om de regie mede in handen te houden en de marge op peil te houden zonder overigens daarmee de planning van slachterijen en retailers te frustreren.

Buffer vormen voor calamiteiten

Voor de consument is 10 cent extra voor een kilo kip een peulenschilletje, maar diezelfde 10 cent biedt ons de mogelijkheid om de wettelijke eisen die aan ons gesteld worden op een fatsoenlijke manier in te vullen én een buffer te vormen voor calamiteiten.

Denk daar eens over na, want als we de regie uit handen geven, kunnen we alleen maar naar onszelf wijzen en niet zitten mopperen dat bij de meeste conceptkuikens alles van A tot Z geregisseerd wordt. U bent aan zet.

Eén reactie

  • Ewullink

    Dit is ook wat voor de melkvee houderij. Rfc probeert dit als coop als. Schaarste creeren is het devies. De wereld voeden is mooi maar niet over de rug van de agrariers

Of registreer je om te kunnen reageren.